ΣE ΠPΩTO ENIKO Aνοιχτά μυαλά, χωρίς όνομα…

Βρέθηκαν για πρώτη φορά μαζί τον χειμώνα του 2001. Φίλοι, γνωστοί, άγνωστοι,
γνωστοί γνωστών… Σίγουρα διαφορετικοί. Με μία αγωνία μόνο κοινή. Να
δημιουργήσουν, να εκφραστούν, να δοκιμαστούν, πέρα από στερεότυπα, πέρα από
«κουτάκια» κι έτοιμα σκηνικά. Τον επόμενο Σεπτέμβρη ετοίμασαν την πρώτη τους
έκθεση. «Κεραυνό» την είπαν, γιατί κράτησε μόνο μία νύχτα. Μία νύχτα στον Λόφο
του Φιλοπάππου. Εκεί παρουσίασαν τα έργα που έφτιαξαν τις ώρες που δούλεψαν
στο παλιό νταμάρι του Λόφου.

Μετά πήγαν στο Πήλιο. «Ερειπίων Ένοικοι». Αυτό ήταν. Αυτό έζησαν. Αυτό
έδειξαν. Κομμάτια τέχνης από τις ώρες που πέρασαν φιλοξενούμενοι στο
ερειπωμένο ξενοδοχείο «Θεοξένεια», αναζητώντας να περιγράψουν τον χώρο, την
ιστορία του, τους ανθρώπους που συνάντησαν, τη μεταξύ τους σχέση.

H ομάδα δεν έχει όνομα – είναι κι αυτό επιλογή. «Σύμβολο της διάθεσής μας να
μείνουμε ανοιχτοί σε προτάσεις, σε νέα μέλη, σε νέες σκέψεις». Τα μέλη της
έχουν όνομα. Είναι η Μάντυ, ο Θοδωρής, η Κατερίνα, η Πένυ, η Γεωργία, ο Νίκος,
ο Άγγελος, ο Μιχάλης, η Μαίρη, η Γιώτα, ο Ηλίας, η Κωνσταντίνα, η Ντόρα, η
Ελένη, ο Αποστόλης, ο Νίκος, η Φανή, η Γεωργία, ο Χαρίσης, η Γεωργία, η Μαρία
(μπορεί κι άλλοι, μέχρι τώρα όμως τόσους γνώρισα σε μιαν Ιθάκη αστική, ίσως
υπερρεαλιστική, σε μια γκαλερί μικρή, εναλλακτική).

Τους είδα όλους εκεί, μπροστά σε έναν πίνακα επιστημονικό. Ήταν τα
αποτελέσματα των κρανιομετρήσεών τους και αφορμή στάθηκε ένα κιτρινισμένο
χαρτί. Μία σχολική εγκύκλιος του 1967, για την επικείμενη (τότε) επίσκεψη του
φοιτητή της Ιατρικής Νικόλαου Ξυροτύρη και «την έρευνα του αναστήματος και της
διαμορφώσεως της κεφαλής των Ελληνοπαίδων». Τη βρήκαν σε ένα ξύλινο μπαούλο,
στο ερειπωμένο σχολείο, στις Φρίκες της Ιθάκης, όπου έζησαν ένα παιχνίδι, ένα
πείραμα. H «ομάδα χωρίς όνομα» είναι καλλιτεχνική. Νέοι, απόφοιτοι της Σχολής
Καλών Τεχνών, δυναμικοί. Δοκιμάζουν δυνάμεις και δυναμικές συλλογικής
δημιουργίας. Δημιουργούν έργα εικαστικά – αστεία, παράξενα, πρωτότυπα, όλα
ομαδικά. Μερικές φορές προκλητικά. Έργα για «ανοιχτά μυαλά».