ΣE ΠPΩTO ENIKO Aνυπόστατες κινδυνολογίες για θέματα υγείας

Ακούω τελευταία το ραδιοφωνικό σποτ της Ελληνικής Εταιρείας Εσωτερικής
Παθολογίας για τη γρίπη – με συμβουλές για το πώς πρέπει να την αντιμετωπίσει
κανείς αν προσβληθεί – και το χαίρομαι. Μακάρι να έκαναν το ίδιο και άλλες
επιστημονικές εταιρείες…

Να ενημερώνουν δηλαδή υπεύθυνα τον κόσμο για την πρόληψη σε θέματα επίκαιρα ή
πολύ σοβαρά, αντί να ασχολούνται μόνο με μεταξύ τους κλειστές ημεριδούλες ή με
την υπεράσπιση των στενών συντεχνιακών τους συμφερόντων (μην τυχόν, για
παράδειγμα, και ασχοληθεί καμία άλλη ειδικότητα πέραν της δικής τους με
υπερήχους ή με επεμβατικές τεχνικές και πάει λέγοντας).

Παρακολουθώ χρόνια τώρα τις επιστημονικές εταιρείες στην Ελλάδα, αφανείς και
αδύναμες, να μην έχουν να επιδείξουν λόγο, παρουσία και κύρος. Σε αντίθεση με
τις αντίστοιχες εταιρείες στη Βρετανία ή στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου είναι
από μόνες τους ιατρικές αυθεντίες. Που εκδίδουν κάθε τόσο επίσημες οδηγίες για
κάθε νόσο, θεραπεία ή μέθοδο, που «αναδίδουν» υπευθυνότητα και εμπνέουν
εμπιστοσύνη σε κάθε πολίτη.

Το ίδιο άλλωστε δεν συμβαίνει και με τους ιατρικούς συλλόγους, που στη χώρα
μας παραμένουν μουντά, γραφειοκρατικο-συνδικαλιστικά όργανα, χωρίς κανέναν
ουσιαστικά ρόλο μέσα στο ιατρικό σώμα και στην κοινωνία; Τι διαφορά με τις
προηγμένες υγειονομικά χώρες, όπου οι σύλλογοι αναλαμβάνουν – μαζί με τις
επιστημονικές εταιρείες – το τεράστιο έργο της ιατρικής εκπαίδευσης, αλλά και
του ποιοτικού ελέγχου στις ιατρικές πράξεις… Και είναι πολύ σκληροί με τα
ίδια τα μέλη τους, για να προστατέψουν όχι μόνο τους αρρώστους, αλλά και το
καλό όνομα της Ιατρικής.

Πού είναι αλήθεια – αναρωτιέμαι με οργή κάθε τόσο – οι επιστημονικές μας
εταιρείες και οι ιατρικοί σύλλογοι, όταν μεταδίδονται και αναπαράγονται τόσες
τερατώδεις ανακρίβειες και τόσες ανυπόστατες κινδυνολογίες για θέματα υγείας
από τηλεοπτικούς κυρίως «δημοσιογράφους»;