Σαν… έτοιμοι από καιρό

Σαν… έτοιμοι από καιρό, οι Στέφανος Μάνος και Ανδρέας Ανδριανόπουλος
περίμεναν τη στιγμή «των τομών και των ρήξεων». Και αν κάποιος μελετούσε το
χρονικό των δηλώσεών τους για διάφορα ζητήματα που απασχόλησαν την εσωτερική
και διεθνή σκηνή τα τελευταία χρόνια, πιθανότατα δεν θα ένιωθε έκπληκτος από
τη συμπόρευσή τους με τον Γιώργο Παπανδρέου. «Περιμένω την αλλαγή πλεύσης για
να συμμετάσχω στη μάχη με όλες μου τις δυνάμεις!..» έλεγε τον περασμένο
Δεκέμβριο ο Στεφ. Μάνος, λίγες ώρες αφότου ο K. Σημίτης είχε ανοίξει τον δρόμο
της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Ανδρ. Ανδριανόπουλος στις αρχές Ιανουαρίου
καλούσε τη N.Δ. «να προχωρήσει σε ρήξεις με το παρελθόν της». Και κατέληγε,
στέλνοντας το μήνυμα: «Αν δεν τις τολμήσει, έστω και τώρα, υποστηρικτής της
ελευθερίας θα εμφανισθεί ότι είναι ο αντίπαλός της. Και για όλους εμάς, τους
πραγματικούς φιλελεύθερους, το δίλημμα θα είναι ουσιαστικό και μεγάλο…».

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

«Ήταν απαράδεκτο να βλέπω στην τηλεόραση πολίτες να αποδοκιμάζουν ένα
μικρό κοριτσάκι, σημαιοφόρο κάποιου σχολείου, επειδή κατά την κρίση τους η
φυλετική του έλλειψη καθαρότητας μόλυνε τα εθνικά σύμβολα. Είναι οι ίδιοι που
δακρύζουν από “εθνική υπερηφάνεια” όταν η Μανιάνι ή ο Καχιασβίλι σηκώνουν ψηλά
τη γαλανόλευκο».

(3/11/2003, με αφορμή την υπόθεση του Αλβανού μαθητή Οδυσσέα Τσενάι)

«Για έναν συνεπή φιλελεύθερο οπαδό των ανοικτών κοινωνιών και των
ελεύθερων αγορών δεν χωράει καμία αμφιβολία πως οι ανοιχτόμυαλοι
σοσιαλδημοκράτες είναι προτιμότεροι από πολλούς κρατιστές και ξενόφοβους
συντηρητικούς…».

(25/9/2002, δηλώνοντας «ανακουφισμένος» από την επανεκλογή Σρέντερ )

«Επιβεβαιώνονται οι υποψίες μου πως η ελληνική κοινωνία, ανεξάρτητα από
τις περί αντιθέτου περίτεχνες κατά καιρούς διακηρύξεις, είναι βαθιά
συντηρητική. Αποστρέφεται το καινούργιο και φοβάται το ασύμβατο νέο…».

(Ιούλιος 2002, αναφερόμενος στις κινητοποιήσεις κατά της παγκοσμιοποίησης
και κάνοντας λόγο για «ανίερη συμμαχία ακροδεξιών θρησκόληπτων εθνικιστών με
ρεβανσιστές παλαιοκομμουνιστές αριστερούς, που πολεμούν κάτι που δεν
καταλαβαίνουν…)

«Υπάρχουν κάποια πράγματα στη δημοκρατία που δεν χωρούν στη ζυγαριά,
ανάμεσα σε πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Και ο σεβασμός των ατομικών δικαιωμάτων
είναι το κυριότερο απ’ αυτά…».

(30/8/2001, σχολιάζοντας τις υπογραφές για τις ταυτότητες)

«Είναι αδιανόητο στις απαρχές του 21ου αιώνα η Εκκλησία να επιζητεί την
κρατική προστασία για τη θωράκιση του θρησκευτικού φρονήματος… Μονάχα στην
Ελλάδα και το Ιράν οι διάφοροι “πιστοί” αναλαμβάνουν αυτόκλητα τον ρόλο του
υπερασπιστή της φήμης και της αξιοπρέπειας ιερών προσώπων…».

(25/5/2000, σχολιάζοντας τις αντιδράσεις της Ιεραρχίας για την απάλειψη του
θρησκεύματος από τις ταυτότητες)

«Νομίζω πως η N.Δ. έχει χάσει τις ευκαιρίες της. Αν η κυβέρνηση πάψει
να ασχολείται μαζί της, σύντομα θα πάψει να ασχολείται μαζί της και η
κοινωνία… Σήμερα έχουμε κυβέρνηση Σημίτη και… αντιπολίτευση ΠΑΣΟΚ».

