[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Καλά λένε ότι πρέπει να έχεις το μικρόβιο μέσα σου. Και πολύ μάλιστα.
Διαφορετικά δεν γίνεται να αλλάζεις από τη μια στιγμή στην άλλη συμπεριφορά,
να απεμπολείς τους καλούς τρόπους και τις αρχές σου στο όνομα της πολιτικής
αντιπαλότητας. Στις εκλογές αυτές τυχαίνει να είναι υποψήφιοι πολλοί
δημοσιογράφοι. Που, ακόμη κι αν μέχρι πρότινος δεν ήταν «κολλητοί»,
διατηρούσαν μεταξύ τους μια στοιχειώδη φιλική σχέση, υποκινούμενη – έστω – από
την καλώς νοούμενη συναδελφική αλληλεγγύη. Κάθε συνάντηση συνοδευόταν από έναν
εγκάρδιο χαιρετισμό, τα φιλιά έδιναν και έπαιρναν, ενώ στις φιλοφρονήσεις
κανείς δεν έδειχνε φειδώ. Και ξαφνικά όλα άλλαξαν. Κηρύχθηκε πόλεμος! Έπρεπε
λοιπόν να βγουν μαχαίρια… Και μάλιστα δημοσία. Τουτέστιν στα τηλεοπτικά
παράθυρα. Πού αλλού; Εκεί όπου οι αντιπαραθέσεις επιβάλλεται και σε καιρό…
ειρήνης να έχουν άρωμα καβγά. Να κλείνουν με ένταση, όπως ορίζουν οι νόμοι της
αγοράς. Στις προεκλογικές περιόδους όμως – και μάλιστα σε εκείνες που δεν
διαρκούν πολύ – επικρατούν ως γνωστόν οι νόμοι της ζούγκλας. Όπου τα θηρία
αλληλοσπαράσσονται χωρίς… περιστροφές. Κανόνας πρώτος: απαγορεύεται ο ενικός
που θα μπορούσε να παρασύρει σε συναδελφικές διαχύσεις. Ο ψυχρός πληθυντικός
αφενός ευνοεί τα υποχρεωτικά μαχαιρώματα και αφετέρου προσδίδει κοσμιότητα στη
συζήτηση. Ότι δεν πρόκειται περί συζήτησης αλλά περί ελεύθερης πάλης είναι
κάτι που θα κρίνει ο θεατής. Ο οποίος ώρες-ώρες νιώθει ως θήραμα που
διεκδικούν δύο ή και περισσότερα άγρια θηρία. Τραβώντας τον με νύχια, δόντια
και… άσκοπες επιθέσεις. Δεν επιθυμούν να τον κατασπαράξουν, όπως λανθασμένα
νιώθει. Τον σταυρό του θέλουν. Για την εκπλήρωση του ιερού αυτού στόχου,
λοιπόν, πρέπει να εξουδετερώσουν τον αντίπαλο. Αν τα μέσα που μετέρχονται δεν
του δίνουν την αίσθηση του «μήλου της έριδος» αλλά του σάκου του μποξ,
πρόβλημά του. Ας χρησιμοποιήσει κι αυτός το… όπλο που του παρέχει η
Πολιτεία. Πριν τραβήξει τη σκανδάλη, πάντως, καλό είναι να γνωρίζει πως οι
αλληλοσπαρασσόμενοι συνάδελφοι, οποιουδήποτε κλάδου (όχι μόνο του
δημοσιογραφικού), την επομένη των εκλογών θα είναι και πάλι φίλοι. Χωρίς
«κυρία» και «κύριε»…