Ο Σημίτης ψηφίζει Γιώργο «δαγκωτό»

Στο πολιτικό του γραφείο στην Ακαδημίας θα βρει τον Κώστα Σημίτη η «επόμενη
ημέρα» των εκλογών. Οι άνθρωποι του Πρωθυπουργού προετοιμάζουν εδώ και ημέρες
τη μετακόμισή του από το Μέγαρο Μαξίμου.

Ο Σημίτης αποχωρεί από την πρωθυπουργία με ένα αίσθημα βεβαιότητας πως «ό,τι πέρασε, πέρασε σωστά»

Το τέλος της διακυβέρνησης Σημίτη επέρχεται με την τάξη και τη μεθοδικότητα
που χαρακτήρισε την πολιτεία του Πρωθυπουργού. Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν θέλουν
να αφήσουν καμία εκκρεμότητα, όχι μόνο σε σχέση με την τρέχουσα πολιτική
διαχείριση αλλά και με την Ιστορία. Εξ ου και η μέριμνα για το πρωθυπουργικό
αρχείο που, τακτοποιημένο και αποδελτιωμένο, παίρνει τον δρόμο για τα Γενικά
Αρχεία του Κράτους στο Ψυχικό. Εκεί θα φιλοξενηθεί για μερικές εβδομάδες,
μέχρι να το παραλάβει η προσφάτως ιδρυθείσα υπηρεσία πρωθυπουργικών αρχείων
υπό τον καθηγητή ιστορικό Βασίλη Κρεμμυδά.

Ωστόσο, μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τις τεχνικές λεπτομέρειες μιας
πρωθυπουργικής μετακόμισης, έχει το πολιτικόν «μετά» – για να δανεισθεί κανείς
έναν τίτλο βιβλίου του διευρυνσία Μίμη Ανδρουλάκη – του Κώστα Σημίτη. Οι
συνεργάτες του λένε πως «θα μείνει πολιτικά ενεργός», ασκώντας τον θεσμικό
ρόλο ενός πρώην Πρωθυπουργού.

Πώς προσδιορίζεται όμως η μετά την 8η Μαρτίου σημιτική πολιτική ενεργητικότης;
Στην Ακαδημίας, ο Σημίτης θα έχει, όπως πάντα, διευθυντή τού γραφείου του τον
Νίκο Θέμελη. Δίπλα του και η Μαρία Πλευράκη και δύο γραμματείς. Ο Σημίτης θα
συνεχίσει να επικουρείται κατά περίπτωση από συνεργάτες του, όπως ο Σωκράτης
Κοσμίδης, υποψήφιος Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι όμως δεν θα μετέχουν
τυπικά στο γραφείο του.

Παρεμβάσεις. Ως πρώην Πρωθυπουργός θα πάρει γραφείο, όπως δικαιούται,
στη Βουλή. Εκεί θα προσέρχεται ως βουλευτής και θα παρεμβαίνει κατά περίπτωση.

Οι παρεμβάσεις αφορούν πολιτικά θέματα ενδιαφέροντός του – που προσδιορίζονται
γενικώς ως «οι εξελίξεις στην Ελλάδα, την Ευρώπη και το ΠΑΣΟΚ» – ή ζητήματα
που αφορούν το κυβερνητικό έργο της περιόδου 1996-2004. Δικαίωμα σύντομης
παρέμβασης έχει ο πρώην Πρωθυπουργός και σε προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης
σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων, που γίνονται στη Βουλή.

Αντιθέτως – και τούτο προσδιορίζει σε ένα βαθμό τις προθέσεις του – ο Κώστας
Σημίτης δεν θέλησε να έχει γραφείο στο ΠΑΣΟΚ. Συνομιλητές τού Πρωθυπουργού
επιμένουν ότι δεν έχει διάθεση να εμπλακεί μελλοντικά στο εσωκομματικό πεδίο.
Αν και «στηρίζει το πέρασμα του ΠΑΣΟΚ στη νέα εποχή».

Ο Σημίτης παρακολούθησε, λένε, «με πάθος» την προεκλογική περίοδο από το
Μέγαρο Μαξίμου. Ο Πρωθυπουργός συμμετείχε, σύμφωνα με τον ρόλο του, στην
εκστρατεία με επισκέψεις στις κρίσιμες μονοεδρικές περιφέρειες και κάποιες
κοινές εμφανίσεις με τον Γιώργο Παπανδρέου στο μπαλκόνι μεγάλων συγκεντρώσεων.

H σχέση Σημίτη – Παπανδρέου, λένε γνώστες του θέματος, «παραμένει πολύ καλή».
Τακτική είναι και η επικοινωνία τους. Ο Πρωθυπουργός επιθυμεί «νίκη πάση θυσία
του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές». Όπως χαρακτηριστικά λέγεται, «ψηφίζει Γιώργο
δαγκωτό».

Στήριξη. Απόλυτη ήταν η στήριξη στον Παπανδρέου από το Μέγαρο Μαξίμου
τους δύο τελευταίους μήνες. Απόλυτα βέβαιος είναι επίσης ο Σημίτης πως ήταν
σωστοί και ενδεδειγμένοι οι χειρισμοί που έφεραν αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ στις
αρχές Ιανουαρίου. Τούτο θεωρείται ότι δικαιώνεται εκ των υστέρων και από την
πρωτοφανή ανταπόκριση των πολιτών στην απευθείας εκλογή του νέου προέδρου από
τη βάση.

