Tο παιχνίδι των καλών (μουσικών) και των κακών (εταιρειών)

Όταν η αμερικανική ένωση δισκογραφικών εταιρειών άρχισε το 1999 την εκστρατεία
της εναντίον της διακίνησης τραγουδιών μέσω του Διαδικτύου, δικαιολογήθηκε
λέγοντας ότι με το να κατεβάζει κανείς τραγούδια από το Διαδίκτυο ισοδυναμεί
με το να κλέβει χρήματα από τις τσέπες των μουσικών.

Τώρα οι ίδιοι οι μουσικοί έχουν βρεθεί στο μέσον της διαμάχης που έχει
ξεσπάσει μεταξύ των δισκογραφικών εταιρειών και όσων κατεβάζουν τραγούδια από
το Διαδίκτυο. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι σύνθετο: οι δισκογραφικές
εταιρείες με τις οποίες έχουν υπογράψει συμβόλαια, κάνουν μηνύσεις στους
θαυμαστές τους, στους ανθρώπους που οι μουσικοί απευθύνονται.

Μουσικοί – θαυμαστές

Πολλοί μουσικοί θέλουν να σταματήσει η διακίνηση τραγουδιών μέσω του
Διαδικτύου, ώστε να βγουν από τη δύσκολη θέση. Όμως δεν παραδέχονται δημόσια
κάτι τέτοιο, επειδή φοβούνται ότι θα δυσαρεστήσουν τους θαυμαστές τους. Οι
περισσότεροι από τους μουσικούς αυτούς χαίρονται που οι εταιρείες τους παίζουν
τον ρόλο του κακού αστυνομικού κυνηγώντας την πειρατεία.

Με τις 261 μηνύσεις που κατατέθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα – ανάμεσα σε
αυτούς που μηνύθηκαν, ένας παππούς 71 ετών και ένα 12χρονο κορίτσι – τα
πράγματα έχουν πάρει άλλη τροπή.

Τα μουσικά συγκροτήματα έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται μήπως τα μέτρα που
παίρνουν οι δισκογραφικές εταιρείες προστατεύοντας τα συμφέροντά τους είναι
λίγο υπερβολικά.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Κανελλόπουλος