(18/11/2000, σχολιάζοντας την έλλειψη ανανέωσης σε πρόσωπα και ιδέες στον
χώρο της N.Δ.).

«Λάβροι ξεχύθηκαν να κατασπαράξουν τον Γιώργο Παπανδρέου, μαζί με κάθε
ιερόσυλο υπονομευτή της κοινωνικής μας ηρεμίας που θα τολμούσε να ασπασθεί την
άποψή του, οι περίπου επαγγελματίες περιοδεύοντες και συνεντευξιαζόμενοι
ηθικολογούντες ναρκωτομάχοι…».

(1/4/1999, σχολιάζοντας τις αντιδράσεις για την πρόταση του Γ. Παπανδρέου
να αποποινικοποιηθεί η χρήσης κάνναβης)

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ

«Για να ξεφύγει η Ελλάδα από την τελευταία θέση της Ευρώπης, τόσο η ηγεσία
της όσο και η κοινωνία της θα πρέπει να καλωσορίσουν τομές, ρήξεις και
συγκρούσεις με τις δυνάμεις της στασιμότητας και της συντήρησης. Αυτή την
αλλαγή πλεύσης θα περιμένω, για να συμμετάσχω στη μάχη με όλες μου τις
δυνάμεις…»

(22/12/2003, σχολιάζοντας τις δηλώσεις Σημίτη στη συζήτηση για τον
προϋπολογισμό, που άνοιξαν τον δρόμο για τις αλλαγές στο ΠΑΣΟΚ).

«Το κράτος πρέπει πρώτα να αποκτήσει περιβαλλοντική συνείδηση, έτσι
ώστε να μπορέσει να τη μεταδώσει σε όλους μας…»

(22/5/2003, ζητώντας να ενισχυθεί ο θεσμός της ανακύκλωσης
απορριμμάτων).

«Οι αντιρρήσεις της E.E. ως προς τον επικείμενο πόλεμο και τους
χειρισμούς των ΗΠΑ θα έχουν βαρύτητα όταν η E.E. αποκτήσει και τα μέσα να τις
στηρίξει…»

(28/1/2003, με αφορμή διαφωνίες στην E.E. για τα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ
για το Ιράκ).

«Ο τουρκικός λαός έδειξε τι θα πει αλλαγή… Φανταστείτε τι αλλαγή θα
γινόταν στην Ελλάδα αν, στις επόμενες εθνικές εκλογές, το ΠΑΣΟΚ του κ. Σημίτη
συγκέντρωσε 2% και η N.Δ. του κ. Καραμανλή 9%…»

(4/11/2002, σχολιάζοντας τη νίκη Ερντογάν και τα ποσοστά που είχαν λάβει τα
κόμματα του Ετζεβίτ και της Τσιλέρ).

«Τα τελευταία δύο χρόνια οι ελληνικές αρμόδιες υπηρεσίες αξιοποίησαν
την τεχνογνωσία και μεθοδικότητα ξένων αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών, αντάλλαξαν
πληροφορίες, συνεργάστηκαν επί ίσοις όροις και απεδείχθησαν
αποτελεσματικές…»

(1/8/2002, απονέμοντας εύσημα στην ΕΛ.ΑΣ. και στην κυβέρνηση για τη σύλληψη
των μελών της 17N).

«Αν αναλογισθεί κανείς την όψη που θα μπορούσε να έχει η Αθήνα εάν ο
νόμος Μάνου του 1979 είχε όντως υλοποιηθεί, σίγουρα θα αγανακτούσε…»

(17/2/2002, αναφερόμενος στην έλλειψη θέσεων στάθμευσης στις
πολυκατοικίες).

«Τα έγγραφα της Πολιτείας ή ο σεβασμός των ατομικών δικαιωμάτων είναι
αποκλειστική ευθύνη της Πολιτείας. Πρέπει να αρθούν όλες εκείνες οι ρυθμίσεις
που διαμορφώνουν προϋποθέσεις δυσμενών διακρίσεων εις βάρος μικρών
μειοψηφιών…»

(25/6/2000, στηρίζοντας την απόφαση της κυβέρνησης στο θέμα της απάλειψης
του θρησκεύματος από τις ταυτότητες).

«Νομίζω ότι ο κ. Σημίτης είναι και θα είναι καλύτερος πρωθυπουργός από
τον κ. Καραμανλή…»

(Νοέμβριος 1999, συνέντευξη στο περιοδικό «MEN»).