ΠEΔPO KAMΠPITA PEΪΣ «Mε τέχνη θα πολεμήσουμε ανοησία και φόβο»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
«H δημιουργία ενός έργου είναι το δύσκολο», λέει στα «NEA» ο Πορτογάλος |
Μαύρα και πορτοκαλί παράθυρα. Ένα σπίτι από σανίδες, γυαλί και τούβλα. Είναι
μερικές μόνο από τις εικόνες του εικαστικού κόσμου του Πορτογάλου καλλιτέχνη,
Πέδρο Καμπρίτα Ρέις. Του διεθνώς καταξιωμένου δημιουργού που έρχεται για πρώτη
φορά στην Ελλάδα, στην γκαλερί «Ιλεάνα Τούντα», παρουσιάζοντας εννέα
ολοκαίνουρια έργα του και ένα παλαιότερο, που ισορροπούν μεταξύ αρχιτεκτονικής
και γλυπτικής.
«Με απασχολεί σε βάθος η αρχιτεκτονική και κυρίως το πολιτικοκοινωνικό και
κριτικό της πλαίσιο, διότι θα μπορούσε να εκπροσωπεί την ίδια την ανθρώπινη
ύπαρξη, θα μπορούσε να είναι συνώνυμο της ανθρωπότητας», λέει στα «NEA» ο
Πορτογάλος δημιουργός. «Και τούτο, διότι η ικανότητα του ανθρώπου να
δημιουργεί όχι μόνο κτίρια, αλλά και αντικείμενα, είναι που τον διαφοροποιεί
από τα υπόλοιπα όντα. Αντιμετωπίζοντας την αρχιτεκτονική φιλοσοφικά προσπαθώ
να εμβαθύνω στην ουσία της ανθρωπότητας».
Υλικά του παλιά ξύλα, τούβλα, κομμάτια γυλιού, αλουμίνιο και χρώμα. «Είναι
σημαντικό να δημιουργείς μηνύματα από πράγματα μη σημαντικά», επισημαίνει. «Το
να κάνεις τέχνη είναι μία διαδικασία επαναχρησιμοποίησης αντικειμένων που δεν
χρησιμοποιούνται πια. Όταν περπατάω, κοιτάζω διαρκώς γύρω μου τι έχει
παρατήσει ο κόσμος. Συλλέγω παλιά έπιπλα, παιχνίδια… Το εργαστήριό μου είναι
γεμάτο από “σκουπίδια” που θα χρησιμοποιήσω αργότερα. Εξάλλου ο καλλιτέχνης
δεν σχετίζεται με την τεχνολογία και τα υλικά. Εκείνο που έχει σημασία για να
είναι χρήσιμος ο καλλιτέχνης είναι να έχει όραμα».
Το «σπίτι» μάλιστα που έφτιαξε για την έκθεση της Αθήνας δεν το
ολοκλήρωσε στο ατελιέ του. «Τα τελείωσα εδώ, με υλικά που βρήκα σε μια
γειτονική οικοδομή. Όπως εδώ έβαψα και τα “παράθυρα”. Αφήνω πάντα ανοιχτά τα
έργα για να έχω τον ενθουσιασμό», εξηγεί.
Τι κρύβεται πίσω από τα παράθυρά του και ειδικά πίσω από το εντυπωσιακό «Μαύρο
τρίπτυχο»; «Οι πίνακες ζωγραφικής λογίζονταν ως παράθυρα σε έναν άλλο κόσμο»,
εξηγεί. «Τα δικά μου παράθυρα είναι διπλά. Επιτρέπουν στον θεατή να δει τον
έξω κόσμο, αλλά λειτουργούν παράλληλα και ως καθρέφτες. Τα κοιτάζει και βλέπει
την αντανάκλασή του και έτσι έχει την ευκαιρία να αποκτήσει μια διπλή αντίληψη
για τον εαυτό του. Αποτελούν μια μεταφορά του εύθραυστου της ύπαρξής μας και
κατά μία έννοια αποτελούν μία συνέχεια της παλιομοδίτικης θεωρίας που ήθελε
τους πίνακες ως παράθυρα στον κόσμο. Μόνο που το παράθυρο δεν ανοίγει, αλλά σε
αφήνει να βλέπεις πράγματα που νομίζεις ότι είναι αληθινά. Στο τέλος, όμως,
διαπιστώνεις πως πρόκειται για μια εικόνα του εαυτού σου στον καθρέφτη».
