«Ο αγώνας των τρομοκρατών επικεντρώνεται στην Eυρώπη»

«Το μάθημα της Μαδρίτης είναι σαφές. Αν οι τρομοκράτες δεν δίστασαν να μακελέψουν εκατοντάδες απλούς επιβάτες ένα ασήμαντο πρωινό μιας Πέμπτης του Μαρτίου, γιατί να διστάσουν στην Αθήνα;», αναρωτιέται ο ειδικός των ΗΠΑ για την τρομοκρατία

H Αλ Κάιντα δεν θα διστάσει να χτυπήσει στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των
Ολυμπιακών Αγώνων. «Το μάθημα της Μαδρίτης είναι σαφές με ό,τι σημαίνει αυτό
για την ασφάλεια των Αγώνων», κρούει τον κώδωνα του κινδύνου μιλώντας στα
«NEA» ο Μπρους Χόφμαν, από τους σημαντικότερους ειδικούς της τρομοκρατίας
διεθνώς.

«Το μάθημα της Μαδρίτης είναι σαφές. Αν οι τρομοκράτες δεν δίστασαν να
μακελέψουν εκατοντάδες απλούς επιβάτες και ακόλαστα να τραυματίσουν 1.000
ανθρώπους ένα ασήμαντο πρωινό μιας Πέμπτης του Μαρτίου, γιατί να διστάσουν
στην Αθήνα; Σκεφτείτε τι ευκαιρίες φαντάζονται ότι έχουν σε μια τόσο ξεχωριστή
περίσταση, όπως είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, στους οποίους θα παραστούν τόσες
ξεχωριστές προσωπικότητες, Ολυμπιακοί αθλητές, αξιωματούχοι και παγκόσμιοι
ηγέτες», λέει στα «NEA» ο Χόφμαν, που μελετά την τρομοκρατία εδώ και 27
χρόνια. Επιπλέον, επισημαίνει, «είναι οι πρώτοι θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες μετά
την 11η Σεπτεμβρίου και θα λάβουν χώρα στο λίκνο του δυτικού πολιτισμού και
της δημοκρατίας, γεγονός ιδιαίτερα συμβολικό για τους τρομοκράτες. Το
παράδειγμα της Μαδρίτης – όπως και της Κωνσταντινούπολης τον Νοέμβριο – είναι
καθαρά σημάδια ότι ο αγώνας των τρομοκρατών μάλλον επικεντρώνεται περισσότερο
στην Ευρώπη – με όλα όσα αυτό σημαίνει για την Ολυμπιακή ασφάλεια».

Ο Μπρους Χόφμαν δεν θεωρεί τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ στην ασφάλεια των Αγώνων της
Αθήνας εγγύηση για την πρόληψη ενός τρομοκρατικού χτυπήματος. «Δεν υπάρχουν
ποτέ εγγυήσεις ότι η τρομοκρατία μπορεί να εμποδιστεί πλήρως. Δείτε τι έγινε
στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα το 1996. Οι Ολυμπιακοί χώροι προστατεύονταν πολύ
αποτελεσματικά, αλλά ο τρομοκράτης, ο Έρικ Ρούντολφ, χτύπησε εκτός των χώρων
αυτών, σε ένα κοντινό πάρκο, και παραλίγο να εκτροχιάσει τους Αγώνες. H
πρωτοφανής ανάπτυξη ΝΑΤΟϊκού στρατιωτικού μετώπου σε Ολυμπιακούς Αγώνες είναι
πάντως πολύ σημαντική κίνηση που θα ενδυναμώσει την ασφάλεια των Αγώνων και θα
εισαγάγει ένα νέο – και πλήρες, ελπίζω – αποτρεπτικό για κάθε τρομοκρατική
πρόθεση επίθεσης», σημειώνει.

Σε 64 χώρες η Αλ Κάιντα

Μπρους Χόφμαν. Σκεφτείτε τι ευκαιρίες φαντάζονται οι τρομοκράτες ότι έχουν σε μια ξεχωριστή περίσταση, όπως είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, στους οποίους θα παραστούν τόσες ξεχωριστές προσωπικότητες, Ολυμπιακοί αθλητές, αξιωματούχοι και παγκόσμιοι ηγέτες

Ειδικός περί τρομοκρατίας και αντιπρόεδρος του Rand Corporation, από τα
εγκυρότερα ιδρύματα στρατηγικών μελετών στον κόσμο, το οποίο επηρεάζει τους
μηχανισμούς λήψης αποφάσεων στο Πεντάγωνο, ο Μπρους Χόφμαν γνωρίζει πολλά για
την Αλ Κάιντα και θυμίζει ότι, σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τις παραμονές
της 11ης Σεπτεμβρίου η οργάνωση διέθετε μέλη σε 64 χώρες!

Πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η Αλ Κάιντα έχει επιχειρησιακή ικανότητα
στην Ευρώπη, τονίζει: «Αυτό ήταν το μοιραίο λάθος που έκαναν οι ΗΠΑ πριν από
την 11η Σεπτεμβρίου: υπέθεσαν ότι η Αλ Κάιντα δεν είχε επιχειρησιακή ικανότητα
στις ΗΠΑ – ενώ η Αλ Κάιντα ανέπτυσσε ακριβώς αυτή την ικανότητά της – καθώς
και ότι θα υπήρχαν περισσότερες προειδοποιήσεις και προβάδισμα χρόνου πριν
χτυπήσει στην Αμερική. Δεδομένου του γεγονότος ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ
διαβεβαίωσε τον Νοέμβριο του 2001 ότι η Αλ Κάιντα έχει επιχειρησιακούς πυρήνες
και είναι αποδεκτό ευρέως ότι περίπου 70.000 – 120.000 πολεμιστές της τζιχάντ
απ’ όλο τον κόσμο εκπαιδεύτηκαν στη διάρκεια του ’90 σε στρατόπεδα στο Σουδάν,
στην Υεμένη και στο Αφγανιστάν, μπορούμε με βεβαιότητα να συμπεράνουμε ότι
υπάρχουν ενεργοί πυρήνες στην Ευρώπη και μάλιστα εδώ και αρκετόν καιρό».

Το γεγονός ότι η Αλ Κάιντα αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την επίθεση στη
Μαδρίτη αναφέρεται στους συμμάχους των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ είναι
κάτι νέο κατά τον Χόφμαν, ο οποίος πιστεύει ότι οι αυτές οι χώρες βρίσκονται
στις υψηλές προτεραιότητες των τρομοκρατών. «Στο ηχητικό μήνυμα του Μπιν
Λάντεν στις 18 Οκτωβρίου του 2003, η Ισπανία ήταν ανάμεσα στις χώρες που
ανέφερε ότι θα τιμωρούνταν για τη συμμετοχή τους στον αμερικανικό πόλεμο κατά
του Ιράκ». Οι στόχοι των τρομοκρατών δεν είναι αμιγώς ιδεολογικοί, αλλά
σχετίζονται και με επιχειρησιακές «ευκολίες», όπου η οργάνωση εντοπίζει κενά
στην ασφάλεια.

H Ισπανία, πάντως, ήταν στην κορυφή της λίστας των στόχων της Αλ Κάιντας. Ας
μην ξεχνάμε, τονίζει, «ότι η οργάνωση έχει καταγεγραμμένο επιχειρησιακό αρχείο
στην Ισπανία: τον Μοχάμεντ Ατά Μετ Ραμζί Μπιν Αλ Σιμπάχ στην Ταραγόνα, τον
Ιούλιο του 2001, που σχεδίασε τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Αλλά υπήρχαν
κι άλλες χώρες στη λίστα. Ανάμεσά τους η Νορβηγία, η Αυστραλία και η Ιταλία.
Αλλά ποιος μπορεί να ξέρει πού θα είναι το επόμενο χτύπημα;»

Όσο για τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, «υποψιάζομαι ότι δεν σχεδίασε αυτός το χτύπημα.
Αλλά, ενδεχομένως – και το τονίζω αυτό – να είχε έναν μακρινό ρόλο στην
έγκρισή του».

Δύναμη από τη δημοσιότητα

«Στα μάτια των τρομοκρατών, η προσοχή και η δημοσιότητα που δίνεται λόγω των
πολλών νεκρών, ισοδυναμεί με εξουσία που πριν δεν την είχαν και δύναμη
εναντίον ισχυρότερων αντιπάλων, εκεί όπου πριν υπήρχε αδυναμία. Με την προσοχή
και τη δημοσιότητα για τα ειδεχθή τους εγκλήματα, οι τρομοκράτες αισθάνονται
ισχυροί λόγω του φόβου και της ανησυχίας που προκαλούν. Επιπλέον, η
εκφοβιστική και εξαναγκαστική επιρροή που ελπίζουν να ασκήσουν με τη βία τους
νομίζουν ότι μπορεί να αλλάξει κυβερνητικές πολιτικές, ακόμη και να νικήσει
τους εχθρούς τους – όσο αμυδρή κι απίθανη κι αν είναι στην πραγματικότητα μια
τέτοια αποφασιστική νίκη».