Όπως λένε με νόημα συνεργάτες του, «είναι μια άποψη που συμμερίζονται πρόσωπα
του στενού περιβάλλοντός του». Ο υπαινιγμός αφορά τη σύζυγό του Δάφνη Σημίτη.

Συνομιλητές του Πρωθυπουργού επισημαίνουν ότι «ο Σημίτης θα υπερασπίσει τους
χειρισμούς αυτούς, αν κάποιοι αμφισβητήσουν μετεκλογικά τη σκοπιμότητά τους».
Αν δηλαδή κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ επικρίνοντας το γεγονός ότι η αλλαγή ηγεσίας έγινε
κατόπιν ιδιωτικών συνεννοήσεων δύο προσώπων στην κορυφή, δηλαδή του Σημίτη και
του Παπανδρέου. «Φυσικά», προσθέτουν οι ίδιες πηγές, «τούτο ενδέχεται να
προκύψει μόνο σε περίπτωση ήττας στις εκλογές». Επισήμως, ωστόσο, το Μέγαρο
Μαξίμου εμφανίζεται απολύτως βέβαιο για νίκη στις αυριανές εκλογές.

ΟΛΑ ΑΝΟΙΚΤΑ

Ασάφεια για Ευρώπη και Προεδρία

Μια κάποια ασάφεια καλύπτει, πάντως, το απώτερο πολιτικό μέλλον του Κώστα
Σημίτη. H ατμόσφαιρα στο Μαξίμου είναι ότι δεν υφίσταται προοπτική να λάβει ο
Πρωθυπουργός τη θέση του προέδρου της Κομισιόν, αφού είναι η σειρά της
ευρωπαϊκής Δεξιάς να τοποθετήσει πρόσωπο επιρροής της στη θέση αυτή. H τάση
αυτή μπορεί να ενισχυθεί αν το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του Ιουνίου
πριμοδοτήσει τους συντηρητικούς. Παρ’ όλα αυτά, με δεδομένο το άριστο προφίλ
που έχει δημιουργήσει ο Σημίτης στην Ευρώπη και τις δυσκολίες που συναρτώνται
με την προσωπικότητα των συντηρητικών υποψηφίων – Βερχόφσταντ, Γιούνκερ και
άλλοι – πλανάται στο περιβάλλον του Πρωθυπουργού – ερήμην του – μια αίσθηση
ότι «το θέμα δεν έχει κλείσει».

Ενδιαφέρον αποδίδεται στον Κώστα Σημίτη για τη νέα θέση του προέδρου του
Συμβουλίου της Ευρώπης, ωστόσο το θέμα του ευρω-συντάγματος οδηγήθηκε από την
ιταλική προεδρία σε τέλμα. Απομένει να φανεί αν θα το βγάλουν από εκεί οι
χειρισμοί των τριών «μεγάλων»: Μπλερ, Σρέντερ και Σιράκ. Λέγεται, πάντως, ότι
ο Σημίτης έχει πολλές προσκλήσεις για ομιλίες στο εξωτερικό, με θέμα την
προοπτική της Ευρώπης.

H προεδρία. Ερωτηματικό αποτελεί και η καρέκλα της Προεδρίας της
Δημοκρατίας που ανοίγει, με την αποχώρηση του Κωστή Στεφανόπουλου, το 2005. Εκ
πρώτης όψεως, ο Κώστας Σημίτης δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται. Άλλωστε, ο ορίζων
απέχει από το να είναι αποσαφηνισμένος. Πρόσωπο που γνωρίζει καλά τον
Πρωθυπουργό επιμένει πως «από ιδιοσυγκρασία ο Σημίτης δεν είναι το είδος του
πολιτικού που αρέσκεται να επιθεωρεί αγήματα και γενικώς εμπνέεται από την
τελετουργική διάσταση της δημόσιας ζωής». H ίδια πηγή επισημαίνει, πάντως, ότι
«ο Σημίτης θα μπορούσε να δώσει ένα διαφορετικό περιεχόμενο στον θεσμό αυτό».

Πάντως, η υπόθεση της Προεδρίας της Δημοκρατίας θα αποσαφηνισθεί σε απώτερο
χρόνο. Οι εξελίξεις – αλλά και η πιθανή εμπλοκή του Σημίτη – εξαρτώνται από
τους συσχετισμούς που θα δημιουργήσουν οι αυριανές εκλογές και, φυσικά, το
κλίμα της άνοιξης του 2005. Πρόσωπο κοντά στον Πρωθυπουργό βλέπει το όλο θέμα
να είναι «δύσκολο».

Βεβαιότητα. Ο Σημίτης εξέρχεται, λοιπόν, από το Μαξίμου μέσα σε ένα
κλίμα εικασίας για το πολιτικό του μέλλον, που διακρίνεται από αβεβαιότητα.
Ωστόσο, ο ίδιος – για να δανεισθεί κανείς τη φράση του ποιητή – αποχωρεί από
την πρωθυπουργία με ένα αίσθημα βεβαιότητας πως «ό,τι πέρασε, πέρασε σωστά»,
ιδίως σε ό,τι αφορά την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Όπως λέει ένας συνεργάτης
του, «με δεδομένες τις συνθήκες και το γεγονός ότι είμαστε υποχρεωμένοι να
χρησιμοποιήσουμε στην κυβέρνηση συγκεκριμένα πρόσωπα, έγινε ό,τι καλύτερο ήταν
δυνατόν».