«Zούσαμε σε μια σαπουνόφουσκα»

Περίληψη

Ο Χουάν Μαρίνο Σαλαβέρι κάνει μια συμφωνία με τον αρχηγό των πραιτωριανών
του πατέρα του. Αν τον αφήσει να βγει κρυφά από τη χώρα για να πάει στην
αγαπημένη του που κινδυνεύει, θα βρει και θα του παραδώσει τον Ούγο Αλμένδρος,
τον φοβερό επαναστάτη και πατέρα της που 20 χρόνια τώρα είναι εξαφανισμένος.
Ύστερα από αυτό, ο Χουάν Μαρίνο πετάει για τη Μαδρίτη. Ούτε μια στιγμή δεν
περνά από το μυαλό του η υποψία ότι η Τερέσα μπορεί να είναι αδελφή του και
πως ο Ούγο μπορεί να έχει διπλή ταυτότητα, όπως υποστηρίζει μια Τσέχα
ερευνήτρια που έγραψε σχετικά στην Τερέσα.

Ο Χουάν Μαρίνο λαβαίνει με φαξ το γράμμα της Τσέχας δόκτορος Καρδούλα
Ντορνιάκοβα, συνημμένο σε μια σύντομη εισαγωγή της μνηστής του, της Μαρίας –
Τερέσα Αλμένδρος.

«Δεν σου έχω τηλεφωνήσει γιατί αμφιβάλλω αν θα μπορέσω να αρθρώσω μια πρόταση
χωρίς να βάλω τα κλάματα. Ζούσαμε μέσα σε μια σαπουνόφουσκα, αγαπημένε μου. Ο
κόσμος μαστίζεται από βία, δολοφονίες, βιασμούς, τρέλα και η αποστολή μου
χάνεται σε φανταστικά ίχνη που δεν με οδηγούν πουθενά, παρά μόνο στην έμμονη
ιδέα τού να δώσω τέλος στη ζωή μου προτού προλάβει να το κάνει κάποιος άλλος.
Δεν φοβάται τον θάνατο όποιος έχει μάθει να περιφρονεί τη ζωή, θυμάσαι;

Ώς τώρα κατάφερα να σώσω το τομάρι μου, όχι όμως και την ψυχική μου ισορροπία.
Ή μήπως όλη αυτή η κατάντια είναι μέρος μιας ευεργετικής διαδικασίας
προσαρμογής στην πραγματικότητα; Μήπως ήταν αυτό το πανεπιστήμιο από το οποίο
ο πατέρας σου ήθελε να αποφοιτήσω για να γίνω αντάξιά σου; Μήπως ήθελε να μάθω
τους διεθνείς κανόνες του τρόμου ώστε να φτάσω στο συμπέρασμα ότι η δικτατορία
του είναι κάτι σαν παράδεισος που θα έπρεπε να αποδεχθώ με ευγνωμοσύνη;

Μέσα στη σύγχυσή μου, αγαπημένε μου, μου έρχεται το e-mail που σου επισυνάπτω
με το οποίο γκρεμίζεται η τελευταία μου αυταπάτη. Με μια αδυσώπητη λογική, η
καθηγήτρια Ντορνιάκοβα αποδεικνύει ότι εσύ κι εγώ είμαστε αδέρφια και ότι η
μανιακή προσπάθεια του πατέρα μας για να χωρίσουμε οφειλόταν σ’ αυτή τη φρικτή
αλήθεια.

(…) Δεν θέλω να με ξανακοιτάξεις ούτε να με ξαναγγίξεις, Χουάν Μαρίνο
Σαλαβέρι. Ο τρόμος σκότωσε μέσα μου τον πόθο. Αντί για βασίλισσα θα είμαι ένας
παρίας. Τουλάχιστον έως ότου ένας γρήγορος και σύντομος θάνατος μού χαρίσει
την ανακούφιση.

Σ’ αγαπώ απελπισμένα.

Τερέσα».

Ο Χουάν Μαρίνο Σαλαβέρι τηλεφωνεί στο ξενοδοχείο «Palace» της Μαδρίτης που
αναγράφεται στο πάνω μέρος του φαξ.

(…) Μόλις κατεβάζει το ακουστικό καλεί την Iberia και του επιβεβαιώνουν ότι
υπάρχει μια πτήση για Μαδρίτη, μέσω Πόρτο Ρίκο σε τρεις ώρες. Κάνει κράτηση
πρώτη θέση και παράθυρο, αλλά με άλλο όνομα. Ανεβαίνει στο Βόλβο του και,
αγνοώντας τα κόκκινα φανάρια, φτάνει στο αρχηγείο εφοδιασμένος με μια βαλίτσα
από κατσικίσιο δέρμα. Ζητά – διατάζει – να μιλήσει αμέσως με τον συνταγματάρχη
Αριστείδε Μαρόνγκο.

(…) «Εξοχότατε», τον χαιρετά ο Μαρόνγκο, ενώ στέκεται προσοχή και του
προσφέρει με μια χειρονομία μεταλλικό νερό. «Τι σας φέρνει εδώ τόσο
επειγόντως;»

«Θέλω να κάνω μια συμφωνία μαζί σας, Μαρόνγκο».

«Μαζί μου! Ένας πρίγκιπας με έναν πληβείο;»

(…)«Πρέπει να βιαστώ. H Τερέσα κινδυνεύει».

«You bet!»

(…) Ο νεαρός Σαλαβέρι πετάει μια επιταγή στα μούτρα του συνομιλητή του. Ο
στρατιωτικός πιάνει το ποσό με ένα απλό βλεφάρισμα κι αμέσως εξαφανίζει την
επιταγή στην πάνω τσέπη του σακακιού του.

