Οι διασημότητες δεν ζητούν ποτέ συγγνώμη

Ο Ρας Λίμπο είναι ο γνωστότερος σχολιαστής του αμερικανικού ραδιοφώνου. Και
οι τοξικομανείς κάθε είδους, μαζί με όλους εκείνους που υποστηρίζουν μια
φιλελεύθερη προσέγγιση του προβλήματος των ναρκωτικών, αποτελούσαν ανέκαθεν
έναν από τους πιο συνηθισμένους του στόχους.

Ρας Λίμπο: ύστερα από ένα… διάλειμμα σε κλινική αποτοξίνωσης, επιστρέφει στις επιθέσεις κατά των τοξικομανών!

Έκπληκτοι, έτσι, εκατομμύρια ακροατές τον άκουσαν τον περασμένο μήνα να
ομολογεί την εξάρτησή του από παυσίπονα. Στην πραγματικότητα, ο Λίμπο έπαιρνε
επί χρόνια χάπια Oxycontin, που έχουν τα ίδια αποτελέσματα με την ηρωίνη. Μόνο
το 2001 αγόρασε παράνομα 12.000 χάπια, αρκετά για να απαλλάξουν έναν
πραγματικό ασθενή από τον πόνο για 16 χρόνια. H εξάρτησή του είχε φτάσει σε
τέτοιο σημείο, ώστε οι γιατροί τού συνέστησαν να ακολουθήσει για έναν μήνα
θεραπεία αποτοξίνωσης. Αυτός άλλωστε ήταν ο μόνος τρόπος να μην έχει
μπλεξίματα με το νόμο.

Δεν χωράει στη… φυλακή

Αν ο Λίμπο ακολουθούσε τη δική του λογική, θα έπρεπε να πει στον οδηγό του να
τον οδηγήσει κατευθείαν από την κλινική στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα.
«Όταν κάποιος παραβιάζει τον νόμο παίρνοντας ναρκωτικά, πρέπει να του
απαγγέλλεται κατηγορία, να δικάζεται και να καταδικάζεται», έλεγε και ξανάλεγε
τα τελευταία χρόνια στη δημοφιλή ραδιοφωνική του εκπομπή. Όμως ο Λίμπο είναι
μια τόσο μεγάλη διασημότητα που δεν χωράει στη φυλακή. Το να είσαι διασημότητα
στην Αμερική σημαίνει ότι δεν ζητάς ποτέ συγγνώμη ακόμη κι όταν είσαι
υποκριτής, ακόμη κι όταν είσαι εγκληματίας. Έτσι, όταν ο Λίμπο βγει αυτή την
εβδομάδα από την κλινική, θα επιστρέψει στο μικρόφωνο και θα ξαναρχίσει τις
γνωστές επιθέσεις του…

Ο μόνος διάσημος Αμερικανός που πλήρωσε πρόσφατα για τα εγκλήματά του ήταν ο
Ο. Τζ. Σίμσον, που κρίθηκε ένοχος για τον φόνο της γυναίκας του. Για τις
περισσότερες διασημότητες, όπως ο παραγωγός Φιλ Σπέκτορ, το να είσαι ύποπτος
για φόνο κάνει καλό στην καριέρα τους.

H κατανάλωση ναρκωτικών θεωρείται σικ, ιδίως στις βιομηχανίες του
κινηματογράφου, της μόδας και της μουσικής. Ανάμεσα στους διασήμους που
μπαινοβγαίνουν σε κλινικές αποτοξίνωσης περιλαμβάνονται η Λιζ Τέιλορ, ο
Μπράιαν Ουίλσον και η Κόρτνεϊ Λαβ. Ο ισχυρισμός του Μπιλ Κλίντον ότι κάπνισε
μαριχουάνα χωρίς να «κατεβάσει» τον καπνό δεν έγινε πιστευτός από κανέναν. Και
ο αλκοολισμός που απείλησε κάποτε τον γάμο του Τζορτζ Μπους ξεχάστηκε γρήγορα.
Κι όμως, οι νόμοι για την κατοχή και χρήση ναρκωτικών στην Αμερική είναι
δρακόντειοι, ακόμη και σε μια πόλη σαν τη Νέα Υόρκη, όπου βρίσκει κανείς
ευκολότερα ναρκωτικά παρά γάλα. Στη χώρα αυτή υπάρχουν περισσότεροι
κρατούμενοι για αδικήματα που έχουν σχέση με ναρκωτικά από το σύνολο των
κρατουμένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση για όλα τα αδικήματα. Και ο πληθυσμός της
E.E. είναι κατά 100 εκατομμύρια μεγαλύτερος από εκείνον της Αμερικής.

H σκληρή γραμμή

Παρ’ όλο που η αυστηρή αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών στην
Αμερική είναι εξίσου αναποτελεσματική με την ποτοαπαγόρευση κατά τη δεκαετία
του ’20, η σημερινή κυβέρνηση καταγγέλλει με όλο και μεγαλύτερη σφοδρότητα
όσους τολμούν να ζητήσουν μια πιο φιλελεύθερη προσέγγιση. Άνθρωποι σαν τον
Λίμπο ή τον υπουργό Δικαιοσύνης Τζον Άσκροφτ είναι από τους θερμότερους
οπαδούς αυτής της σκληρής γραμμής.

© The Times, 2003

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Μιχάλης Μητσός