[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Πολλοί έσπευσαν να απορρίψουν χωρίς δεύτερη κουβέντα, ως
αναποτελεσματική και επικίνδυνη, την πρόταση για απαλλαγή από την καταβολή
ασφαλιστικών εισφορών των επιχειρήσεων που θα προσλαμβάνουν νέους ανέργους,
που υπέβαλε ο υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργος Παπανδρέου για τη μείωση
της ανεργίας των νέων, η οποία έχει προσλάβει επικίνδυνες διαστάσεις.

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πρόταση αυτή μπορεί να ξάφνιασε και να
αποτελεί βόμβα για τα ελληνικά δεδομένα, όμως δεν αποτελεί κάτι το νέο για τη
διεθνή οικονομική σκέψη και πολιτική. Στη Γαλλία η κυβέρνηση Ζοσπέν εφάρμοσε
ανάλογα μέτρα στα τέλη της δεκαετίας του 1990 προκειμένου να περιορίσει την
ανεργία. Στην ίδια κατεύθυνση και ο Γερμανός πρώην υπουργός Οικονομικών Όσκαρ
Λαφοντέν στο βιβλίο του «Μη φοβάστε την παγκοσμοιοποίηση» – που εκδόθηκε
επίσης στα τέλη του ’90 – τάσσεται υπέρ της εφαρμογής του μέτρου,
επισημαίνοντας ότι «H απαλλαγή της απασχόλησης από υπερβολικές εισφορές είναι
μια μεταρρύθμιση αναγκαία για να υπάρξει και πάλι μεγαλύτερη προσφορά θέσεων
εργασίας».

Αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μελετά το μέτρο. Επικαλούμενος τις μελέτες της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο κ. Λαφοντέν αναφέρει ότι η μείωση των εργοδοτικών
εισφορών κατά 1% του ΑΕΠ στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα επέφερε αύξηση της
απασχόλησης κατά 0,5%.

H αλήθεια είναι ότι η πρόταση αυτή όπως διατυπώθηκε άφησε πολλά αναπάντητα
ερωτηματικά. Όχι μόνο σχετικά με το ποιους θα αφορά, αν θα υπάρχει ασφαλιστική
και συνταξιοδοτική κάλυψη για την περίοδο εργασίας των νέων με το συγκεκριμένο
καθεστώς αλλά και με το πώς θα καλυφθεί το κόστος που θα προκύψει στα
ασφαλιστικά ταμεία από την απώλεια εισφορών, ποιος θα καλύψει τις απώλειες
αυτές κ.ά.

Πρόκειται για ερωτήματα που επιβάλλεται να απαντηθούν άμεσα, προκειμένου η
συγκεκριμένη πρόταση να κερδίσει σε αξιοπιστία. Κυρίως όμως χρειάζεται το
μέτρο αυτό να ενταχθεί σε ένα νέο πλαίσιο οικονομικής πολιτικής όπου η
φορολογική, γενικότερα η δημοσιονομική πολιτική και συνολικά η οικονομική
πολιτική θα υπηρετούν ως κυρίαρχο τον στόχο για τον περιορισμό της ανεργίας,
που είναι η σύγχρονη μάστιγα.