Δρόμοι

Ο έρωτας…

… έχει εμπνεύσει μερικά από τα ωραιότερα ποιήματα του κόσμου. Και μια και
πολλοί άνθρωποι νοιάζονται πολύ περισσότερο για τα σκυλιά τους παρά για τους
ερωμένους ή τις ερωμένες τους, δεν είναι να απορεί κανείς που έχουν γραφτεί
τόσα πολλά και ωραία ποιήματα γι’ αυτά τα ζώα. Βέβαια, αν ο Μπάιρον είχε
στείλει ανώνυμα το ποίημα που έγραψε για τον αγαπημένο του Μπότσουεν, είναι
αμφίβολο αν θα βρισκόταν κανένα σοβαρό περιοδικό ποίησης για να το
δημοσιεύσει: «Πρώτος σε καλωσορίζει, πρώτος σε υπερασπίζει, του αφέντη του
είναι η τίμια ψυχή του». Όταν πέθανε το αγαπημένο σπάνιελ του συγγραφέα
Σίντνεϊ Σμιθ, εκείνος έγραψε ανάμεσα στα αναφιλητά του: «Χαρούμενα έτρεξε όλη
τη ζωή του, στο δρόμο που του όρισε η μοίρα».

Στην εφημερίδα…

… «Ντέιλι Τέλεγκραφ», γράφοντας για το βιβλίο «Ποιήματα για σκύλους» της
Καρμέλα Σιουράρου, ο Μαξ Χάστινγκς εξομολογείται πως όταν είχε αποτολμήσει να
δημοσιεύσει μερικές ωδές για τα λαμπραντόρ του, η εφημερίδα του είχε χάσει
κάμποσους συνδρομητές. Μπορεί να μην έχει τίποτα το κοινό με τον Μπάιρον ή με
τον Σμιθ, λέει ο ίδιος, αλλά είναι σε θέση να γνωρίζει πολύ καλά πώς ένιωθαν
εκείνοι όταν τα αγαπημένα τους ζώα χάθηκαν στον ουρανό. «Γιατί στον ουρανό
(πριν από μας);», αναρωτιόταν ο Κίπλινγκ. «Γιατί να αφήνουμε τις καρδιές μας
να τις ραγίζει ένας σκύλος;». H απάντηση που δίνει ο Χάστινγκς είναι πως οι
σκύλοι μάς κολακεύουν. Οι γάτες δεν υποτάσσονται σε κανέναν. Μας κοιτάζουν με
μια ψυχρή συγκατάβαση, που οι «σκυλάνθρωποι» τη βρίσκουν αφόρητη. Ακόμη και η
γυναίκα του, λέει ο Χάστινγκς, ξεγελιέται και περνάει το εκφραστικό βλέμμα των
σκυλιών της για εκδήλωση αγάπης, μολονότι, στην πραγματικότητα, αυτό που
θέλουν είναι φαΐ, περίπατος ή προσοχή. Μπορεί εδώ ο Χάστινγκς να γίνεται κάπως
σκληρός, μα έχουμε διαβάσει άλλους ακόμη σκληρότερους. Όπως τον Στίβεν
Μπουντιάνσκι.

Στο βιβλίο του…

… «H αλήθεια για τους σκύλους», ο Μπουντιάνσκι λέει πως οι σκύλοι είναι
εκείνοι που κατάφεραν να καθυποτάξουν τα ένστικτα του ανθρώπου και όχι το
αντίστροφο. Και πως για κάθε σκύλο που τρομάζει με επιτυχία έναν διαρρήκτη,
υπάρχουν χιλιάδες άλλοι που γαβγίζουν αδικαιολόγητα και που το ρίχνουν στον
ύπνο καταμεσής ενός εγκλήματος. «Οι σκύλοι, με τον θρίαμβό τους πάνω στους
ανθρώπους, έδειξαν πως η επιθετικότητα ανταμείβεται καλύτερα από την
αρπακτικότητα σ’ αυτόν τον κόσμο. Γι’ αυτό μπορούν και στέλνουν ατιμωρητί στο
νοσοκομείο περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο, χώρια εκείνους που
σκοτώνουν. Την ίδια ώρα, οι άνθρωποι χαϊδεύουν τους σκύλους και αφανίζουν τους
λύκους, επειδή σκοτώνουν πρόβατα».

Όχι…

… παραείναι σκληρός με τους σκύλους ο Μπουντιάνσκι. Έτσι, Μπάστι; (Σόρι για
το όνομα, αλλά ποιος το φανταζόταν πως θα έβγαινε τέτοιος αριστοκράτης ένας
αδέσποτος;).