«Bελούδινη επανάσταση»

Οι ρωγμές στο καθεστώς του ήταν ήδη πολλές. Και χθες, υπό την πίεση μιας
λαοθάλασσας διαδηλωτών που τον κατηγορούσαν για εκλογική νοθεία, ο Έντουαρντ
Σεβαρντνάντζε παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου της Γεωργίας.

Οι πανηγυρισμοί. Γεωργιανοί ανεμίζουν σημαίες μετά την ανακοίνωση της παραίτησης Σεβαρντνάντζε

Την παραίτηση του Σεβαρντνάντζε ανακοίνωσε χθες το βράδυ ο αντιπολιτευόμενος
ηγέτης Μιχαήλ Σακασβίλι, ενώ το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ιντερφάξ μετέδωσε
ότι ο πρόεδρος της Γεωργίας επιβεβαίωσε την παραίτησή του λέγοντας: «Θεωρώ πως
είναι απαραίτητο να το κάνω».

«Πηγαίνω σπίτι μου», είπε ο Σεβαρντνάντζε στους δημοσιογράφους και, όταν
ρωτήθηκε ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Γεωργίας, απάντησε: «Δεν είναι
δική μου δουλειά». Ο Σακασβίλι, ο οποίος είχε υποσχεθεί να εγγυηθεί την
ασφάλεια του Γεωργιανού προέδρου και της οικογένειάς του εφόσον αυτός
παραιτούνταν, δήλωσε στη γεωργιανή τηλεόραση: «Ο πρόεδρος έκανε μια θαρραλέα
πράξη. Με την παραίτησή του, απέφυγε να αιματοκυλήσει τη χώρα… H Ιστορία θα
τον κρίνει με επιείκεια».

Σύμφωνα με τη γεωργιανή τηλεόραση, ένα γεωργιανό προεδρικό αεροπλάνο – σύμφωνα
με άλλες πληροφορίες, το αεροπλάνο ήταν ρωσικό – περίμενε χθες στο αεροδρόμιο
για να παραλάβει τον πρώην πρόεδρο. Αργά το βράδυ, η προσωρινή πρόεδρος Νινό
Μπουρντσανάντζε δήλωσε πως πιστεύει ότι ο Σεβαρντάντζε έφυγε από τη χώρα.

H παραίτηση. «Θεωρώ πως είναι απαραίτητο να το κάνω», δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Γεωργίας

H είδηση για την παραίτηση του Σεβαρντνάντζε προκάλεσε ξέφρενο ενθουσιασμό
μεταξύ των διαδηλωτών, οι οποίοι πανηγύριζαν με χορούς, τραγούδια και
πυροτεχνήματα έξω από το κτίριο του Κοινοβουλίου που είχαν καταλάβει από το
Σάββατο. H κατάληψη είχε υποχρεώσει τον Σεβαρντνάντζε να διαφύγει τρέχοντας
από το κτίριο, όπου νωρίτερα είχε επιχειρήσει να κηρύξει την έναρξη της πρώτης
συνεδρίασης της νέας Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές της 2ας Νοεμβρίου.

H παραίτησή του ανακοινώθηκε έπειτα από συνομιλίες που είχε στην κατοικία του
με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Ίγκορ Ιβανόφ, τον Σακασβίλι και έναν άλλο
αντιπολιτευόμενο ηγέτη, τον Ζουράμπ Ζβάνια.

Πράγματι, ήταν πια σαφές πως ο Σεβαρντνάντζε είχε χάσει τον έλεγχο της πρώην
σοβιετικής δημοκρατίας. Στελέχη του τον εγκατέλειψαν στη διάρκεια της
περασμένης εβδομάδας. Την Παρασκευή, ένας πιστός του, ο αρχηγός του Συμβουλίου
Ασφαλείας Τέντο Τζαπαρίντζε, παραδέχθηκε πως έγινε νοθεία τόσο κατά την
ψηφοφορία όσο και κατά την καταμέτρηση των ψήφων. Και χθες κυκλοφόρησαν στην
Τιφλίδα φήμες ότι στρατιωτικές μονάδες είχαν ταχθεί με το μέρος της
αντιπολίτευσης.

Έτσι, η Γεωργία έκανε τη δική της «βελούδινη επανάσταση». Ο Σακασβίλι
ανακοίνωσε πως η αντιπολιτευόμενη ηγέτις Νινό Μπουρντσανάντζε, πρόεδρος της
Βουλής, θα αναλάβει προσωρινά προεδρικά καθήκοντα μέχρι να διεξαχθούν νέες
εκλογές.

Φτώχεια και διαφθορά κυριαρχούν

Ως υπουργός Εξωτερικών του Σοβιετικού ηγέτη Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο
Έντουαρντ Σεβαρντνάντζε διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις με
τη Δύση και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που σήμαναν το τέλος του Ψυχρού
Πολέμου. Γεννημένος στη Δυτική Γεωργία επί Στάλιν, επέστρεψε στη γενέτειρά του
το 1992, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, για να πάρει τα ηνία της
ανεξάρτητης πλέον Γεωργίας, που σπαρασσόταν τότε από τον εμφύλιο. H χώρα
σημείωσε μια μικρή οικονομική ανάκαμψη. Ωστόσο, η φτώχεια και η διαφθορά
κυριαρχούν και το 20% του πληθυσμού έχει φύγει στο εξωτερικό αναζητώντας
δουλειά. Οι γεωργιανές περιφέρειες της Αμπχαζίας και της Οσετίας είναι ντε
φάκτο ανεξάρτητες από το 1992, η Αζαρία αρνείται να καταβάλει στο κέντρο τους
δασμούς από το τελωνείο και το λιμάνι του Βατούμι. Και η πίεση της Ρωσίας, η
οποία βλέπει Τσετσένους αντάρτες να βρίσκουν καταφύγιο στην κοιλάδα Πανκίσι,
που δεν ελέγχεται από τις γεωργιανές κυβερνητικές δυνάμεις, έκανε τον
Σεβαρντνάντζε να ανοίξει το 2002 τις πόρτες της χώρας του στους Αμερικανούς
στρατιωτικούς, που σήμερα εκπαιδεύουν και εξοπλίζουν τον στρατό του.

Βλέπετε και «ΠΡΟΣΩΠΑ» σελ. 64