«Ο Kέννεντυ σκοτώθηκε ακριβώς πίσω μου»

«Το αυτοκίνητο ήταν γεμάτο κίτρινα τριαντάφυλλα, κόκκινα τριαντάφυλλα και
αίμα παντού»: στο διαμέρισμά της, σ’ έναν πολυτελή ουρανοξύστη του Χιούστον, η
Νέλι Κόναλι κάνει μια παύση και συνεχίζει: «Είναι αδύνατο να καταλάβει κανείς
τη φρίκη που ζήσαμε σ’ αυτό το αυτοκίνητο».

22 Νοεμβρίου 1963. Ο Τζων Κέννεντυ στο Ντάλας. Μπροστά του διακρίνεται η Νέλι Κόναλι

Ήταν το αυτοκίνητο που μετέφερε την ίδια και τον σύζυγό της, Τζων Μπόουντεν
Κόναλι – νέο τότε κυβερνήτη του Τέξας – και τον πρόεδρο Τζων Φ. Κέννεντυ και
τη σύζυγό του Ζακλίν, μέσα στους δρόμους του Ντάλας. «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι
πέρασαν 40 χρόνια» λέει «ούτε πως είμαι το τελευταίο εν ζωή πρόσωπο που
βρισκόταν σ’ εκείνο το αυτοκίνητο». Κατενθουσιασμένη μέσα στο ροζ ταγέρ της,
είχε σκύψει τότε για να πει «κ. πρόεδρε, σίγουρα δεν μπορείτε να πείτε πως το
Ντάλας δεν σας αγαπάει». Ήταν ίσως τα τελευταία λόγια που άκουσε ο Κέννεντυ.
Όταν ακούστηκαν οι πυροβολισμοί – και η Κόναλι είναι σίγουρη πως βρήκαν τον
στόχο τους τρεις σφαίρες, όχι δύο όπως είναι επισήμως δεκτό – ο πρόεδρος ήταν
νεκρός, ο σύζυγός της σοβαρά τραυματισμένος και ο ρους της ιστορίας είχε
αλλάξει για πάντα.

Σήμερα, καθώς πλησιάζει η 40ή επέτειος από τη δολοφονία του Κέννεντυ, στις 22
Νοεμβρίου, η 84χρονη Κόναλι είναι η τελευταία επιζήσασα από τους επιβάτες του
αυτοκινήτου. Και αφηγείται την ιστορία της, μια ιστορία που κατέγραψε πρόχειρα
10 μέρες μετά τα γεγονότα του 1963 και η οποία εκδίδεται τώρα με τη μορφή
απομνημονευμάτων («From Love Field», εκδ. Rugged Land). Σε μια ντουλάπα της
έχει ακόμη φυλαγμένο το ροζ ταγέρ που φορούσε εκείνη την ημέρα.

Νέλι Κόναλι. Σαράντα χρόνια μετά θυμάται ακόμη εκείνη τη μέρα στο Ντάλας

Ευτυχισμένα ζευγάρια

«Ήμασταν όλοι σαραντάρηδες» θυμάται. «Δεν πιστεύαμε ότι ο κόσμος μάς
χρωστούσε, πιστεύαμε πως εμείς χρωστούσαμε στον κόσμο και ήμασταν έτοιμοι να
ορμήσουμε». Οι Κέννεντυ και οι Κόναλι είχαν ξεκινήσει καλά εκείνο το μοιραίο
πρωινό, «δύο ευτυχισμένα ζευγάρια», όπως έγραφε στις σημειώσεις της. «Είχα στα
χέρια μου τα κίτρινα τριαντάφυλλά μου και η Τζάκι είχε τα κόκκινα στα δικά
της». Τα δύο ζευγάρια είχαν κάνει μαζί την πτήση από το γειτονικό Φορτ Γουόρθ
ώς το Love Field του Ντάλας, όπου προσφέρθηκαν στις κυρίες τα μπουκέτα με τα
τριαντάφυλλα. Στο αυτοκίνητο, ο πρόεδρος και η σύζυγός του κάθησαν στο πίσω
κάθισμα, οι Κόναλι στα ανακλινόμενα καθίσματα μπροστά τους. Ο κόσμος στα
πεζοδρόμια ήταν ενθουσιώδης και η Νέλι Κόναλι έσκυψε για να επισημάνει στον
Κέννεντυ τη φιλική υποδοχή. «Χαμογέλασε πλατιά, μ’ εκείνο το υπέροχο χαμόγελό
του» θυμάται. Μετά, γράφει, «άκουσα έναν δυνατό, τρομακτικό κρότο. Ερχόταν από
πίσω». Γύρισε και είδε τον πρόεδρο να σηκώνει τα χέρια στον αυχένα του και να
βυθίζεται στο κάθισμα. Μετά ακούστηκε ένας δεύτερος πυροβολισμός και ο σύζυγός
της τραυματίστηκε ενώ φώναζε «Όχι, όχι, όχι» και «Θεέ μου, θα μας σκοτώσουν
όλους». Τελικά, λέει, ρίχτηκε ένας τρίτος πυροβολισμός, αυτός που συνέτριψε το
κρανίο του προέδρου.

«Τον χτύπησαν 3 σφαίρες, όχι δύο»

H Επιτροπή Ουόρεν και οι μετέπειτα έρευνες έδειξαν πως η πρώτη σφαίρα
που έριξε ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ αστόχησε, ο πρόεδρος και ο κυβερνήτης
τραυματίσθηκαν από μια δεύτερη και μόνον ο πρόεδρος Κέννεντυ επλήγη από την
τρίτη σφαίρα. «Κάνουν λάθος» λέει η Κόναλι, η οποία ξεκίνησε την περασμένη
εβδομάδα εκστρατεία προώθησης του βιβλίου της. «Εγώ ήμουν εκεί, εκείνοι όχι.
Όταν μου φέρνουν αντιρρήσεις, το μόνο που έχω να πω είναι “Ήσουν σ’ εκείνο το
αυτοκίνητο;”. H απάντηση είναι σίγουρα όχι, επειδή δεν ήταν κανείς άλλος πέρα
από εμάς».

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Αγγελόπουλος