ΣE ΠPΩTO ENIKO Bάλτε σφραγίδες στη ζωή σας…

Ονομάζεται ΟΠΑΔ – Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου. Βρίσκεται στην
οδό Μακεδονίας, σε μία στενή κάθετο της 3ης Σεπτεμβρίου, στο κέντρο της
Αθήνας. Αν είσαι ασφαλισμένος του Δημοσίου και κατοικείς στην ευρύτερη περιοχή
της Νομαρχίας Αθηνών, πρέπει να πας για να σου εγκρίνουν φάρμακα, εξετάσεις,
αμοιβές ιατρών. Αν δεν είσαι ασφαλισμένος του Δημοσίου, δεν έχεις πάει, έχεις
γλιτώσει αρκετή γραφειοκρατία και ταλαιπωρία, έχεις όμως στερηθεί την ευκαιρία
ενός χορού στο θέατρο του παραλογισμού.

Ο ΟΠΑΔ στελεχώνεται από δεκάδες διοικητικούς και ακόμη περισσότερους γιατρούς,
όλων των ειδικοτήτων. Τους είδα σε μικρά δωματιάκια ή πίσω από στενόμακρα
γκισέ. Μοναδική τους απασχόληση, μοναδική τους φροντίδα, μοναδική διέξοδος
στην άσκηση του «λειτουργήματος» είναι να… χτυπούν σφραγίδες! Τελεία! Οι
περισσότεροι είναι νέοι. Στην ηλικία μου, λίγο μεγαλύτεροι, ίσως κάποιοι
μικρότεροι. Γιατροί. Σπούδασαν κάποια χρόνια – πολλά χρόνια. Εκεί βρήκαν μια
«θεσούλα». Μόνιμη, σταθερή, σίγουρη. Νιώθουν ασφαλείς. Χτυπούν σφραγίδες!
Τέλεια!

Μάλλον υπερβάλλω. Κάποιοι φοβούνται κιόλας. Τρέμουν την ευθύνη. Όπως ο νεαρός
παθολόγος και η νεαρή καρδιολόγος, προχθές, που βρέθηκαν στη δύσκολη θέση να
εγκρίνουν μία αξονική τομογραφία, την οποία ζητούσε ειδικός καρδιολόγος, για
ασθενή με διαγνωσμένη καρδιολογική πάθηση. Ώρα παιδεύτηκαν να το σκεφθούν, να
φέρουν στο μυαλό τις εγκυκλίους και τις οδηγίες. Να δοκιμάσουν την πρόκληση,
το ρίγος της ευθύνης. Κατέληξαν πως όχι, δεν θα εγκρίνουν την εξέταση!

– «Γιατί;» – «Γιατί θα πρέπει να την έχει γράψει αγγειολόγος και όχι
καρδιολόγος!». – «Γιατί;». – «Έτσι»! – «Μα, δεν έχουμε αγγειολογική πάθηση για
να πάμε σε αγγειολόγο… Καρδιολόγο χρειάστηκε να δούμε!». – «Δεν έχει
σημασία! Για να βάλουμε σφραγίδα, πρέπει την εξέταση να έχει ζητήσει
αγγειολόγος»!

H εξίσωση είναι απλή: βόλεμα συν ευθυνοφοβία, αφαιρουμένης της λογικής,
διαιρέστε με την οξύνοια. Μηδέν εις το πηλίκον. Τελεία! H ιστορία είχε
συνέχεια στο γραφείο του διευθυντή περίθαλψης (- Τι να σας πω κι εγώ…
Γιατρός δεν είμαι. Διοικητικός είμαι κι από αυτά δεν ξέρω…) κι έληξε στο
γραφείο του αρχίατρου, μιάμιση ώρα μετά: – «Μη μένετε σ’ αυτά, να κοιτάτε την
ουσία»! – «H οποία είναι ποια»; – «Το ότι η δουλειά σας έγινε και η σφραγίδα
μπήκε»! Τέλεια!