«Xωριάτες» από… πεποίθηση

Η Ελβετίδα Ιζαμπέλα Ρουκστούλ ήρθε στην Κρήτη πριν από 12 χρόνια για
τουρισμό και έκτοτε αποφάσισε να γίνει μόνιμη κάτοικος του χωριού Λίσταρος
Ηρακλείου. Άφησε την ποιότητα ζωής που προσφέρει η πόλη και εγκαταστάθηκε σε
ένα χωριό με λιγοστούς κατοίκους, χωρίς συγκοινωνία, όπου οι δρόμοι είναι από
χώμα και τον χειμώνα για να πάει σπίτι της γεμίζει λάσπες.

Γιασμίν και Αντόλ Μπαϊόνι, από την Ελβετία, μαθητές του Δημοτικού Σχολείου στο χωριό Λίσταρος Ηρακλείου. Η μεγαλύτερη αδελφή τους είναι μαθήτρια της Β’ Τάξης στο Ενιαίο Λύκειο της Πόμπιας. Μάλιστα, είναι πολύ καλή μαθήτρια

Στην Κρήτη, την Πελοπόννησο, τις Σποράδες χωριά ολόκληρα απέκτησαν ξανά ζωή,
αφού τα τελευταία χρόνια κατοικούνται από αλλοδαπούς: ανθρώπους που ήρθαν στην
Ελλάδα για τουρισμό και αποφάσισαν στη συνέχεια να ανατρέψουν τη ζωή τους.
Αγόρασαν σπίτια, τα ανακαίνισαν και εγκαταστάθηκαν. Τα παιδιά τους πηγαίνουν
στα σχολεία των χωριών που σε κάποιες περιπτώσεις είναι… πολυεθνικά.

Αυτό συμβαίνει στο σχολείο του μικρού χωριού Λίσταρος Ηρακλείου. Ο Λίσταρος,
που βρίσκεται σκαλωμένος στις πλαγιές των Αστερουσίων, είναι θύμα της
εσωτερικής μετανάστευσης που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’70. Βέλγοι, Ελβετοί,
Ιταλοί, Γάλλοι, Γερμανοί, Αυστραλοί και Άγγλοι έχουν αγοράσει σπίτια
δημιουργώντας έτσι ένα πολυεθνικό χωριό. Οι περισσότεροι βέβαια ζουν στο χωριό
τους καλοκαιρινούς μήνες.

Τον χειμώνα στο μικρό χωριό κατοικούν μόνιμα δύο οικογένειες αλλοδαπών. Η κ.
Ιζαμπέλα Ρουκστούλ είναι από τους πιο παλιούς ξένους κατοίκους, αφού
εγκαταστάθηκε πριν από 12 χρόνια.

«Επιλέξαμε το Λίσταρο γιατί ήταν μακριά από τον τουρισμό και τη φασαρία. Τα
παιδιά μας εδώ μεγαλώνουν ήσυχα και μέσα στη φύση», δήλωσε στα «ΝΕΑ». Ωστόσο,
αυτά τα δώδεκα χρόνια που μεσολάβησαν πολλά έχουν αλλάξει: «Μας λείπει το
καφενείο του Φραγκή που υπήρχε στο χωριό και σμίγαμε με τους ντόπιους και
πίναμε μια ρακί και τα λέγαμε. Σήμερα δεν υπάρχει ούτε καφενείο ούτε
μπακάλικο».

Γερμανός «μεσίτης». Ο Μάφρεντ Ντουλ είναι από τη Γερμανία και έχει
μεσιτικό γραφείο σε διπλανό χωριό, στο Σίβα. Είναι ο άνθρωπος που έχει
πουλήσει τα περισσότερα σπίτια σε αλλοδαπούς στην περιοχή. Ερμηνεύοντας το
ενδιαφέρον των πελατών του είπε: «Η περιοχή είναι ακόμη καθαρή από
εγκαταστάσεις που προκαλούν ρύπανση. Άλλοι που θέλουν να βρεθούν κοντά στη
θάλασσα αγοράζουν σπίτια στο Καμηλάρι, το Σίβα και τα Πιτσίδια».

