Kαι τώρα, Mόνος ή… Mάνος;

ΜΟΝΟΣ ή Μάνος; Σε αυτό το… διαχρονικό ερώτημα θα κληθεί να απαντήσει
το ΠΑΣΟΚ μέσα στους επόμενους μήνες, καθώς είναι φανερό πια ότι το πείραμα της
συνεργασίας με τους «νεοφιλελεύθερους» δεν είχε καμία εκλογική επιβράβευση. Το
λέν’ οι κούκοι στα βουνά κι οι πέρδικες στα πλάγια, το λέν’ και τα… δεκαδικά
που τσίμπησε το KKE στις περιφέρειες με κατά παράδοση «πολιτική ψήφο», όπως η
B’ Αθήνας.

Αυτομάτως, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα: Τι να τους κάνει από δω και πέρα τους
δύο πρωταγωνιστές της κυβέρνησης του 1990-93 το ΠΑΣΟΚ, και μάλιστα σε
συνθήκες… βαριάς αντιπολίτευσης; Τι τους θέλει ο κ. Γ. Παπανδρέου, αφού δεν
του πήγαν ψήφους; H απάντηση είναι ίσως για πολλούς σοκαριστική, αλλά απλή: οι
εκλογές του μέλλοντος δεν θα κριθούν στα αριστερά, αλλά στα δεξιά, ή το πολύ
πολύ στα κεντροδεξιά. Άλλωστε, εκεί κρίθηκαν και οι εκλογές της περασμένης
Κυριακής.

… μη προνομιούχοι

TO ΕΚΛΟΓΙΚΟ σώμα – η ελληνική κοινωνία, για την ακρίβεια – έχει αρχίσει
να συνωθείται εδώ και καιρό στο κέντρο και λίγο δεξιά του πολιτικού φάσματος.
Οι περίφημοι «μη προνομιούχοι» της δεκαετίας του ’80 παραμένουν εν πολλοίς μη
προνομιούχοι, αλλά με εντελώς διαφορετικούς όρους και, κυρίως, με εντελώς
διαφορετικές απαιτήσεις από την πολιτική.

Το ΠΑΣΟΚ έβαλε – για λόγους που πλέον ανήκουν στην κρίση της Ιστορίας – το
κράτος στο κέντρο της πολιτικής του. Αργότερα, μάλιστα, λόγω και της συνεχούς
διακυβέρνησης, ταυτίστηκε με το κράτος. E, το κράτος δεν… αρέσει πια, που
έλεγε και η Μελίνα Μερκούρη. Αν το αίτημα των μη προνομιούχων ήταν κάποτε να
μπουν στο κράτος, σήμερα το αίτημά τους συνοψίζεται σε κάτι πιο ρεαλιστικό: να
μη μπαίνει το κράτος στα πόδια τους – εκτός κι αν χιονίσει στην Κυψέλη…