ZAKΛIN NTE PΟMIΓI «Mε γοητεύει το πρίσμα της ελληνικής συνείδησης»

Στα ενενήντα της, η Ζακλίν ντε Ρομιγί συνεχίζει να γράφει για την Ελλάδα. Ο
πατήρ Μπερτιέ – θυμίζει η Γαλλίδα ελληνίστρια που το 1995 πολιτογραφήθηκε
Ελληνίδα, με Προεδρικό Διάταγμα – εξέφρασε το 1753 τον φόβο ότι «σε τριάντα
χρόνια κανείς δεν θα ξέρει να διαβάσει ελληνικά». H διάσημη ελληνίστρια, με τη
σοφία όχι μόνο της ελληνικής παιδείας αλλά και των ενενήντα της χρόνων, ξέρει
ότι η διάσωση των αρχαίων γλωσσών είναι μια διαρκής μάχη. Γι’ αυτό και
συνεχίζει να γράφει. Το νέο της βιβλίο, «Une certaine idee de la Grece» (Μία
κάποια ιδέα για την Ελλάδα), αμετάφραστο ακόμη στα ελληνικά, επιστρατεύει και
την αρχαιοελληνική φόρμα στον πόλεμο για τη διάδοση της ελληνικής αρχαιότητας.
Χρησιμοποιεί τον διάλογο για να διηγηθεί την Ελλάδα αλλά και την ίδια τη ζωή
της. Συνομιλητής της ο καθηγητής Λατινικής Φιλολογίας στη Σορβόννη Αλεξάντρ
Γκρανταζί, ο οποίος την «ανακρίνει» αποσπώντας της μύχιες σκέψεις για την
Ελλάδα και για την αφιέρωσή της σε αυτήν που, αλλιώς, πιθανόν δεν θα μπορούσε
να εκφράσει.

«Το τελευταίο που με ενδιαφέρει είναι αν ο Όμηρος υπήρξε πραγματικά ή τι
συνέβη ακριβώς στον πόλεμο της Τροίας. Το να εξαντληθεί κανείς στο άλυτο αυτό
ζήτημα σημαίνει απομάκρυνση από το ίδιο το ποίημα και τη λογοτεχνική του
τελειότητα», λέει. «H κοινωνία μας πιάνεται από τον υλισμό, απαιτεί το
συγκεκριμένο, απαιτεί γεγονότα. Εγώ, όμως, το γεγονός το βλέπω μόνο υπό τη
μορφή που πήρε διαμέσου του πρίσματος της ελληνικής συνείδησης. Είναι το
πρίσμα που με γοητεύει».

Έχει γράψει 37 βιβλία, σχεδόν όλα για την Ελλάδα. Σχεδόν 30 έχουν μεταφραστεί
στα ελληνικά (τα μισά από τις Εκδόσεις Το Άστυ). Στον «πυρετό των ελληνικών
γραμμάτων» την έστρεψε η φιλόλογος μητέρα της, η Ζαν Νταβίντ, γράφει ο Λοράντ
Τεΐς στο περιοδικό «Le Point». Αλλά «ήταν τα ίδια τα κείμενα που πριν απ’ όλα
με θάμπωσαν», λέει η ίδια η Ζακλίν ντε Ρομιγί, που το 1995 με Προεδρικό
Διάταγμα πολιτογραφήθηκε Ελληνίδα. Τόσο πολύ την θάμπωσαν που η Ελλάδα ως
τόπος (που πρωτοεπισκέφθηκε το 1936), οι ίδιες οι αρχαίες πέτρες, δεν την
εντυπωσίασαν στον ίδιο βαθμό. «Το να προφέρω το όνομα της Αθήνας ήταν για μένα
πιο υποβλητικό από το να στέκω και να θαυμάζω την Ακρόπολη», εξηγεί. «Και όταν
προφέρω το όνομα της Ελλάδας, νιώθω κάτι από μένα να πηγαίνει προς την Αθήνα».

INFO

Ζακλίν ντε Ρομιγί, «Une certaine idee de la Grece», Εκδόσεις Fallois, σελ.
266, τιμή: 15,20 ευρώ.