Ένα εκατ. Eυρωπαίοι έπεσαν θύματα Bορειοαφρικανών πειρατών

Ο Τζόνι Ντεπ στην ταινία «Πειρατές της Καραΐβικής». Οι Αλγερινοί… συνάδελφοί του έχουν υποτιμηθεί

Βορειοαφρικανοί πειρατές απήγαγαν και σκλάβωσαν περισσότερους από 1
εκατομμύριο Ευρωπαίους ανάμεσα στο 1530 και το 1780, κατά τη διάρκεια
επιδρομών που ερήμωσαν παράκτιες πόλεις από τη Σικελία ώς την Κορνουάλη. Σ’
αυτό το συμπέρασμα καταλήγει μια νέα έρευνα, σύμφωνα με την οποία, λευκοί
χριστιανοί έπεφταν θύματα αρπαγών κάθε χρόνο για να εργαστούν ως σκλάβοι,
εργάτες και «παλλακίδες» στην υπηρεσία μουσουλμάνων, σε εδάφη όπου σήμερα
βρίσκονται το Μαρόκο, η Τυνησία, η Αλγερία και η Λιβύη. Ακαδημαϊκοί γνωρίζουν
εδώ και χρόνια για τις επιδρομές αυτές. Όπως όμως ισχυρίζεται σήμερα ο
Αμερικανός ιστορικός Ρόμπερτ Ντέιβις, ο συνολικός αριθμός των απαχθέντων ήταν
κατά πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι μέχρι σήμερα είχε υπολογιστεί, αν και
μικρότερος από τα 12 εκατομμύρια Αφρικανών που μεταφέρθηκαν στην Αμερική στη
συνέχεια.

Στο νέο του βιβλίο «Χριστιανοί Σκλάβοι, Μουσουλμάνοι Αφέντες: H Δουλεία Λευκών
στη Μεσόγειο, τις Βερβερικές Ακτές και την Ιταλία, 1500-1800», (Εκδ. Palgrave
Macmillan, £50) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι 1-1,25 εκατ. άτομα δέθηκαν την
επίμαχη περίοδο με τα δεσμά της δουλείας.

Διχογνωμίες. H ανορθόδοξη μεθοδολογία του καθηγητή Ντέιβις
προβληματίζει τους ιστορικούς και προκαλεί διχογνωμίες σε σχέση με το αν οι
εκτιμήσεις του είναι αληθοφανείς ή όχι.

Από τους επιδρομείς επλήγησαν ιδιαίτερα χωριά και πόλεις στις ακτές της
Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Γαλλίας, αλλά και η Βρετανία, η
Ιρλανδία και η Ισλανδία. Απουσία διαθέσιμων λεπτομερειακών γραπτών καταγραφών,
ο καθηγητής Ντέιβις αποφάσισε να υπολογίσει κατά προσέγγιση πόσοι σκλάβοι
βρίσκονταν σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο σε συγκεκριμένη τοποθεσία και
να μετρήσει πόσοι νέοι σκλάβοι χρειάζονταν για να αντικαταστήσουν εκείνους που
πέθαιναν, απελευθερώνονταν ή διέφευγαν. Για να διατηρηθεί ο πληθυσμός των
σκλάβων σταθερός, το ένα τέταρτο απ’ αυτούς έπρεπε να αντικαθίσταται κάθε
χρόνο, και αυτό για την περίοδο 1580-1680 σήμαινε περίπου 8.500 νέους σκλάβους
κάθε χρόνο και συνολικά 850.000.

Όπως τονίζει ο συγγραφέας ότι η λευκή δουλεία υποτιμήθηκε ή αγνοήθηκε, γιατί
οι ακαδημαϊκοί προτίμησαν να αντιμετωπίζουν τους Ευρωπαίους σαν κακούς
αποικιοκράτες παρά σαν θύματα.