Aντισυνταγματικό το πλαφόν στις συντάξεις ΔEKΟ – Tραπεζών

Αντισυνταγματική έκρινε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου την επιβολή
ανωτάτου ορίου στο εφάπαξ υπαλλήλων του Δημοσίου, τραπεζών και οργανισμών που
είχε θεσμοθετηθεί το 1992 με τον γνωστό νόμο Σιούφα.

Με την απόφαση αυτή, την υπ’ αριθμόν 8/2004, ανοίγει ο δρόμος για τη
διεκδίκηση εκ μέρους των ενδιαφερομένων που έχουν συνταξιοδοτηθεί από το 1993
και μετά της αναδρομικής καταβολής του ποσού που τους αναλογεί, χωρίς το
πλαφόν το οποίο έθετε ο N. 2084/1992.

Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση της Ολομελείας του Αρείου Πάγου, που ελήφθη με
οριακή πλειοψηφία 10-9, «το άρθρο 57 παρ. 3 του Νόμου 2084/1992 εισάγει
αδικαιολόγητα δυσμενή διάκριση εις βάρος των υπαλλήλων, οι οποίοι ως εκ του
μακρού χρόνου υπηρεσίας ή των υψηλών αποδοχών τους ή και των δύο τούτων
υποβλήθηκαν σε μεγαλύτερες κρατήσεις και δικαιούνται αναλογικά μεγαλύτερου του
ανωτάτου ορίου ποσού εφάπαξ από συναδέλφους τους, οι οποίοι ως εκ του
μικροτέρου χρόνου υπηρεσίας και των χαμηλότερων αποδοχών τους υποβλήθηκαν σε
μικρότερες κρατήσεις και παρά ταύτα θα λάβουν το ίδιο εφάπαξ. H διάκριση αυτή
εν όψει του αμιγώς ανταποδοτικού χαρακτήρα της παροχής δεν μπορεί να
δικαιολογηθεί από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος και
είναι αντίθετη στο Σύνταγμα». Αντιθέτως, κατά την άποψη της μειοψηφίας, η
ρύθμιση για το πλαφόν δεν είναι αντισυνταγματική, καθώς δεν υφίσταται αμιγώς
ανταποδοτικός χαρακτήρας.

Για το ίδιο θέμα εκκρεμούν αιτήσεις συνταξιούχων και ενώπιον του A’ Τμήματος
Συμβουλίου της Επικρατείας. Σύμφωνα με τη σχετική εισήγηση, ωστόσο, οι
διατάξεις του νόμου Σιούφα δεν αντίκεινται στο Σύνταγμα. Αν τελικά η απόφαση
που θα ληφθεί από το ΣτΕ δεν συμφωνεί με την απόφαση της Ολομελείας του Αρείου
Πάγου, η οριστική επίλυση του σοβαρού αυτού ζητήματος, θα ανατεθεί στο Ανώτατο
Ειδικό Δικαστήριο.