«Mπους, γύρνα σπίτι σου»

Σε πολεμικό κλίμα, με 14.000 αστυνομικούς και 100.000 διαδηλωτές επί ποδός,
έφθασε χθες το βράδυ ο πρόεδρος Μπους στη βρετανική πρωτεύουσα. Ο Αμερικανός
πρόεδρος έγινε δεκτός από τον πρίγκιπα Κάρολο και μεταφέρθηκε με ελικόπτερο
στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ, όπου θα διαμείνει ως φιλοξενούμενος της βασίλισσας Ελισάβετ.

Σε επιφυλακή. 14.000 αστυνομικοί προσέχουν τον Μπους

H ένταση που επικρατεί αποτυπώθηκε με τον καλύτερο τρόπο στις δηλώσεις του
δημάρχου Κεν Λίβινγκστον, ο οποίος χαρακτήρισε τον Μπους «τη μεγαλύτερη απειλή
για τη ζωή στον πλανήτη που έχουμε γνωρίσει ποτέ» και τόνισε ότι δεν τον
αναγνωρίζει επισήμως ως πρόεδρο «αφού δεν εξελέγη επισήμως».

Οι κινητοποιήσεις κατά της επίσκεψης του Μπους, που θα διαρκέσει τέσσερις
ημέρες, θα κορυφωθούν αύριο στην Πλατεία Τραφάλγκαρ, όπου οι διαδηλωτές θα
ανατρέψουν συμβολικά ένα γιγαντιαίο άγαλμα του Μπους.

Μια δημοσκόπηση όμως που δημοσιεύτηκε χθες στην εφημερίδα Γκάρντιαν
δείχνει ότι οι Βρετανοί που συμφωνούν με την επίσκεψη του Αμερικανού
προέδρου είναι περισσότεροι από εκείνους που αντιτίθενται σ’αυτήν. Το 43% των
ερωτηθέντων δήλωσαν ότι ο Μπους έπρεπε να επισκεφθεί τη Βρετανία, έναντι 36%
που εξέφρασαν την αντίθετη άποψη. Το 62% είπαν ότι η Αμερική είναι «μια δύναμη
για το καλό», ενώ μόνο το 15% τη χαρακτήρισαν «αυτοκρατορία του κακού».

Αυξάνεται όμως, περιέργως, και η υποστήριξη προς τον πόλεμο. Το 47% των
Βρετανών είπαν ότι συμφωνούν με την απόφαση να γίνει ο πόλεμος, ποσοστό κατά
εννέα μονάδες μεγαλύτερο σε σχέση με τον περασμένο Σεπτέμβριο. Οι αντίθετοι
προς τον πόλεμο μειώθηκαν από 53% σε 41%.

Ο πρόεδρος Μπους θα συναντηθεί σήμερα με τους ηγέτες των κομμάτων της
αντιπολίτευσης, θα εκφωνήσει λόγο για την Ατλαντική Συμμαχία και θα συναντηθεί
με οικογένειες Βρετανών που σκοτώθηκαν την 11η Σεπτεμβρίου.

ΑΓΑΠΗΤΕ ΤΖΟΡΤΖ…

«Δεν θα σου το συγχωρήσουμε ποτέ»

«Μπους: Ανεπιθύμητος». Δεκάδες ανάλογα πανό καλούν τους κατοίκους του Λονδίνου να διαδηλώσουν εναντίον του Τζορτζ Μπους

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, από ολόκληρο τον κόσμο, σχεδιάζουν να
στείλουν τις ημέρες αυτές στον Τζορτζ Μπους ένα ηχηρό μήνυμα διαδηλώνοντας
στους δρόμους του Λονδίνου. Εξήντα επιφανείς Βρετανοί και Αμερικανοί επέλεξαν
να απευθύνουν στον Αμερικανό πρόεδρο το δικό τους μήνυμα μέσα από τις σελίδες
της εφημερίδας «Γκάρντιαν».

