«Bρίσκω παντού κλειστές πόρτες»

«Έχω αποφυλακιστεί εδώ και ενάμιση χρόνο αλλά δεν με δέχονται σε δουλειές
γιατί έχω κάνει φυλακή!». Ο 43 χρονος A.Σ. είναι ένας από τους
αποφυλακισμένους που επιχειρούν να σταθούν ξανά στα πόδια τους αλλά συναντούν
μπροστά τους το τείχος της προκατάληψης της κοινωνίας.

«Προσπαθούμε να μειώσουμε την προκατάληψη του κόσμου απέναντι στους αποφυλακισμένους» λέει ο υπεύθυνος του προγράμματος από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα κ. Αντύπας Τζανέτος

Αυτό το εμπόδιο επιχειρεί να εξαλείψει το Κέντρο Υποδοχής Αποφυλακισθέντων των
Γιατρών Χωρίς Σύνορα, στην Αθήνα, που παρέχει στήριξη και κατάρτιση σε
αποφυλακισθέντες προκειμένου να επανενταχθούν στην κοινωνία.

«Στόχος μας είναι να μειώσουμε την προκατάληψη του κόσμου απέναντι στους
αποφυλακισμένους» λέει στα «NEA» ο υπεύθυνος του προγράμματος από τους
Γιατρούς Χωρίς Σύνορα κ. Αντύπας Τζανέτος. Ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί
από το Πολυϊατρείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (Παιωνίου 5, Αθήνα) παρέχουν
συμβουλευτική υποστήριξη στους αποφυλακισθέντες και στις οικογένειές τους. Το
Κέντρο τούς χορηγεί ένα μικρό οικονομικό βοήθημα για τα πρώτα έξοδα και
μεριμνά για την κατάρτισή τους ώστε να βρουν ευκολότερα εργασία. Αν και
περίπου 10 αποφυλακισθέντες έχουν βρει δουλειά με τη βοήθεια του Κέντρου, η
εύρεση εργασίας είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζουν λόγω της
προκατάληψης της κοινωνίας που τους αφήνει στο περιθώριο… «Μας έχει κάνει
εντύπωση η άρνηση πολλών εργοδοτών να προσλάβουν αποφυλακισθέντες» λένε οι
κοινωνικές λειτουργοί των Γιατρών Χωρίς Σύνορα κ.κ. Έφη Μούτου και Ζωή
Μπαβαβέα.

«Ψάχνω ενάμιση χρόνο»

«Μας έχει κάνει εντύπωση η άρνηση πολλών εργοδοτών να προσλάβουν αποφυλακισθέντες» λέει η κοινωνική λειτουργός των Γιατρών Χωρίς Σύνορα κ. Ζωή Μπαβαβέα

Ο 43χρονος A.Σ. λέει στα «NEA» ότι ψάχνει για δουλειά εδώ και ενάμιση χρόνο,
από τότε που αποφυλακίστηκε. «Θέλω να δουλέψω οπουδήποτε. Αρκετοί όμως
αρνούνται να με προσλάβουν. Πολλοί λένε στην κλειστή κοινωνία όπου μένω “θα
πάρεις αυτόν που έχει κάνει φυλακή;”».

Ανάλογα προβλήματα αντιμετώπισε και η αποφυλακισθείσα K.M. που κατάφερε να
βρει δουλειά πριν από 3 μήνες έπειτα από αναζήτηση εργασίας 9 μηνών. «Στο
Κέντρο Υποδοχής με βοήθησαν ψυχολογικά», αναφέρει.

Ωστόσο, δεν είχε την ίδια αντιμετώπιση από την κοινωνία. «Δεν ήθελα να κρύψω
ότι είχα κάνει φυλακή για οικονομικά αδικήματα. Το έλεγα στους εργοδότες, αλλά
έπαιρνα την απάντηση “θα σας απαντήσουμε. Θα σας πάρουμε τηλέφωνο…”».

Από πέρυσι έως σήμερα τα Κέντρα Υποδοχής Αποφυλακισθέντων των Γιατρών Χωρίς
Σύνορα, του Ζεφυρίου και του KEK «Ωμέγα», έχουν προσφέρει στήριξη σε περίπου
50 αποφυλακισθέντες. Όλα αποτελούν μέρος των δραστηριοτήτων της Αναπτυξιακής
Σύμπραξης ΝΕΜΕΣΙΣ A.Σ., πρόγραμμα που εντάσσεται στην Κοινοτική Πρωτοβουλία
EQUAL.

«Με βοήθησαν να σταθώ στα πόδια μου»

Το τείχος προκαταλήψεων της κοινωνίας που συναντούν μετά την
αποφυλάκισή τους περιγράφουν στα «NEA» δύο αποφυλακισθέντες που πέρασαν από το
Κέντρο Υποδοχής Αποφυλακισθέντων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Ο 43χρονος A.Σ. μένει σε ανατολικό προάστιο της Αθήνας ως φιλοξενούμενος
προσωρινά. «Ψάχνω δουλειά εδώ και ενάμιση χρόνο, από τότε που αποφυλακίστηκα.
H προκατάληψη της κοινωνίας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζω.
Θέλω να δουλέψω σε οποιαδήποτε δουλειά.

H δουλειά δεν είναι ντροπή. Αρκετοί όμως έχουν αρνηθεί να με προσλάβουν γιατί
έχω φυλακιστεί.

Πολλοί λένε στη κλειστή κοινωνία που μένω “θα πάρεις αυτόν που έχει κάνει
φυλακή;”. Γι’ αυτό θα φύγω από εδώ για να πάω στην Αθήνα…».

Πιο τυχερή στάθηκε η αποφυλακισθείσα K.M. που βρήκε δουλειά πριν από 3 μήνες
έπειτα από αναζήτηση εργασίας περίπου 9 μηνών. «Στο Κέντρο Υποδοχής με
βοήθησαν ψυχολογικά», λέει. Ωστόσο, δεν είχε την ίδια αντιμετώπιση από την
κοινωνία. «Δεν ήθελα να κρύψω ότι είχα κάνει φυλακή για οικονομικά αδικήματα.
Το έλεγα στους εργοδότες και συνήθως έπαιρνα την απάντηση “θα σας απαντήσουμε.
Θα σας πάρουμε τηλέφωνο…”». Τελικά, αναγκάστηκε να φύγει από την επαρχιακή
πόλη όπου έμενε, ήρθε στην Αθήνα και βρήκε δουλειά μέσω ενός προγράμματος του
ΟΑΕΔ.