«Xρειάστηκα πέντε ώρες μόνο για πληροφορίες»

Οι πολίτες… πληρώνουν τη διασπορά των δημοσίων υπηρεσιών, ακόμη και των
ίδιων υπουργείων σε πολλά κτίρια σε όλη την Αττική. Το Δημόσιο πληρώνει κάθε
χρόνο είκοσι πέντε εκατομμύρια ευρώ για την ενοικίαση των ακινήτων που
στεγάζουν τις υπηρεσίες του, ενώ το πρόγραμμα μετεγκατάστασης καθυστερεί
δραματικά με συνέπεια την ταλαιπωρία των πολιτών από κτίριο σε κτίριο και την
οικονομική αιμορραγία.

Το ρεκόρ της… διασποράς υπηρεσιών κατέχει το υπουργείο Οικονομικών, με
συνολικά τριάντα κτίρια να φιλοξενούν τις υπηρεσίες του. Αναπόφευκτη η
ταλαιπωρία των πολιτών που προσπαθούν να εξυπηρετηθούν, αλλά τις περισσότερες
φορές πρέπει να επιστρατεύσουν και ανεξάντλητα όρια υπομονής. H περίπτωση του
κ. Γιάννη Πετρίδη, επιχειρηματία που ενδιαφέρθηκε για χρηματοδότηση από
ευρωπαϊκό πρόγραμμα, είναι χαρακτηριστική και όχι σπάνια: «Χρειάστηκε από το
Κέντρο Επενδύσεων που βρίσκεται στην οδό Νίκης να πάω στη Μονάδα Οργάνωσης της
διαχείρισης του Γ’ ΚΠΣ, υπηρεσία που επίσης ανήκει στο Οικονομικών και
βρίσκεται στην οδό Μιχαλακοπούλου και στη συνέχεια να επιστρέψω στο κτίριο του
Συντάγματος. Μου πήρε πάνω από 5 ώρες μόνο για τη συγκέντρωση των απαραίτητων
πληροφοριών».

Ένας από τους στόχους της μετεγκατάστασης των υπηρεσιών είναι ο περιορισμός
της ταλαιπωρίας των πολιτών, αφού θα μπορούν να βρίσκουν συγκεντρωμένες σε ένα
κτίριο όλες τις συναρμόδιες για τις υποθέσεις τους υπηρεσίες.

Όμως, η διασπορά των υπηρεσιών έχει και σημαντικό οικονομικό κόστος. Από τα
ακίνητα που μισθώνει το Δημόσιο από ιδιώτες ή Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου,
σύμφωνα με τα στοιχεία της Κτηματικής Υπηρεσίας Αθηνών, το υψηλότερο μίσθωμα
καταβάλλεται για το υπουργείο Ανάπτυξης που έχει συνολική επιφάνεια 9.099 τ.μ.
και το μηνιαίο μίσθωμα του οποίου ανέρχεται σε 235.000 ευρώ. Δεύτερο πιο
ακριβό κτίριο, αυτό που στεγάζει τις κεντρικές υπηρεσίες του υπουργείου
Οικονομίας, με συνολική επιφάνεια 12.890 τ.μ. και για το οποίο το ενοίκιο
ανέρχεται σε 205.429 ευρώ. Κάθε μήνα, δηλαδή, για τα δύο αυτά μόνο κτίρια το
Δημόσιο πληρώνει 440.000 ευρώ, ποσό που σημαίνει ότι κάθε χρόνο το κόστος
ενοικίασης ξεπερνάει τα 5 εκατομμύρια ευρώ. Για την κατασκευή δύο
υπερσύγχρονων κτιρίων από την αρχή, που θα μπορούσαν να φιλοξενούν τα δύο
υπουργεία, το κόστος κατασκευής δεν θα ξεπερνούσε τα 20 εκατομμύρια ευρώ. Σε
τέσσερα χρόνια λοιπόν θα γινόταν η απόσβεση. Αντίθετα, η αιμορραγία του
δημοσίου τομέα συνεχίζεται. Αν όμως εξεταστεί το μηνιαίο μίσθωμα κατά αναλογία
με το τετραγωνικό μέτρο, τότε το κτίριο όπου στεγάζεται η Γενική Γραμματεία
Εξωτερικών Υποθέσεων του ΥΠΕΞ στην Πλατεία Συντάγματος είναι το πιο ακριβό,
καθώς για κάθε τετραγωνικό μέτρο του κτιρίου (1.195 τ.μ. συνολικά)
καταβάλλονται 33,4 ευρώ. Το φθηνότερο αντίστοιχα ενοίκιο ανά τετραγωνικό μέτρο
καταβάλλεται για τα γραφεία του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσίας Υγείας και
Πρόνοιας, με τη μηνιαία δαπάνη να ανέρχεται σε 1,91 ευρώ (πάντα ανά
τετραγωνικό μέτρο).

Λύση οι Ολυμπιακοί Αγώνες!

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αναμένεται πως θα προσφέρουν τη λύση και στο πρόβλημα των
υπουργείων. Τα υπουργεία Παιδείας και Εργασίας προβλέπεται να μετακομίσουν στο
Χωριό Τύπου και στη διεθνή ζώνη του Ολυμπιακού Χωριού, αντίστοιχα, ενώ για το
υπουργείο Οικονομικών υπάρχει η σκέψη της μεταφοράς στο κτίριο της Οργανωτικής
Επιτροπής τού «2004» στη N. Ιωνία. Για τη μετεγκατάσταση του ΥΠΕΧΩΔΕ έχει
αγοραστεί από την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου το βιομηχανικό κτίσμα που
λειτουργούσε από το 1973 έως το 1995 ως χώρος αποθήκευσης και επεξεργασίας
καπνού της εταιρείας Κεράνης. Προβλέπεται να στεγάσει τις 15 υπηρεσίες του
υπoυργείoυ.

Θα είχε γίνει απόσβεση αν είχαν τηρηθεί οι εξαγγελίες

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κτηματικής Υπηρεσίας του Δημοσίου, αν είχαν
ακολουθηθεί τα χρονοδιαγράμματα, τα οποία κατά καιρούς έχουν ανακοινωθεί, σε
αρκετές περιπτώσεις θα είχε γίνει ήδη απόσβεση του κόστους ανέγερσης των
κτιρίων και της μετεγκατάστασης.

Συνολικά το Δημόσιο μισθώνει 163 ακίνητα για τη στέγαση των υπηρεσιών 13
υπουργείων, στην Αθήνα και τον Πειραιά.

H ιδέα της μετεγκατάστασης των υπουργείων σε περιοχές εκτός του κέντρου της
πρωτεύουσας έχει ως βασικό στόχο τη μείωση του κυκλοφοριακού προβλήματος και
της ρύπανσης στο κέντρο της Αθήνας. Παράλληλα, στόχος παραμένει και ο
περιορισμός της γραφειοκρατίας, η παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας, καθώς και
η ταχύτερη διεκπεραίωση υποθέσεων με αντίστοιχη μείωση της γραφειοκρατίας.