«Περί τίνος πρόκειται;»

«Να δώσετε εντολή στον αξιωματικό του αεροδρομίου να επιτρέψει την αναχώρησή
μου με την πτήση της Iberia».

«Πρώτη έξοδος από τη χώρα;»

«Πρώτη, Μαρόνγκο. Ο πατέρας μου δεν μου επέτρεψε να φύγω ούτε όταν μου
προσέφεραν την υποτροφία για μεταπτυχιακό στο Γέιλ».

«Κατάλαβα».

Ο συνταγματάρχης ξεκρεμάει το πηλήκιό του από την κρεμάστρα και ο νέος πιάνει
το χερούλι της βαλίτσας του. Όμως ο Μαρόνγκο μπαίνει μπροστά του με
δουλοπρέπεια.

«Αφήστε. Θα σας την κουβαλήσω εγώ, εξοχότατε».

(…) Οι αναταράξεις που υφίσταται το τετρακινητήριο Airbus της Iberia εκείνη
τη νύχτα με το ασημένιο φεγγάρι και τις μαγικές αντανακλάσεις πάνω από την
Καραϊβική ακινητοποιούν τον Χουάν Μαρίνο στο κάθισμά του της πρώτης θέσης. Δεν
δέχεται το δείπνο, όμως ισοφαρίζει τη λιτότητα αφήνοντας να του γεμίσουν ξανά
και ξανά το ποτήρι με Dom Perignon.

Κλείνει τα μάτια και δυο εικόνες τον μεταφέρουν από την πιο θεσπέσια αγνότητα
στην πιο ξέφρενη λαγνεία: H Μαρία Τερέσα Αλμένδρος.

(…) Θαυμάσιο θηλυκό. Την αγαπούσε ολοκληρωτικά, από τους πόρους του δέρματός
της μέχρι εκείνη τη λεπτεπίλεπτη μελαγχολία που αποπνέουν καμιά φορά τα
μορφωμένα κορίτσια του Τροπικού. Έξυπνη, αλλά αφελής. H αγάπη της για τη
λογοτεχνία και τον χορό είχε σημαδέψει την προσωπικότητά της δίνοντάς της
κάποια εξωπραγματική διάσταση. Μερικές φορές ένα κείμενο μπορούσε να την κάνει
να παραληρεί από έκσταση ή να παίρνει παρορμητικές αποφάσεις.

Τώρα η καημένη είχε πέσει θύμα μιας Τσέχας συγγραφέως που την είχε συνθλίψει
με τη μοχθηρία της, φέρνοντάς την σχεδόν στο χείλος του θανάτου. H βάναυση
φάρσα της δόκτορος Ντορνιάκοβα, που κατά βάθος δεν ήταν τίποτα παραπάνω από
μια κοροϊδευτική δαγκωματιά στον μαγικό ρεαλισμό και την αξιοζήλευτη χάρη με
την οποία οι Λατινοαμερικανοί συνδυάζουν την εξυπνάδα με τον αισθησιασμό,
βασιζόταν σε ένα ασφαλώς αμφισβητήσιμο αξίωμα: «Εμείς εδώ απλά είμαστε γνήσιοι
Κεντροευρωπαίοι, που η τόσο ήρεμη φύση που μας περιβάλλει όπως και η ιστορική
μας κληρονομιά δεν μας επιτρέπουν να έχουμε παθιασμένες εξάρσεις: αντιθέτως,
μας κάνουν καχύποπτους, όπως μια επιταγή, που με την πρώτη ματιά δείχνει
πλαστή».

Τερεσίτα, ψυχή μου, μια Τσέχα να εξυμνεί τη λογική; Τσεχοσλοβακία! H χώρα όπου
έγραψε ο Κάφκα, ο πιο ιδιοφυής και τρελός απ’ όλους τους συγγραφείς! Εκεί όπου
αναπτύχθηκε το ξέφρενο παράλογο του Σλάβομιρ Μρόζεκ. Εκεί όπου μαγειρεύονται
οι σαρωτικές σάτιρες του Πάβελ Κόχουτ. Πώς δηλητηριάζει αυτή η γριά γρουσούζα
το αφελές μυαλό σου, πιο ευάλωτο από ποτέ τώρα λόγω του αποχωρισμού μας και
της άκαρπης αναζήτησης του πατέρα σου;

Όμως ετοιμάσου, αγάπη μου. Προσοχή, μικρό μου κέντημα με αγγέλους και θεριά.
Θα μπω στο δωμάτιο του ξενοδοχείου σου γκρεμίζοντας την πόρτα. Θα σε ξεγυμνώσω
από τις κάλτσες ώς τις βλεφαρίδες σου.

(…) Από αυτή τη νύχτα, αγάπη μου, θα βγει το πλάσμα που θα μας ενώσει πιο
πολύ από γαμήλιες δεξιώσεις και ξεπερασμένα δαχτυλίδια. Θα ενεργήσω σαν τον
πιο γόνιμο επιβήτορα και θα φτύσω ξεδιάντροπα τον οργασμό μας στη μούρη των
θεών. (…) Και μια ένδοξη μέρα, βασίλισσα της συνουσίας, θα ταξιδέψουμε στην
Πράγα θα χτυπήσουμε την πόρτα του γραφείου της δόκτορος Ντορνιάκοβα και θα
αποθέσουμε τον διάδοχό μας στο ίδιο κλουβί όπου εκείνη φυλάει το σώμα του
Γκρεγκόρ Σάμσα μεταμορφωμένο σε κατσαρίδα.

LINKS

Οι αναγνώστες που θέλουν να διαβάσουν ολόκληρα τα κεφάλαια του μυθιστορήματος,
μπορούν να απευθυνθούν στις διευθύνσεις www.cultural-olympiad.gr και www.globalnovel.com