Αν και η διεθνής του καριέρα μετρά σχεδόν τις δύο δεκαετίες σε μουσεία,
γκαλερί και μεγάλες εικαστικές διοργανώσεις σε όλον τον κόσμο, ο Πέδρο
Καμπρίτα Ρέις συστήνεται ουσιαστικά για πρώτη φορά στο ελληνικό φιλότεχνο
κοινό. Και επιλέγει για το ελληνικό του ντεμπούτο όχι έργα έτοιμα, αλλά
καινούργια. «Είναι πρόκληση και παράλληλα πολύ σοβαρή υπόθεση η ατομική έκθεση
σε έναν τόπο όπου έρχεσαι για πρώτη φορά και δεν είσαι εξοικειωμένος με το
κοινό και τον χώρο», λέει. «Επιβάλλεται να δημιουργήσεις έργα ειδικά για την
περίπτωση. Πρέπει να συστηθώ στον κόσμο, να του δείξω τις ιδέες και τις
προτάσεις μου κοιτάζοντάς τους στα μάτια. Δεν μπορώ να τους υποτιμήσω
παρουσιάζοντας πράγματα που έχει φτιάξει για άλλους χώρους».
Γιατί να επισκεφθεί, τελικά, κάποιος την έκθεση του Πέδρο Καμπρίτα Ρέις; «Δεν
θα πρέπει να δου μόνον τη δική μου έκθεση», λέει ο καλλιτέχνης. «Θα έπρεπε να
επισκέπτονται όλες τις εκθέσεις, να διαβάζουν όλα τα βιβλία, να βλέπουν όλες
τις ταινίες και να πηγαίνουν σε όλες τις συναυλίες, διότι έτσι θα μπορέσουμε
να πολεμήσουμε την ανοησία και τον φόβο και θα αποτρέψουμε γεγονότα, όπως η
αποκαθήλωση και ο βανδαλισμός των έργων στο “Outlook”».
Κάνει μία έκθεση τον μήνα!
Το πρόγραμμα του Πορτογάλου καλλιτέχνη είναι γεμάτο, με μία τουλάχιστον έκθεση
κάθε μήνα μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2005. «Δουλεύω γρήγορα. Μένω στην πρώτη
εκδοχή ενός έργου», παραδέχεται, «αλλά δεν είμαι και εργοστάσιο. Χρειάζομαι
απόσταση από όσα κάνω». Την πραγματική επιτυχία όμως ο Πέδρο Καμπρίτα Ρέις την
αισθάνεται όταν ο κόσμος βλέπει ένα παράθυρο και το ταυτίζει με τη δουλειά
του. «Επιτυχία δεν είναι ούτε τα λεφτά ούτε οι εκθέσεις σε μουσεία. Είναι να
ταυτίζεται το όνομά σου με ό,τι έχεις προσφέρει». Και σε προσωπικό επίπεδο;
«Να φθάσω 150 χρόνων κάνοντας μια ζωή όπως τη θέλω και να έχω την ευκαιρία να
δω τα αποτελέσματα της δουλειάς μου».
INFO
Η έκθεση του Πέδρο Καμπρίτα Ρέις φιλοξενείται στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης
«Ιλεάνα Τούντα» (Αρματολών και Κλεφτών 48, τηλ. 210-6439.466). Έως 6 Μαρτίου.
Google news
