Tο τρένο του θανάτου

Περίπου 300 άνθρωποι σκοτώθηκαν και τουλάχιστον 400 τραυματίστηκαν χθες στο
Βορειοανατολικό Ιράν όταν μια εμπορική αμαξοστοιχία, φορτωμένη με ένα
θανατηφόρο κοκτέιλ καυσίμων και λιπασμάτων, τέθηκε μυστηριωδώς σε κίνηση,
εκτροχιάστηκε, πήρε φωτιά και εξερράγη. Ήταν το χειρότερο σιδηροδρομικό
δυστύχημα από τον Φεβρουάριο του 2002.

Μόλις δύο ημέρες πριν από τις προγραμματισμένες κοινοβουλευτικές εκλογές,
ακόμα και οι λιγοστοί Ιρανοί πολίτες που διατηρούν ακόμα κάποιο ενδιαφέρον για
τη μείζονα πολιτική κρίση στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα τους είχαν χθες το
βλέμμα καρφωμένο στην επαρχία Χορασάν – εκεί όπου εκτυλίχθηκε η τραγωδία.

H εμπορική αμαξοστοιχία αποτελούνταν από 51 βαγόνια και μετέφερε βενζίνη,
θειάφι και λιπάσματα. Ήταν σταματημένη στον σταθμό Αμπού Μούσλιμ, κοντά στην
πόλη Νισαμπούρ, τη γενέτειρα του διάσημου Πέρση ποιητή Ομάρ Καγιάμ, 650
χιλιόμετρα ανατολικά της Τεχεράνης, όταν τέθηκε για κάποιον άγνωστο λόγο σε
κίνηση. Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων επέρριψε την ευθύνη σε κάποια «σεισμική
δόνηση». Άλλοι αξιωματούχοι, ωστόσο, αμφισβήτησαν αυτήν την εκδοχή,
επισημαίνοντας πως η αναφερθείσα «δόνηση» μπορεί να ήταν αποτέλεσμα της
ισχυρής έκρηξης που σημειώθηκε λίγο αργότερα.

Στο Νισαμπούρ. Τουλάχιστον 182 πυροσβέστες και διασώστες είναι ανάμεσα στους νεκρούς

Χωρίς μηχανή ή μηχανοδηγό, ακυβέρνητη, η αμαξοστοιχία ανέπτυξε ταχύτητα και
εκτροχιάστηκε μόλις έφτασε στον επόμενο σταθμό, παίρνοντας αμέσως φωτιά. Στην
περιοχή έσπευσαν πυροσβέστες, διασώστες, αξιωματούχοι, αλλά και απλοί
κάτοικοι. H πυρκαγιά είχε κατασβεστεί κατά 90% όταν η αμαξοστοιχία εξερράγη. H
έκρηξη ήταν τόσο ισχυρή που έσπασαν όλα τα τζάμια σε ακτίνα δέκα χιλιομέτρων.
Πέντε γειτονικά χωριά υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Εκατοντάδες σπίτια, στην
πλειονότητά τους μικρές πλίνθινες παράγκες, κατέρρευσαν παγιδεύοντας τους
ενοίκους τους. Σύμφωνα με τις αρχές, ανάμεσα στους νεκρούς είναι τουλάχιστον
182 πυροσβέστες και διασώστες, καθώς και πολλοί αξιωματούχοι της Νισαμπούρ.

Ήταν η χειρότερη σιδηροδρομική τραγωδία από τον Φεβρουάριο του 2002, όταν είχε
πάρει φωτιά στην Αίγυπτο ένα τρένο με υπεράριθμους επιβάτες, με αποτέλεσμα να
σκοτωθούν 360 άνθρωποι. Και ένα καίριο πλήγμα για μία χώρα που αγωνίζεται
σκληρά να εκσυγχρονίσει το σιδηροδρομικό της δίκτυο. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ
Μπρίγκινσο, αρχισυντάκτη της Διεθνούς Σιδηροδρομικής Επιθεώρησης, η γραμμή
στην οποία σημειώθηκε το δυστύχημα ήταν μια από τις πιο σύγχρονες του Ιράν.
Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές, μπορεί η χώρα να διέρχεται μια περίοδο
πολιτικής αβεβαιότητας, η οικονομική πολιτική της, ωστόσο, είναι σαφής.

Παρωδία εκλογών

H πολιτική κρίση του Ιράν θα κορυφωθεί αύριο με μία παρωδία εκλογών,
που θα αναδείξουν αναμφισβήτητα νικητές τους σκληροπυρηνικούς μουλάδες, μιας
και το Συμβούλιο των Φρουρών ακύρωσε, με πρόσχημα το μη σεβασμό του Ισλάμ, την
υποψηφιότητα περίπου 2.500 μεταρρυθμιστών. Και τα δύο «στρατόπεδα» έχουν
ζητήσει, το καθένα για διαφορετικούς λόγους, τη μαζική συμμετοχή των
ψηφοφόρων. H αποχή ωστόσο αναμένεται μεγάλη, καθώς οι περισσότεροι Ιρανοί
είναι κουρασμένοι από τον ατέρμονο πόλεμο μεταξύ μεταρρυθμιστών και
συντηρητικών. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» ο
Ρεζά Χαταμί, ο μεταρρυθμιστής αντιπρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου και
αδελφός του Ιρανού προέδρου, αποκάλεσε τις εκλογές «μια φάρσα χωρίς
ελευθερία». Όπως επισημαίνει πάντως η «Μοντ», οι πιο κρίσιμες εκλογές δεν
είναι οι αυριανές αλλά οι προεδρικές εκλογές του 2005: αυτές θα είναι ο πιο
ακριβής καθρέφτης μιας κοινωνίας που εξελίσσεται και σε μεγάλο μέρος διάκειται
εχθρικά προς τους μουλάδες.