Ο Pαγκουέλ δεν είναι Tζιοβάνι

Το χειρότερο στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι η αίσθηση πως οτιδήποτε και να
γίνει οι παίκτες των μεγάλων ομάδων θα απολαμβάνουν το… χαμόγελο της
διαιτησίας. Διότι σε πανομοιότητες φάσεις, ο ποδοσφαιριστής της ισχυρής ομάδας
δρα με άνεση και ο αντίστοιχος της μικρής τιμωρείται αυστηρά.

Περίπτωση Τζιοβάνι: δεν λέμε πως δεν πρέπει να προστατεύεται από τα
αντιαθλητικά μαρκαρίσματα. Κάθε άλλο μάλιστα. Άλλο όμως αυτό και άλλο να μένει
ατιμώρητος. Συνέβη χθες με το φάουλ από πίσω που έκανε στον Παρόντι. Τάκλινγκ
που «σήκωνε» κάρτα και ο Τζιοβάνι δεν δέχθηκε από τον Ευθυμιάδη ούτε
παρατήρηση! Έκπληξη; Σχεδόν ελάχιστη… Ο Τζιοβάνι σηκώθηκε ήρεμος, είδε τον
αρχηγό του Πανιωνίου Γιαννόπουλο να διαμαρτύρεται, χάιδεψε τον Παρόντι μόλις
ετοιμάστηκε να ξαναπαίξει και «ούτε γάτα ούτε ζημιά». Λίγο μετά, σε εξίσου
σκληρό φάουλ, ο Ραγκουέλ αντίκρυσε κάρτα και σε μικρό χρονικό διάστημα με τη
δεύτερη κίτρινη στον αμυντικό ο Πανιώνιος έμενε με 10 ποδοσφαιριστές.

Ο Τζιοβάνι – και ο κάθε Τζιοβάνι… – πρέπει να δίνει το σωστό παράδειγμα
και στην Ελλάδα. Γιατί στην Ευρώπη, εκεί όπου ισχυρός (θα) είναι κάποιος άλλος
παίκτης, προφανώς δεν τον παίρνει…

Όσο για τον Ευθυμιάδη, καλό είναι να σφυρίζει και να αποφασίζει με τα ίδια
μέτρα και σταθμά.