Aνάμεσα στο λεπτό χιούμορ και τη ζωηρή φαντασία

![]() |
Από τις σημαντικές μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας, με δύο κρατικά βραβεία
στις αποσκευές του, έφυγε χθες από τη ζωή, στα 73 του, ο πεζογράφος Πέτρος
Αμπατζόγλου. Διακρίθηκε για το ιδιαίτερα προσωπικό βλέμμα, το λεπτό χιούμορ
των διηγημάτων του, τη δροσιά των ερωτικών του ιστοριών («Στη σιωπή του
έρωτα») αλλά και για τη ζωηρή του φαντασία, που αποτυπώνεται γλαφυρά σε μέρος
του έργου του («Σημεία και τέρατα», «Ο πύργος των αινιγμάτων») που έχει
στοιχεία λογοτεχνίας του φανταστικού.
Εμφανίστηκε στα γράμματα στις αρχές της δεκαετίας του ’60, με ένα διήγημα στο
περιοδικό «Νέα Εστία», και τη συλλογή διηγημάτων «Με τον Μινώταυρο», που
εκδόθηκε το 1962. Το 1964 πήρε δεύτερο κρατικό βραβείο για τη νουβέλα
«Ισορροπία τρόμου», ενώ 23 χρόνια αργότερα, το 1987, τιμήθηκε με κρατικό
βραβείο μυθιστορήματος για το βιβλίο του «Τι θέλει η κυρία Φρίμαν» (πιθανόν το
κορυφαίο του έργο), πρώτο μέρος της σειράς μυθιστορημάτων «Ανθρώπινες σχέσεις»
– θα ακολουθήσουν τα «Παύλος και Ελένη» (1990), «Μια συνηθισμένη μέρα» (1992),
«Στη σιωπή του έρωτα» (1997).
Έχει γράψει επίσης τις νουβέλες «Θάνατος μισθωτού» (1971), «H γέννηση του
Σούπερμαν» (1972), «Σημεία και τέρατα» (1981), τα αφηγήματα «Παραμύθια του
Πέτρου» (1974), «Προσωπική αποκάλυψη» (1978), καθώς και το εφηβικό πεζογράφημα
«H αυτοκρατορία της Βροχίτσας» (1982). Το σύνολο του έργου του κυκλοφορεί από
τις Εκδόσεις Κέδρος (πλην του μυθιστορήματος «Ο πύργος των αινιγμάτων» που
κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη).
Μετά το Γυμνάσιο (που το ολοκλήρωσε με μικρή καθυστέρηση λόγω της κατοχής), ο
Πέτρος Αμπατζόγλου διορίστηκε στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών – Πειραιώς, ενώ
αργότερα δούλεψε για ένα διάστημα ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία.
Μεγάλες περιόδους της ζωής του – και επί δικτατορίας – τις πέρασε στο
εξωτερικό. Τα τελευταία χρόνια προσεβλήθη από κύρωση του ήπατος. H κηδεία του
θα γίνει την Παρασκευή στις 15.30 από το A’ Νεκροταφείο.














