EΓPAΨAN


Αντώνης Δ. Παπαγιαννίδης:
(ο αρθρογράφος, για τις εξελίξεις)
«Στο μεταξύ ζούμε την πολιτική ως διαχείριση διά του σασπένς, διά της συνεχούς
προσμονής της αλλαγής. Είναι αυτό καλό; Ασφαλώς το να μένουν τα πράγματα
στάσιμα δεν είναι κάτι θετικό. Οπότε, ό,τι φέρνει ή έστω υπόσχεται αλλαγή,
κινητικότητα είναι θετικό. Άλλωστε μεγάλο μέρος της θετικής υποδοχής που είχε
η υποψηφιότητα Γιώργου Παπανδρέου για διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ, για ρόλο εν γένει στο
πολιτικό σύστημα, προέρχεται ακριβώς από την ανάγκη του εκλογικού σώματος να
δει κάτι να κινείται. Αλλά και η συνεχής φημολογία για το τι θα κάνει, ποιους
θα επαναφέρει ο Κώστας Καραμανλής από την εξορία στη N.Δ., με ποια λογική και
με ποιες προτεραιότητες (πρόγραμμα; οικονομικό πρόγραμμα; ποιος μίλησε για
οικονομικό πρόγραμμα;) αντίστοιχη στόχευση έχει. Να μείνουμε όλοι «στο
περίμενε», προσδοκώντας κάτι δυσδιάκριτο και δυσπροσδιόριστο. Όλη αυτή η
αίσθηση εκκρεμότητας και αβεβαιότητας πού θα οδηγήσει; Θα έχουμε ένα νέο
ενδιαφέρον, μια νέα στράτευση των πολιτών; Ή θα έχουμε αναβάθμιση της
αποστράτευσης, ένταση της αδιαφορίας»;
(«Το Βήμα της Κυριακής»)













