Pάβε-ξήλωνε στους δρόμους

«Δεν αντέχω άλλο. Εργάζομαι στο κατάστημα της οδού Μεταμορφώσεως, στο
Χαλάνδρι, δύο χρόνια. Σε αυτό το διάστημα ο δρόμος έχει σκαφτεί τρεις φορές».
H κ. Σάρα Κλαδιά, κομμώτρια, δηλώνει απελπισμένη. «Οι πελάτες μου πρέπει να
κάνουν άλματα σε χαντάκια για να μπουν στο κατάστημα. Εγώ γυρίζω σπίτι μου και
τα ρούχα μου είναι σκεπασμένα από ένα παχύ στρώμα σκόνης».
![]() |
|
«Οι πελάτες μου πρέπει να κάνουν άλματα σε χαντάκια για να μπουν στο |
H κ. Κλαδιά και εκατοντάδες άλλοι πολίτες που κατοικούν ή εργάζονται στην οδό
Μεταμορφώσεως αγανακτούν. Πρόκειται για έναν δρόμο που συνεχώς… σκάβεται.
Δεν είναι ο μόνος. Τους τελευταίους έξι μήνες στο Λεκανοπέδιο Αθηνών σκάφτηκαν
και… ξανασκάφτηκαν δρόμοι 347 χιλιομέτρων σε 25 Δήμους. Στο Μαρούσι έγιναν
έργα στους δρόμους σε μήκος 50 χιλιομέτρων. Στη Νέα Ιωνία σκάφτηκαν
επανειλημμένως 26 χιλιόμετρα, στο Χαλάνδρι 20, στη Γλυφάδα 34, στο Ηράκλειο
Αττικής 20, στη Νέα Σμύρνη 11 κ.ο.κ.
«Υπάρχουν δρόμοι που έχουν σκαφτεί έως και 4 φορές μέσα σε διάστημα 2 χρόνων»
επισημαίνει ο καθηγητής του Πολυτεχνείου, συγκοινωνιολόγος κ. Γιώργος Γιαννής.
«Ουσιαστικά η Αθήνα πληρώνει το γεγονός ότι κατασκευάζονται ταυτόχρονα όλες οι
υποδομές της. Αυτή η κατάσταση ωστόσο δημιουργεί προβλήματα στη συγκοινωνία,
ταλαιπωρία στους πολίτες και οικονομική αιμορραγία» συμπληρώνει. Έχει
υπολογισθεί ότι θα μπορούσε να εξοικονομηθεί το 25% των χρημάτων που ξοδεύουν
οι φορείς κοινής ωφελείας σε τέτοιου είδους έργα αν υπήρχε μια στοιχειώδης
συνεννόηση.
H ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η ΕΥΔΑΠ, οι εταιρείες παροχής φυσικού αερίου, οι νομαρχίες (για
έργα ομβρίων υδάτων), οι δήμοι, ακόμα και το ΥΠΕΧΩΔΕ που σκάβουν αυτή τη
στιγμή διάφορες περιοχές του Λεκανοπεδίου δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται.
Σίριαλ…
H ιστορία της οδού Μεταμορφώσεως είναι ενδεικτική. «Το καλοκαίρι του 2002
είδαμε ξαφνικά συνεργεία της ΔΕΗ να ανοίγουν στον δρόμο μια τεράστια
παραλληλόγραμμη… τρύπα» θυμάται η κ. Κλαδιά. Τον Ιανουάριο του 2003 ήρθε η
ώρα της οδού Μεταμορφώσεως να αποκτήσει δίκτυο φυσικού αερίου. Ο δρόμος
ξανασκάφτηκε. Τώρα κατασκευάζονται οι αγωγοί ομβρίων υδάτων. Το αξιοπερίεργο
είναι ότι μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου σκαψίματος ο δήμος τοποθέτησε
στον δρόμο καινούργια – αντιολισθηρή – και ακριβή άσφαλτο η οποία φυσικά
καταστράφηκε.
«Τα έργα που κάνει η ΕΥΔΑΠ, ο ΟΤΕ και η ΔΕΗ είναι συνήθως έκτακτα, και
οφείλονται σε ξαφνικές βλάβες ή σε αιτήματα ιδιωτών» λέει από τη δική του
πλευρά ο γενικός διευθυντής Λειτουργίας Δικτύου και Εγκατάστασης της ΕΥΔΑΠ κ.
Γιάννης Πάσσιος. «Όσο για τα προγραμματισμένα έργα, τα χρονοδιαγράμματα δεν
ταυτίζονται, οι ανάδοχοι είναι διαφορετικοί και δεν έχουν κοινούς σχεδιασμούς,
με αποτέλεσμα να μην μπορούν όλα τα έργα να γίνουν ταυτόχρονα». Ο αντιδήμαρχος
Αθηναίων κ. Χρόνης Ακριτίδης έχει διαφορετική άποψη. «Δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ
οι εμπλεκόμενοι οργανισμοί να συνεννοηθούν μεταξύ τους».
Αλληλοενημερώνονται
![]() |
Ο ΟΤΕ πάντως υποστηρίζει ότι αλληλοενημέρωση υπάρχει. «Ενδεχομένως βέβαια το
αποτέλεσμα να ήταν πολύ καλύτερο αν υπήρχε ένα συντονιστικό όργανο» λένε από
τον Οργανισμό. Ίδια είναι η άποψη της ΔΕΗ.
Όσο για τις εταιρείες διανομής φυσικού αερίου, είναι οι πιο προνομιούχες αυτή
την περίοδο αφού με νομοθετική ρύθμιση εναπόκειται στη διακριτική τους
ευχέρεια να ενημερώνουν, εξήντα ημέρες πριν από την έναρξη του έργου, τους
δήμους όπου γίνονται έργα. «Πράγματι, μπορούμε να δημιουργούμε ή να
επεκτείνουμε το δίκτυό μας κατά το δοκούν» αναφέρουν από την Εταιρεία Παροχής
Αερίου Αττικής A.E. «H νομοθετική βοήθεια της πολιτείας εντάσσεται στην
προσπάθειά της να ενθαρρύνει τη χρήση ενός νέου φιλικού προς το περιβάλλον
είδους ενέργειας».
Συντονιστικά όργανα έλυσαν το πρόβλημα στην Ευρώπη
Σε πόλεις της υπόλοιπης Ευρώπης που οι φορείς είναι ακόμα περισσότεροι,
το πρόβλημα έχει λυθεί. Στο Λονδίνο και στο Παρίσι λειτουργούν κρατικά
συντονιστικά όργανα.
Αυτά καταρτίζουν τριμηνιαία ημερολόγια ανά περιοχή. Έρχονται σε επαφή με όλους
τους εμπλεκόμενους φορείς, που είναι πολύ περισσότεροι από τους αντίστοιχους
ελληνικούς (αφού εκεί υπάρχουν δύο και τρεις εταιρείες που παρέχουν
τηλεπικοινωνιακές ή ενεργειακές υπηρεσίες) και πετυχαίνουν αυτό που εδώ
θεωρούμε ακατόρθωτο. Όταν χρειάζεται να γίνουν επεμβάσεις σε έναν δρόμο αυτές
γίνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να προκαλούν το μικρότερο δυνατό κόστος και τη
μικρότερη δυνατή όχληση στους πολίτες.
«Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Παρίσι και το Λονδίνο είναι πόλεις με
ολοκληρωμένες υποδομές εδώ και δεκαετίες», λέει ο αντιδήμαρχος Αθηναίων κ.
Χρόνης Ακριτίδης.















