ΠATPIK ΛI ΦEPMΟP Tίτλος τιμής για τον εραστή της Eλλάδας

H βασίλισσα Ελισάβετ θα χρίσει σερ τον 88χρονο Πάτρικ Λι Φέρμορ, τιμώντας τον για την προσφορά του τόσο στη λογοτεχνία όσο και στην προώθηση των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας, όπου ζει σήμερα, και Βρετανίας

Ο άνθρωπος που συνέλαβε και εκτέλεσε με τους συντρόφους του την ιδέα της
απαγωγής τού στρατηγού Κράιπε, διοικητή των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων στην
Κρήτη, αλλά και ο συγγραφέας διεθνώς αναγνωρισμένων έργων με θέμα τη μεγάλη
του αγάπη, την Ελλάδα, ο 88χρονος Πάτρικ Λι Φέρμορ, ετοιμάζεται να δεχθεί και
από την πατρίδα του, τη Βρετανία, μια ξεχωριστή διάκριση. Τιμάται με τον τίτλο
του Ιππότη για την προσφορά του τόσο στη λογοτεχνία όσο και στην προώθηση των
σχέσεων μεταξύ Ελλάδας, όπου ζει σήμερα, και Βρετανίας, καθώς η προσφορά του
για τα ανδραγαθήματά του κατά τη διάρκεια του B’ Παγκοσμίου Πολέμου έχει
αναγνωριστεί πολλές φορές στο παρελθόν.

«Είμαι πολύ ευχαριστημένος από αυτήν την τιμή που μου κάνει η βασίλισσα της
Αγγλίας. Δεν ξέρω αν το αξίζω όμως», έλεγε χθες στα «NEA» ο Πάτρικ Λι Φέρμορ,
ο οποίος σήμερα ταξιδεύει από τη δεύτερη πατρίδα του, την Καρδαμύλη της
Μεσσηνιακής Μάνης, για το Λονδίνο, όπου θα παραμείνει έναν μήνα. «Δεν ξέρω
πότε ακριβώς θα γίνει η τελετή, αλλά νιώθω πολύ συγκινημένος που η βασίλισσα
Ελισάβετ θα αγγίξει τον ώμο μου με το ξίφος». Το γεγονός όμως πως μπροστά από
το όνομά του θα προσθέσει και τη λέξη σερ «δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα στη
ζωή μου», διευκρινίζει.

Από τους μεγάλους εραστές της Ελλάδας, ο Αγγλο-Ιρλανδός Πάντι, όπως τον
αποκαλούν οι φίλοι του, γεννήθηκε το 1915 και εδώ και περίπου 30 χρόνια ζει
στην Καρδαμύλη, όπου έχει αφιερωθεί στο παιδικό του όνειρο. Να ασχοληθεί με τη
συγγραφή βιβλίων. Ανάμεσα στους Έλληνες φίλους του, βρήκε το κατάλληλο έδαφος
για να καταγράψει στο χαρτί τις περιπέτειες της ζωής του, αλλά και τις εικόνες
που συνέλεξε από τις περιηγήσεις του στην Ελλάδα. Το αποτέλεσμα έχει «χωρέσει»
σε έργα που έχουν αποσπάσει θετικές κριτικές από Ευρωπαίους και Αμερικανούς
κριτικούς, όπως είναι τα βιβλία του «Το δέντρο του ταξιδιώτη», «Καιρός για
σιωπή», «Τα βιολιά του Σαιν-Ζακ», «Μάνη», «Καιρός για δώρα», «Ανάμεσα στα δάση
και το νερό», «Ρούμελη – Οδοιπορικό στη Βόρειο Ελλάδα» και «H Ελλάδα που
χάνεται».

Οδοιπορικό ζωής

Αυτή την εποχή αγωνίζεται να ολοκληρώσει εκείνο, που ο ίδιος χαρακτηρίζει
έργο ζωής. «Να τελειώσω τον τρίτο τόμο των όσων έζησα όταν ξεκίνησα σε ηλικία
μόλις 18 ετών, μόνος μου και χωρίς καθόλου χρήματα από την Αγγλία για να φθάσω
με ένα πλοίο στην Ολλανδία και από εκεί να ταξιδέψω με τα πόδια έως την
Κωνσταντινούπολη. Ένα έργο που δεν ξέρω πότε θα είναι έτοιμο». Στο ενδιάμεσο
αυτού του ταξιδιού επισκέφθηκε τη Γερμανία. Πέρασε στην Αυστρία και την
Τσεχοσλοβακία και μόλις έφθασε στην Ουγγαρία δανείστηκε ένα άλογο. Συνέχισε
την πορεία του στην Τρανσυλβανία και διέσχισε τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία,
ενώ την Πρωτοχρονιά του 1935 έφθασε στην Κωνσταντινούπολη και κατόπιν στην
Ελλάδα, την οποία και ερωτεύτηκε. Γι’ αυτό και γύρισε, για να δώσει το «παρών»
τόσο στο αλβανικό έπος όσο και στην κρητική αντίσταση.

Ωστόσο η Μάνη μπήκε στη ζωή του, όπως λέει, όταν έγραψε ένα βιβλίο για
αυτήν. «Αποφάσισα να ζήσω εδώ γιατί μου αρέσει η φύση, η θάλασσα, ο κόσμος,
όλα…», δικαιολογώντας την απόφασή του να περάσει σχεδόν «μια ολόκληρη ζωή
στην Ελλάδα».