«Φοβόμαστε τις βόμβες»

Ο πόλεμος στο Ιράκ επισήμως έχει τελειώσει, αλλά έναν χρόνο μετά την έναρξή
του, οι Ιρακινοί έχουν κάθε λόγο να φοβούνται ακόμη. Νέες βομβιστικές
επιθέσεις συγκλόνισαν χθες τη Βαγδάτη και άλλες περιοχές της χώρας, μία ημέρα
πριν από τα μεγάλα αντιπολεμικά συλλαλητήρια που πρόκειται να γίνουν στις
ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Από το μπαλκόνι της Σέλουα Χασάν, μέσα στη λιακάδα, η Βαγδάτη φαίνεται ωραία.
Οκτώ ορόφους παρακάτω, τα αγόρια παίζουν μπάλα στο χώμα. Πιο πέρα, κάτω από
τις φοινικιές, κάτι νεαροί σκύβουν πάνω από τη μηχανή ενός αυτοκινήτου. Όμως,
εκρήξεις και πυρά εξακολουθούν να ταρακουνούν τη βασανισμένη πόλη νύχτα μέρα.
Βόμβες στον δρόμο και ρουκέτες σημαδεύουν τους Αμερικανούς στρατιώτες, αλλά
πέφτουν πάνω σε ανύποπτους πολίτες. Τα νοσοκομεία είναι γεμάτα.

Άλλοι 12 νεκροί

H νύχτα άστραψε πάλι χθες στον ουρανό της πρωτεύουσας από νέα βομβιστική
επίθεση σε ξενοδοχείο, ενώ σε άλλα σημεία της χώρας τουλάχιστον 12 Ιρακινοί
προστέθηκαν στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων. Δύο εργαζόμενοι στην τηλεόραση
Αλ-Αραμπίγια σκοτώθηκαν από πυρά Αμερικανών στρατιωτών στο κέντρο της
Βαγδάτης. Άλλοι 3 εργαζόμενοι στην τοπική τηλεόραση της Μπαακούμπα έχασαν τη
ζωή τους όταν ένοπλοι άνοιξαν πυρ εναντίον λεωφορείου. Τέσσερις σκοτώθηκαν από
έκρηξη έξω από το ξενοδοχείο «Μιρμπάντ» της Βασόρας. Και άλλοι 3 σκοτώθηκαν
από ρουκέτες στη Φαλούτζα, το επίκεντρο της ιρακινής αντίστασης εναντίον των
Αμερικανών. Αν υπήρξε κάτι «ευχάριστο» χθες, ήταν η διορθωτική ανακοίνωση της
αμερικανικής διοίκησης που μείωσε σε 7 τους νεκρούς από την προχθεσινή
βομβιστική επίθεση σε ξενοδοχείο της ιρακινής πρωτεύουσας, οι οποίοι αρχικά
είχαν υπολογιστεί σε είκοσι επτά.

Φονικές λάμψεις

Το σπίτι της Σέλουα Χασάν στη Βαγδάτη φωτίζεται συχνά τις νύχτες από τις
φονικές λάμψεις. Αυτή και οι δικοί της δεν συμπαθούσαν τον Σαντάμ και χάρηκαν
που τον είδαν να πέφτει. Δεν είναι όμως αμερικανόφιλοι. Όπως πολλοί Ιρακινοί,
έχουν κουραστεί πάρα πολύ από τον πόλεμο και το χάος. «Όλα είναι πολύ
μπερδεμένα», λέει η Σέλουα, 44 ετών. «Φοβόμαστε τα κόμματα. Γιατί είναι όλοι
τόσο διχασμένοι; Μα πιο πολύ από όλα φοβόμαστε τις βόμβες». Για ανθρώπους σαν
τη Σέλουα, έννοιες όπως η δημοκρατία και η ελευθερία δεν σημαίνουν πολλά
πράγματα. Το μέλλον γι’ αυτήν και τα παιδιά της μοιάζει πολύ απόμακρο. Έκαναν
μια εβδομάδα για να βρουν τον Χαϊντέρ, όταν χτυπήθηκε από βόμβα στις πρώτες
αεροπορικές επιδρομές κατά της Βαγδάτης. Τον έψαχναν στους δρόμους, τον
έψαχναν σε φίλους, ώσπου τον βρήκαν σε ένα νοσοκομείο. «Δεν σκεφτόμουν τίποτα
άλλο εκτός από τον γιο μου», λέει η Σέλουα. H ζωή της οικογένειάς της δεν
διαφέρει πολύ από τη ζωή των υπόλοιπων Ιρακινών: έχει γυρίσει ανάποδα, από
έναν πόλεμο που υπαγορεύει σε όλους τι πρέπει να κάνουν για να επιζήσουν μέχρι
την επόμενη ημέρα.

Ημέρα Δράσης

Αυτόν τον μακρινό πόλεμο, έναν χρόνο ακριβώς από την έναρξή του, θα τον φέρουν
αύριο στην Ευρώπη παλλαϊκά αντιπολεμικά συλλαλητήρια που θα γίνουν σε πολλές
χώρες. Θα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά του Πολέμου. Μεγάλη διαδήλωση θα
διοργανωθεί αύριο το μεσημέρι και στην Αθήνα, με τη συμμετοχή πολιτικών
κομμάτων, συνδικαλιστικών φορέων και κοινωνικών οργανώσεων.

LINKS:

* www.cnn.com/SPECIALS/2003/iraq/

* www.lib.utexas.edu/maps/iraq.html