[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H οδύσσεια των μεταναστών για να ανανεώσουν την άδεια εργασίας τους
είναι μόνο ένα επεισόδιο από το απίστευτο, καθημερινό τους σίριαλ στο Ελληνικό
Δημόσιο. Ένα Δημόσιο που εκδικείται τον πολίτη παρά τις διακηρύξεις για τον
εκσυγχρονισμό του. Ένα Δημόσιο που έχει σήμα κατατεθέν τη διαφθορά, τις
πελατειακές σχέσεις και την ωχαδελφίστικη νοοτροπία των δημοσίων υπαλλήλων. Οι
μετανάστες έδωσαν ανάσα στα ασφαλιστικά μας ταμεία και την οικονομία. Σύμφωνα
με τα επίσημα στοιχεία του ΙΚΑ, από τους 1.900.000 ασφαλισμένους του οι
500.000 είναι οικονομικοί μετανάστες. Μελέτη του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ καταλήγει στο
συμπέρασμα ότι η είσοδος των μεταναστών στην ελληνική οικονομία «δεν
συνοδεύτηκε από σοβαρές απορρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, καθώς οι ξένοι
εργάτες συνήθως απασχολούνται σε εργασίες που δεν προτιμώνται από τους
Έλληνες». Παράλληλα, το υπουργείο Εργασίας παρατηρεί ότι οι οικονομικοί
μετανάστες, ιδίως από τις γειτονικές χώρες, αναδείχθηκαν τη δεκαετία που
πέρασε «σημαντικός αναπτυξιακός παράγοντας». Αλλά οι μετανάστες βρίσκονται σε
μειονεκτική θέση. Δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν, να πιέσουν, να ζητήσουν
ρουσφέτι. Είναι μόνοι, απομονωμένοι, αντιμέτωποι με το τέρας της
γραφειοκρατίας, με τα ψυχρά γραφεία και τους κατσούφηδες υπαλλήλους στο IKA,
στην Εφορία, παντού. Ο Έλληνας έχει τη δυνατότητα να ζητήσει μια «εξυπηρέτηση»
από τον βουλευτή, τον υπουργό, το συνδικάτο του. Έχει τη δύναμη να
καταγγείλει. Ο αλλοδαπός υπομένει. Περιμένει καρτερικά στην ουρά. Και σιωπά.
Είδα χθες στο IKA έναν Πολωνό με το παιδάκι του αγκαλιά να κλαίει. Τον
λυπήθηκα και τον ρώτησα τι του είχε συμβεί: «Με κοροϊδεύουν», μου απάντησε με
παράπονο. Διαμαρτυρήθηκα στον προϊστάμενο. Και έπρεπε να βάλω τις φωνές για να
τον εξυπηρετήσουν. Γιατί οι αλλοδαποί για τους χαρτογιακάδες είναι πολίτες
δεύτερης κατηγορίας. Παρόλο που μας κάνουν τις δουλειές, που πληρώνουν τις
εισφορές και τους φόρους. Παρόλο που τους κρατάμε ανασφάλιστους και με χαμηλές
αμοιβές. Ο Χασάν, ο κάθε Χασάν, ήρθε στη χώρα μας με όνειρα για μια καλύτερη
ζωή. Και τώρα που βλέπει το όνειρό του να τρίζει είναι αργά. Αναγκάζεται να
μείνει μαζί μας, να περιμένει στην ουρά στις δημόσιες υπηρεσίες, να τον
κοροϊδεύουν οι υπάλληλοι με τα χαρτιά του, να αγανακτεί αλλά και να υπομένει.
Πάντα υπομένει. Και σιωπά. Κουράγιο Χασάν…