Πρόσωπα Ο δημοκρατικός διάδοχος

Φορώντας κόκκινη γραβάτα, μαύρο κοστούμι κι ένα απλό πλαστικό ρολόι, πηδά
από το ένα ραντεβού στο άλλο, οδηγώντας ένα τζιπ Γκραν Τσερόκι. Στα 43 του
χρόνια, ο Ρεζά Παχλαβί μοιάζει με μεσαίο στέλεχος της Ανατολικής Ακτής των
ΗΠΑ.

Ρεζά Παχλαβί. Αυτοεξόριστος στην Αμερική, απευθύνεται στα ιρανικά νοικοκυριά μέσω δορυφορικών προγραμμάτων στα περσικά

Οι φιλοδοξίες τού Ρεζά ξεπερνούν όμως κατά πολύ εκείνες των μηχανικών και των
συμβούλων μάρκετινγκ που εργάζονται στα περίχωρα της αμερικανικής πρωτεύουσας.
Από τότε που αυτοεξορίστηκε στο αμερικανικό έδαφος, ο γιος τού πρώην Σάχη του
Ιράν δεν έχει σταματήσει να εμφανίζεται στα Πανεπιστήμια και να συναντά
δημοσιογράφους, σαν να ήταν ένας αρχηγός κράτους σε προεκλογική εκστρατεία. Ο
στόχος του; «Να υποστηριχθεί κατ’ αρχήν μια εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής στο
Ιράν, που θα οδηγήσει σε ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος. Στη συνέχεια, να
οργανωθεί δημοψήφισμα που θα δώσει στον λαό την ευκαιρία να διαλέξει το
μελλοντικό πολιτικό του σύστημα και τη μελλοντική ηγεσία του». Ώς πριν από
πέντε χρόνια, οι οπαδοί του Παχλαβί στρατολογούνταν κυρίως στους κόλπους της
μοναρχικής διασποράς της Καλιφόρνιας. Σήμερα, ο γιος του πρώην Σάχη
απευθύνεται στα ιρανικά νοικοκυριά μέσω δορυφορικών προγραμμάτων στην περσική
γλώσσα που εδρεύουν στο Λος Άντζελες. «Δεν χάσαμε ποτέ την ελπίδα να
επιστρέψουμε στη χώρα», λέει στο περιοδικό «Le Point» ο γιος του τελευταίου
αυτοκράτορα. Στο σπίτι ενός από τους συμβούλους του όπου δέχεται τους Γάλλους
δημοσιογράφους, έξω από την Ουάσιγκτον, ο Ρεζά έχει υψώσει την παλιά ιρανική
σημαία με το παραδοσιακό λιοντάρι, σύμβολο της μοναρχίας. «Ο Χαταμί εξελέγη
πριν από έξι χρόνια και δεν έχει κάνει τίποτα. Σήμερα υπάρχει στο Ιράν ένα
πραγματικό υπόγειο κίνημα αντιπολίτευσης». Ο Ρεζά έχει έναν απροσδόκητο
σύμμαχο: τον εγγονό τού αγιατολάχ Χομεϊνί, οι θέσεις του οποίου βρίσκονται
στον αντίποδα εκείνων που είχε υποστηρίξει ο ηγέτης της ισλαμικής επανάστασης.
Οι δύο άνδρες συναντήθηκαν πρόσφατα στην Ουάσιγκτον. «Στη διάρκεια της
συζήτησής μας, διαπιστώσαμε ότι έχουμε πολλά κοινά σημεία: την ίδια επιθυμία
για αλλαγή, την ίδια αφοσίωση στη δημοκρατία, την ιδέα του δημοψηφίσματος και
της ελεύθερης επιλογής του ιρανικού λαού. Κατά βάθος, είμαστε και οι δύο
προϊόντα της γενιάς μας». Σε ένα σημείο μόνο διαφώνησαν: στην προοπτική μιας
αμερικανικής επέμβασης, την οποία ο εγγονός του Χομεϊνί εύχεται με όλη του τη
δύναμη. «H αλλαγή πρέπει να προέλθει από τον ιρανικό λαό, όχι από μια
αμερικανική επέμβαση», αντιτάσσει ο Ρεζά Παχλαβί. Ο γιος του πρώην Σάχη δεν
πιστεύει ότι έχει νόημα ο διάλογος της Ευρώπης με το ιρανικό καθεστώς, ιδίως
όταν υπαγορεύεται από οικονομικά συμφέροντα. «Είναι χάσιμο χρόνου και ωφελεί
μονάχα το καθεστώς. Όσο για τα πυρηνικά όπλα, ας μην είμαστε αφελείς: η
υπογραφή ενός πρωτοκόλλου δεν εγγυάται τη διακοπή της παραγωγής».