[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ενημερώθηκε ή όχι και γιατί, πριν από τέσσερα χρόνια, η ελληνική
κυβέρνηση ότι ο Γλύξμπουργκ θέλει να κάνει ένα ακόμη παιχνίδι, αυτή τη φορά να
εκμεταλλευθεί την ανέγερση ενός ναού στην Κούβα; Ήταν μάλιστα αυτό μέσα στον
σχεδιασμό του για να μπει αργότερα με μεγαλύτερη άνεση στην Ελλάδα; Πώς και
ποιος τον άφησε ουσιαστικά μόνο του να χειρισθεί ένα θέμα που άπτεται και των
εθνικών μας συμφερόντων; Γιατί και από ποιους φιλοβασιλικούς καπελώθηκε
τελικώς η εκδήλωση του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Αβάνα, με τα θυρανοίξια του
ναού τού Αγίου Νικολάου; Πώς αναγορεύεται ένας καταδικασμένος από τον ελληνικό
λαό σε «μεγαλειότατο»; Έπειτα, πώς εξηγείται ότι η ελληνική Πολιτεία έμεινε
ουσιαστικά απ’ έξω από την ιστορική επίσημη συνάντηση εκατοντάδων Ελλήνων στην
Αβάνα; Κι αν δεν μπορούσαν να πάνε στην Κούβα μέλη της κυβέρνησης ή στελέχη
των κομμάτων, γιατί δεν κινητοποιήθηκε η Επιτροπή Θρησκευτικών Υποθέσεων της
Βουλής; Μα ούτε μία κινητοποίηση μεγάλων Ελλήνων μουσικών, για να κάνουν
τουλάχιστον μία σημαντική εκδήλωση στην Κούβα, δεν μπορούσε να γίνει;

Ασκήθηκαν πράγματι και πότε αμερικανικές πιέσεις προς την ελληνική κυβέρνηση
να μη γίνει το ταξίδι του Πατριάρχη; Ποιοι και γιατί κουκούλωσαν το γεγονός;
Αν υπήρχαν στην αποστολή και Έλληνες υψηλοί πολιτικοί παράγοντες δεν θα ήταν
καλύτερα για όλους; Δεν θα μπορούσε έτσι και η χώρα μας να αξιοποιήσει το
άνοιγμα αυτό; Δεν θα ήταν έτσι πιο εύκολο για το Πατριαρχείο της
Κωνσταντινούπολης να μην πέσει στις παγίδες των φιλοβασιλικών και κάποιων
«γνωστών – αγνώστων» που ήθελαν από την πρώτη στιγμή να καπελώσουν τις
εκδηλώσεις για το άνοιγμα ενός ναού στην Αβάνα και να τις μετατρέψουν σε
φιλοβασιλική φιέστα; Πότε άλλοτε ο Ελληνισμός διοργάνωσε τόσο μεγάλη εκδήλωση
στη Λατινική Αμερική και γιατί ορισμένοι αντί να την προφυλάξουν επιχείρησαν
να τη φέρουν στα… μέτρα τους; Και – τέλος – γιατί δεν υπάρχει ουσιαστικός
συντονισμός των κέντρων του Ελληνισμού, ώστε και η Ελλάδα να είναι πραγματικά
ισχυρή και οι «οάσεις» αυτές να μεγαλώνουν και να μεγαλουργούν;