[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Γιατί μένουν όλα στο σκοτάδι; Είναι δυνατόν η Βουλή να μη συζητά τίποτα
απ’ όσα σημαντικότατα για την τύχη του Ελληνισμού και της δημοκρατίας
διαδραματίζονται; Και πώς ορισμένοι ικανοποιήθηκαν απλώς απ’ όσα προεκλογικά
ακούστηκαν από τους εξώστες; Πότε ξανάγινε και σε ποια άλλη χώρα της E.E.
παρατηρήθηκε το φαινόμενο ένα τόσο καθοριστικό ζήτημα, όπως αυτό των
προωθούμενων αμερικανοβρετανικών σχεδίων Ανάν για την αιματοβαμμένη και
κατεχόμενη Κύπρο, να μη συζητείται στο Κοινοβούλιο; Τι άλλο, τόσο τεράστιο
εθνικό γεγονός πρέπει να συμβεί για να πραγματοποιηθεί πλήρης ενημέρωση και
ακόμη πληρέστερη συζήτηση στη Βουλή; Αλλά μήπως κι εκείνο το πελώριο ζήτημα
ότι γέμισε η χώρα από υπαλλήλους ξένων μυστικών υπηρεσιών και από ΝΑΤΟϊκές
ομάδες δεν θα έπρεπε να το συζητήσει το Κοινοβούλιο; Δεν αποτελεί παμμέγιστο
ζήτημα δημοκρατίας, έστω κι αν προτάσσονται λόγοι ασφαλείας εν όψει των
Ολυμπιακών Αγώνων; Έπειτα, οι εξελίξεις στα Βαλκάνια, η κατάρρευση του Κοσόβου
και τα καθοδηγούμενα σχέδια ορισμένων αλβανοφώνων που μπορεί να ρίξουν σε
περιπέτειες την Ελλάδα δεν είναι κι αυτό ένα θέμα το οποίο θα έπρεπε να συζητά
το Κοινοβούλιο; Τελικώς, πώς φαντάζονται ορισμένοι τη Βουλή; Τη θέλουν να
αποτελείται από ομάδες χειροκροτητών και ψηφοφόρων που απλώς θα επικυρώνουν
αποφάσεις; Μήπως όμως είναι… πολυτέλεια να θέτει κανείς τέτοια ερωτήματα;
Γιατί και οι ίδιοι οι βουλευτές δεν έχουν ευθύνες; Άλλωστε, γιατί κανείς να τα
«ρίχνει» στα εξωθεσμικά κέντρα; Οι εκλεγόμενοι από τον λαό δεν θα έπρεπε
πρώτοι αυτοί να έχουν εγείρει ζήτημα; Τουλάχιστον δεν έπρεπε να αναρωτηθούν
«τι ρόλο παίζουμε»; Ή μήπως οι βουλευτές… βολεύονται που τόσα χρόνια δεν
δημοσιοποιούνται τα πόθεν έσχες τους; Αλλά οι βουλευτές από πού να μάθουν για
όλα αυτά; Μήπως από μία πολιτική ηγεσία η οποία δεν «τα βρίσκει» ώστε να είναι
όλοι μαζί έστω στον εορτασμό της μεγαλύτερης εθνικής επετείου, αυτής της
Επανάστασης του 1821;