Πρόσωπα Ο διαφημιστής έγινε ξυλουργός

Ως διευθυντής μιας βρετανικής διαφημιστικής εταιρείας, ο Νικ Γκάτφροϋντ
μετακινιόταν πάντα με ταξί.

Νικ Γκάτφροϋντ. Από διαφημιστής έγινε ξυλουργός για να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του

Έκανε ακριβές διακοπές με τη γυναίκα του, τη Μαρί-Κλαιρ, και έτρωγαν στα
καλύτερα εστιατόρια. Είχε καλό μισθό, λέει, αλλά τον ξόδευε προσπαθώντας να
«αντισταθμίσει» την πολύ κακή ποιότητα της ζωής του.

Τώρα όλα αυτά έχουν αλλάξει. Ο Νικ διανύει με ποδήλατο 35 χιλιόμετρα κάθε
μέρα, από το σπίτι του στο Ουάντσγουορθ του νότιου Λονδίνου ώς το Κολέγιο
Οικοδομικών Τεχνών στο Στράτφορντ του ανατολικού Λονδίνου, όπου εκπαιδεύεται
για να γίνει ξυλουργός. Δεν μπορεί να συχνάζει πια σε ακριβά εστιατόρια αλλά,
όπως λέει στη Μάργκαρετ Ντρίσκολ των «Σάντεϋ Τάιμς», πέρυσι έκαναν με τη
γυναίκα του τις καλύτερες διακοπές τους – στην Ελλάδα, με 700 στερλίνες και
για τους δύο. Ως διαφημιστής, ο 42χρονος Γκάτφροϋντ ήταν πολύ επιτυχημένος.
Στην εταιρεία του, την i-level, τα κέρδη είχαν υπερδιπλασιαστεί στα δύο χρόνια
που ήταν διευθυντής της. «Ήθελα όμως να δημιουργήσω κάτι και στο τέλος της
μέρας το μόνο που δημιουργούσα ήταν ένας αριθμός στην κάτω δεξιά γωνιά ενός
ισολογισμού», εξηγεί. «Όταν υπέβαλα την παραίτησή μου, όλοι είπαν, “πόσο
απίστευτα θαρραλέος”. Αλλά αυτό που μάλλον σκέπτονταν ήταν, “πόσο απίστευτα
ηλίθιος”. Ήταν όμως η καλύτερη απόφαση που πήρα ποτέ».

Ο πρώην διαφημιστής δεν είναι ο μόνος που επιχειρεί μια τέτοια αλλαγή
καριέρας. Στη Βρετανία, έχει εμφανιστεί μεταξύ των μεσαίων στελεχών
επιχειρήσεων η τάση να εγκαταλείπουν τη δουλειά γραφείου και να ξεκινούν
κάποια χειρονακτική εργασία τεχνίτη. Οι λόγοι μπορεί να είναι διαφορετικοί. Ο
Γκάτφροϋντ το κάνει για να έχει καλύτερη ποιότητα ζωής, για άλλους όμως η
αλλαγή αυτή συνεπάγεται αύξηση των εισοδημάτων τους. Όπως για τον Καρλ
Γκένσμπεργκ, μοριακό βιολόγο, που κερδίζει 23.000 στερλίνες τον χρόνο στο
Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ και παραιτήθηκε για να γίνει τεχνίτης εγκατάστασης
αερίου. Ο μεταδιδακτορικός ερευνητής εκπαιδεύεται τώρα στην εγκατάσταση και τη
συντήρηση συστημάτων φυσικού αερίου στο Κολέγιο Σάτον Κόλντφιλντ. Υπολογίζει
πως, όταν αποφοιτήσει, θα βγάζει ώς και 50.000 στερλίνες τον χρόνο. Στο
Πανεπιστήμιο εργαζόταν με βραχυπρόθεσμες συμβάσεις και έπρεπε να διεκδικεί νέα
χρηματοδότηση κάθε φορά που η σύμβαση έληγε. Κάποια στιγμή αναγκάστηκε να
δεχθεί μείωση μισθού κατά 5.000 στερλίνες. «Ο υδραυλικός που έφτιαχνε το
μπόιλερ στο σπίτι μου, μού είπε πως υπέθετε ότι θα έβγαζα ένα σωρό χρήματα
αφού είχα διδακτορικό», λέει ο Γκένσμπεργκ. «Του έδειξα το χαρτί της
μισθοδοσίας μου. Έμεινε με ανοιχτό το στόμα». Ο ανταγωνισμός για την εισαγωγή
σε τμήματα υδραυλικών τεχνικών σχολών είναι πλέον τόσο σκληρός όσο και για τα
καλύτερα Πανεπιστήμια. Το Κοινοτικό Κολέγιο του Χάκνεϋ, στο ανατολικό Λονδίνο,
έχει ήδη περισσότερες από 600 αιτήσεις για τις 35 θέσεις του Τμήματος
Υδραυλικών που ξεκινάει τον Σεπτέμβριο.