50-50 παίζει για Eυρώπη

Στις Βρυξέλλες δεν αμφιβάλλουν ότι ο Κώστας Σημίτης είναι ένας από τους
επικρατέστερους διαδόχους του Ρομάνο Πρόντι στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το όνομα του Έλληνα Πρωθυπουργού βρέθηκε και στις πρώτες θέσεις του άτυπου καταλόγου με τους διαδόχους του P. Πρόντι, την περασμένη άνοιξη, μεσούσης της ελληνικής προεδρίας στην E.E.

«Οι πιθανότητες σήμερα είναι 50-50…», τόνιζαν χθες κύκλοι της Κομισιόν, ενώ
δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι αυτή είναι σήμερα η μοναδική υψηλόβαθμη θέση στα
ευρωπαϊκά όργανα που θα μπορούσε να ενδιαφέρει τον Έλληνα Πρωθυπουργό.

Στην έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχει – επισήμως – καμία κινητικότητα
γύρω από το ενδεχόμενο μιας υποψηφιότητας του κ. Σημίτη. Και πολύ περισσότερο
ούτε ο Πρωθυπουργός έχει δημοσιοποιήσει τέτοιες προθέσεις, αλλά ούτε και έχει
υποβληθεί – τουλάχιστον επισήμως – σχετική πρόταση για το πρόσωπό του από
κάποια ευρωπαϊκή κυβέρνηση.

Είναι δεδομένο, ωστόσο, ότι έχουν ήδη αρχίσει οι «ζυμώσεις» μεταξύ των
ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για τον διάδοχο του Ιταλού πολιτικού στην Κομισιόν,
καθώς η σχετική πρόταση του Συμβουλίου Κορυφής της E.E. αναμένεται να έχει
οριστικοποιηθεί έως το τέλος Μαρτίου.

Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι το όνομα του Έλληνα Πρωθυπουργού βρίσκεται κατά την
τελευταία διετία σε όλες τις «λίστες» των πιθανών διαδόχων του κ. Πρόντι, ενώ
βρέθηκε και στις πρώτες θέσεις αυτού του άτυπου καταλόγου την περασμένη
άνοιξη, μεσούσης της ελληνικής προεδρίας στην E.E. Σε αυτό το διάστημα,
άλλωστε, δεν ήταν λίγες οι φορές που ο κ. Σημίτης είχε κληθεί να απαντήσει εάν
τον ενδιαφέρει η συγκεκριμένη θέση.

«Υπάρχουν θέσεις…»

Το θέμα βεβαίως έρχεται ξανά στο προσκήνιο, καθώς συνδυάζεται με τις εξελίξεις
που ανήγγειλε προχθές το βράδυ ο Πρωθυπουργός στη Βουλή, ενώ υπό αυτό το
πρίσμα (της «ευρωπαϊκής προοπτικής» του κ. Σημίτη) επιχειρήθηκε να ερμηνευθούν
και οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου ότι «εάν το
επιθυμεί ο Πρωθυπουργός, θέσεις στην Ευρώπη υπάρχουν…».

H θητεία του κ. Πρόντι ολοκληρώνεται το φθινόπωρο του 2004, αλλά ο διάδοχός
του θα επιλεγεί στη διάρκεια της ιρλανδικής προεδρίας (πρώτο εξάμηνο του 2004)
και την επιλογή αυτή θα κληθεί το προσεχές καλοκαίρι να εγκρίνει το Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο. «Κατά πάγια πρακτική της E.E., εάν ο Πρωθυπουργός θα διαδεχθεί
τον κ. Πρόντι, θα το μάθουμε μόνον όταν η επιλογή του θα είναι οριστική…»,
σημείωνε για το θέμα υψηλόβαθμο στέλεχος στα ευρωπαϊκά όργανα, υπογραμμίζοντας
ότι κάθε πρόωρη δημοσιοποίηση είναι αρκετή για να «κάψει» μια υποψηφιότητα.

«Εξαιρετικές σχέσεις»

Επίσης, όπως σημείωνε το ίδιο στέλεχος, είναι δεδομένο ότι για οποιαδήποτε
εξέλιξη σχετικά με τον διάδοχο του κ. Πρόντι, βαρύνουσα σημασία θα έχει η θέση
του Γερμανού καγκελάριου Γκ. Σρέντερ και του Γάλλου Προέδρου Ζακ Σιράκ, «με
τους οποίους ο κ. Σημίτης διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις». Ο ίδιος παράγοντας
υπενθύμιζε μάλιστα τα «διθυραμβικά σχόλια» και τις ευχαριστίες του Γάλλου
Προέδρου προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό για την αποτελεσματικότητα της ελληνικής
προεδρίας. Με το ενδεχόμενο μιας… μετακόμισης στις Βρυξέλλες, εξάλλου,
συνδύαζαν αρκετά κυβερνητικά στελέχη και την πρόσφατη συνάντηση του κ. Σημίτη
με τον Βρετανό Πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, στο Λονδίνο, αλλά και την κατ’ ιδίαν
συνάντησή του με τον Σ. Μπερλουσκόνι στο περιθώριο της πρόσφατης ιταλικής
Συνόδου Κορυφής.

«Αγκάθι» η πρακτική εναλλαγής κεντροαριστερών – κεντροδεξιών

Τα «αγκάθια» για μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα του Πρωθυπουργού για την
προεδρία της Κομισιόν είναι το γεγονός ότι θα πρέπει να αναιρεθεί η άτυπη
συμφωνία για εναλλαγή κεντροαριστερών και κεντροδεξιών υποψηφίων στο τιμόνι
της Επιτροπής.

Και με βάση αυτή την πρακτική, ο διάδοχος του κεντροαριστερού κ. Πρόντι, που
εκπροσωπεί επίσης και τον ευρωπαϊκό Νότο, θα πρέπει να είναι Βορειοευρωπαίος
και κεντροδεξιός.

Τα κριτήρια για μια τέτοια επιλογή φαίνεται ότι πληροί ο Βέλγος Πρωθυπουργός
Γκ. Φερχόιγκεν, αλλά κατά πληροφορίες ο ίδιος δεν επιθυμεί να είναι υποψήφιος
επειδή αποτελεί τον «συνεκτικό κρίκο» του κυβερνητικού συνασπισμού στο Βέλγιο.

Στο πλαίσιο της κεντροδεξιάς επιλογής εμφανίζεται να εκδηλώνει ενδιαφέρον και
ο Ισπανός Πρωθυπουργός X. οσέ Μαρία Αθνάρ, ο οποίος αποσύρεται από την
ισπανική πολιτική σκηνή, αλλά δύσκολα θα κερδίσει την υποστήριξη Γάλλων και
Γερμανών, λόγω της στάσης του στον πόλεμο του Ιράκ.

Και υπό αυτά τα δεδομένα, όπως σημείωναν κύκλοι της Κομισιόν, «δεν θα
αποτελούσε έκπληξη μια νέα κεντροαριστερή υποψηφιότητα με ευρύτατη αποδοχή
στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις…».