Διχάζει το 35ωρο

Σήμανε η ώρα για το τέλος του 35ώρου; H γαλλική κυβέρνηση ετοιμάζει σχέδια
για να καταργήσει την εβδομάδα των 35 ωρών εργασίας, που είναι μια κληρονομιά
από την προηγούμενη, σοσιαλιστική, κυβέρνηση.

H διαμαρτυρία. Μασσαλιώτισσες νοσοκόμες φωνάζουν για το 35ωρο

H Αριστερά είχε εξυμνήσει το 35ωρο ως ένα πρωτοποριακό μέτρο για την κοινωνική
πρόοδο. Τώρα η Δεξιά φορτώνει σε αυτό όλα τα δεινά που μαστίζουν σήμερα τη
γαλλική οικονομία. Κάποτε, το 35ωρο είχε θεωρηθεί αντίδοτο στην ανεργία. Τώρα
του φορτώνουν τη διόγκωση του δημοσιονομικού ελλείμματος πάνω από το όριο που
επιτρέπει το σύμφωνο σταθερότητας της ευρωζώνης.

Ο Γάλλος πρωθυπουργός Ζαν-Πιερ Ραφαρέν ενέκρινε τη διεξαγωγή κοινοβουλευτικής
έρευνας για τα δεινά που έχει επιφέρει ο θεσμός του 35ώρου, ομολογώντας για
πρώτη φορά ότι η Γαλλία βρίσκεται στα πρόθυρα της ύφεσης. Εκείνο που έριξε
«λάδι στη φωτιά» ήταν το βιβλίο «H Γαλλία που πέφτει», του Νικολά Μπαβερέ. Την
ώρα που τα στελέχη των επιχειρήσεων έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους
για να πηγαίνουν στα εξοχικά τους στην Προβηγκία, γράφει ο Μπαβερέ, οι απλοί
εργαζόμενοι χρησιμοποιούν τον δικό τους ελεύθερο χρόνο για να μεθοκοπούν και
να ξυλοκοπούν τις γυναίκες τους.

Οι αντιδράσεις

Τα σχόλιά τους προκάλεσαν ζωηρές αντιδράσεις από την Αριστερά. H Μαρτίν Ομπρί,
πρώην υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων στη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Λιονέλ
Ζοσπέν, που καθιέρωσε με νόμο το 35ωρο, υπερασπίστηκε τον νόμο της λέγοντας
ότι «η Αριστερά είναι περήφανη γι’ αυτή τη μεταρρύθμιση, έστω και αν χρειαστεί
κάποιες τροποποιήσεις». Όμως, ένας άλλος αριστερός, ο Ζακ Αταλί, πρώην
σύμβουλος του επίσης σοσιαλιστή Φρανσουά Μιτεράν, επισήμανε ότι το μειωμένο
εβδομαδιαίο ωράριο στέλνει στους Γάλλους επιζήμια μηνύματα για την αξία της
εργασίας, σε μία περίοδο που θα έπρεπε να αγωνίζονται σκληρότερα για να γίνουν
ανταγωνιστικοί στην παγκόσμια οικονομία.

Στην πρωτοβουλία της να εξουδετερώσει το 35ωρο, η Κεντροδεξιά κυβέρνηση της
χώρας βρίσκει απροσδόκητους συμμάχους. Οι βιομηχανικοί εργάτες είναι
δυσαρεστημένοι από τις αντικοινωνικές βάρδιες και τον περιορισμό των
μισθολογικών αιτημάτων, που είχαν τεθεί ως όροι για να ισχύσει το μειωμένο
ωράριο. Αντίθετα, το 35ωρο είναι εξαιρετικά δημοφιλές μεταξύ των ανώτερων
στελεχών μεγάλων επιχειρήσεων. Πάντως, σε δημοσκόπηση, το 54% των Γάλλων
τάχθηκε υπέρ της κατάργησης ή της αναστολής ισχύος του 35ώρου.

Το καταδικάζουν επτά φορές

1. Δεν δημιούργησε θέσεις εργασίας

Ο νόμος Ομπρί δεν δημιούργησε τις 600.000-800.000 θέσεις εργασίας που είχαν
υποσχεθεί οι Σοσιαλιστές. Το 2001, το Ινστιτούτο Insee τις υπολόγιζε σε
300.000. Κατόπιν, οι ρυθμοί επιβραδύνθηκαν όταν οι μικρές επιχειρήσεις
εγκατέλειψαν το 35ωρο.

2. Κοστίζει ακριβά στο κράτος

Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, το 35ωρο κοστίζει 15 δισ. ευρώ στον
κρατικό προϋπολογισμό. Άλλες εκτιμήσεις περιορίζουν αυτό το ποσό στο μισό.

3. Αποθαρρύνει την επιπλέον εργασία

Ο νόμος Ομπρί όριζε πλαφόν 130 ωρών συμπληρωματικής εργασίας ετησίως, που όμως
επεκτάθηκε σε 180 ώρες. Ο χρόνος πραγματικής εργασίας ήταν 38,8 ώρες
εβδομαδιαίως το 1998. Το 2003 ήταν 35,6 ώρες.

4. Υποβαθμίζει την εργασία

Αυτό το κυβερνητικό επιχείρημα δεν υποστηρίζεται από καμιά σχετική έρευνα.
Τίποτα δεν δείχνει ότι οι εργαζόμενοι αγαπούν λιγότερο την εργασία τους,
ιδιαίτερα όταν ο κίνδυνος να τη χάσουν έχει αυξηθεί κατά 30% την τελευταία
δεκαετία.

5. Ωφελεί μόνο τα στελέχη

Μεταξύ όλων των επαγγελματικών κατηγοριών, το 60% των ατόμων είναι
ικανοποιημένα από το 35ωρο (έρευνα Dares). Μόνο το 13% είναι δυσαρεστημένα.
Από αυτό το 13% είναι γεγονός πως οι περισσότεροι δυσαρεστημένοι είναι απλοί
εργαζόμενοι (42%).

6. Πλήττει την ανταγωνιστικότητα

H κυβέρνηση λέει ότι το 35ωρο αύξησε το ωριαίο κόστος εργασίας, μείωσε το
ακαθάριστο εγχώριο προϊόν και επιβράδυνε την παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο.
Άλλοι, όμως, λένε ότι το 35ωρο αύξησε την ωριαία παραγωγικότητα, δημιουργώντας
περισσότερη ευελιξία.

7. Είναι αναχρονισμός

H Γαλλία είναι η μόνη χώρα που εφάρμοσε με νόμο το 35ωρο, λένε οι επικριτές
του. Όμως, η Γερμανία έχει εφαρμόσει φορολογικό σύστημα που ενθαρρύνει τη
μερική απασχόληση. Στην Ολλανδία, η μερική απασχόληση είναι ιδιαίτερα
ανεπτυγμένη από τη δεκαετία του 1980.