Οι υπογραφές στις ανοιχτές επιστολές είναι όλες γνώριμες. Συγγραφείς,
πολιτικοί, καλλιτέχνες, ακτιβιστές, διανοούμενοι, επιστήμονες… Αρκετοί από
αυτούς δεν μασούν τα λόγια τους. Όπως ο Χάρολντ Πίντερ, ο διάσημος
δραματουργός: «Είμαι βέβαιος πως θα απολαύσετε πολύ το τσάι μαζί με τον
συνάδελφό σας εγκληματία πολέμου, Τόνι Μπλερ», λέει στον Τζορτζ Μπους. «Σας
παρακαλώ να ξεπλύνετε, με τις ευχές μου, τη γεύση από τα καναπεδάκια με ένα
ποτήρι αίμα». Ή ο φυσικός Ρίτσαρντ Ντόκινς: «H 11η Σεπτεμβρίου ήταν το χρυσό
σας Περλ Χάρμπορ. Το μέσο για την εκλογή σας (όχι την επανεκλογή σας, την
εκλογή σας) το 2004. H τρέλα του πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας γίνεται
τώρα μπούμερανγκ. Μας συμπαρασύρατε στο χάος και δεν θα σας το συγχωρήσουμε.
Γυρίστε σπίτι σας».

Άλλοι επιχειρούν μια αντικειμενική θεώρηση του παρόντος: «Για να είμαι
ειλικρινής», γράφει στον Μπους ο Ιρακινός Σαλάμ Παξ, που έγινε διάσημος για το
ηλεκτρονικό ημερολόγιο που κρατούσε στη διάρκεια του πολέμου, «χαίρομαι που
κάποιος έχει αναλάβει το καθάρισμα στο Ιράκ και σας ευχαριστώ που μας
απαλλάξατε από εκείνον τον τρομακτικό τύπο. Πρέπει να πω, όμως, πως τα
διαφημιστικά που ρίχνατε από τα Β52 υπόσχονταν μια πολύ πιο αποτελεσματική και
ταχεία εξυπηρέτηση. Είμαστε λίγο απογοητευμένοι». Ο γνωστός αρθρογράφος
Ντέιβιντ Ααρόνοβιτς αποπειράται να συνετίσει τον Αμερικανό πρόεδρο: «Ορθά
μιλήσατε τον περασμένο μήνα για το πώς και πόσο συχνά “ανέχτηκε” ή
“διευκόλυνε” η Δύση αντιδημοκρατικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή. Όμως, Τζορτζ,
η αλήθεια είναι στην πραγματικότητα πολύ χειρότερη. Τώρα ξέρουμε πως ό,τι
σπείρεις θα θερίσεις. Γι’ αυτό και πρέπει να συνεχίσουμε να επιζητούμε τη
δικαιοσύνη για τους Παλαιστινίους. H αναγνώριση αυτών των γεγονότων θα
παρηγορούσε τους φίλους της χώρας σας και θα εξόργιζε τους εχθρούς σας».

Ο κανόνας και οι εξαιρέσεις

Οι περισσότεροι σπεύδουν να διαχωρίσουν τον αντιαμερικανισμό από τον
«αντιμπουσισμό»: «Παραμένουμε φιλοαμερικανοί, σεβόμενοι το αξίωμά σας ακόμα
και όταν ο κάτοχός του το καταπονεί», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ιστορικός
Νόρμαν Ντέιβις. Ο συγγραφέας και ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας γίνεται ακόμα
σαφέστερος: «Οι περισσότεροι άνθρωποι στους δρόμους του Λονδίνου δεν είναι
εναντίον της Αμερικής· θέλουν απλώς την άλλη Αμερική. Μπορείτε να τους
σκέφτεστε ως δημοκρατικούς, που ρίχνουν μια πρώιμη υπερπόντια ψήφο». Και οι
εξαιρέσεις, όπως ο μυθιστοριογράφος Φρέντερικ Φορσάιθ, επιβεβαιώνουν τον
κανόνα: «Πριν από έντεκα χρόνια συνέβη κάτι φρικτό. H Μάγκι εκδιώχθηκε, ο
Ρόναλντ συνταξιοδοτήθηκε, το Τείχος του Βερολίνου έπεσε και ο Γκόρμπι
κατήργησε τον κομμουνισμό. Όλοι οι δαίμονες της Αριστεράς αποσύρθηκαν. Για μια
δεκαετία, δεν υπήρχε τίποτε άξιο να μισήσουν. Δόξα τον Κύριο, τώρα μπορούν να
χειροκροτούν τον Σαντάμ, τον Μπιν Λάντεν… και να μισούν έναν θεοφοβούμενο
Τεξανό. Αλληλούια, λοιπόν, και να περάσετε καλά».