Ο κ. Ντουλ είναι από τους πρώτους Γερμανούς που ήρθαν στην περιοχή στη
δεκαετία του ’80. Εκτός από το μεσιτικό γραφείο ο ίδιος εργάζεται ως εργολάβος
και επισκευάζει ή κτίζει εξαρχής σπίτια στους ξένους αγοραστές.

«Οι ξένοι σέβονται πολύ – λέει – την αρχιτεκτονική των σπιτιών που αγοράζουν,
καθώς προσπαθούμε να τους φτιάξουμε τα σπίτια τους, έτσι ώστε να δένουν με το
οικιστικό σύνολο του χωριού».

Παιδιά – σχολεία. Πολυεθνικό είναι και το σχολείο στο χωριό Σίβα. «Στο
σχολείο μας φοίτησαν αρκετοί μαθητές προερχόμενοι από χώρες της Δυτικής
Ευρώπης και κυρίως από τη Γερμανία», είπε στα «ΝΕΑ» ο δάσκαλος Ζαχαρίας
Καψαλάκης. Μάλιστα, στο τέλος της δεκαετίας του ’90 στο Δημοτικό Σχολείο του
Σίβα οι 8 από τους 27 μαθητές ήταν αλλοδαποί.

Σήμερα φοιτούν 3 μαθητές από χώρες της Δυτικής Ευρώπης, οι δύο από τους
οποίους μένουν στο Λίσταρο. Είναι τα αδέλφια Γιασμίν και Αντόλ Μπαϊόνι. Στο
σχολείο τούς μεταφέρει η μητέρα τους, καθώς δεν υπάρχει συγκοινωνία.

Ξένοι αναγέννησαν τη Χώρα Αλοννήσου

Χώρα Αλοννήσου. Γερμανοί και Βρετανοί έχουν ανακατασκευάσει περί τα 800 σπίτια – κατεστραμμένα μετά τον σεισμό του 1965

Ένα χωριό εκπληκτικής ομορφιάς, η Χώρα Αλοννήσου, ξαναγεννήθηκε τα τελευταία
χρόνια χάρη στο μεράκι και την αγάπη Γερμανών κυρίως, και Άγγλων και Ελλήνων
δευτερευόντως.

Η καταστροφή της Χώρας από τον μεγάλο σεισμό του 1965 είχε αναγκάσει τους
κατοίκους της να την εγκαταλείψουν και να αναζητήσουν νέα στέγη στο βόρειο
τμήμα του Πατητηριού, σε χώρο που παραχωρήθηκε για τον σκοπό αυτό. Πέντε
χρόνια μετά τον σεισμό άρχισαν σταδιακά να πωλούν ερειπωμένα σπίτια, κυρίως σε
Γερμανούς επισκέπτες που εκδήλωναν έντονο ενδιαφέρον, όπως είπε στα «ΝΕΑ» ο
δήμαρχος Αλοννήσου κ. Ορ. Παπαχρήστου. Έτσι από το 1970 μέχρι σήμερα, οι
Ευρωπαίοι λάτρεις του φυσικού κάλλους της Αλοννήσου προχωρούν σε αγορές των
κατεστραμμένων σπιτιών, τα ανακαινίζουν, προκειμένου να περνούν τις
καλοκαιρινές διακοπές τους στο νησί που αγάπησαν, ενώ κάποιοι από αυτούς
έγιναν και μόνιμοι κάτοικοι του νησιού.

Στην παλιά Χώρα της Αλοννήσου διαμένει πλέον μόνιμα από το 1995 η κ. Β.
Penfold, από τη Μεγάλη Βρετανία. Πρωτοήρθε για καλοκαιρινές διακοπές στην
Ελλάδα το 1991, επιλέγοντας ως προορισμό της το νησί των Βορείων Σποράδων και
κατά τη διάρκεια της εβδομαδιαίας διαμονής της αποφάσισε να αγοράσει ένα παλιό
σπίτι, κατεστραμμένο από τον σεισμό. Όπως λέει στα «ΝΕΑ», ενθουσιασμένη από
την οκτάχρονη μόνιμη πλέον διαμονή της στην Αλόννησο, «έκανα την καλύτερη
επιλογή».