ΣE ΠPΩTO ENIKO Πασαρέλα στο… σχολείο

«Μαμά, ο Μανώλης φοράει κάθε μέρα άλλα παπούτσια», μου δήλωσε προχθές με
παράπονο ο δωδεκάχρονος μπόμπος, αφήνοντας εμβρόντητη τη μαμά, καθώς μέχρι
πρότινος το βλαστάρι της αδιαφορούσε πλήρως για το τι παπούτσια ή μπλούζα θα
έβαζε, αρκεί να ήταν άνετα. Ο καταναλωτισμός εισέβαλε με σφοδρότητα στη ζωή
του, με την απλή μιμητική διάθεση κάθε εφήβου προς τους συνομηλίκους του.

Πόσοι κατορθώνουν να αντισταθούν στο ορμητικό ρεύμα της εποχής, πόσοι – μηδέ
εξαιρουμένης της υποφαινομένης – δεν καταφεύγουν στην αγοραθεραπεία, για να
αντιμετωπίσουν τα στρεσογόνα γεγονότα ή απλώς να φτιάξουν για λίγο την ημέρα
τους;

«Είσαι για ένα… shopping therapy;», ακούγεται κάθε τόσο στους διαδρόμους ή
στα τηλέφωνα των γραφείων, ενώ οι συναντήσεις έξω από τα μαγαζιά, συναδέλφων ή
γνωστών, που επιδεικνύουν περιχαρείς τις φρεσκοαγορασμένες τσαντούλες τους
(κατά προτίμηση σινιέ), συνοδεύονται από χαμόγελα αμοιβαίας κατανόησης και την
κλασική έκφραση: «Και εσείς για shopping therapy;».

Η «αγοραθεραπεία» και η καταναλωτική μανία, όμως, «δεν οδηγούν στον παράδεισο
και δεν φέρνουν την ευτυχία», λέει στην πρόσφατη έκθεσή της η Επιτροπή
Βιώσιμης Ανάπτυξης της Βρετανίας – όπως την διάβασα στον «Γκάρντιαν» – η οποία
προειδοποιεί ότι «ο δρόμος αυτός απλώς οδηγεί στη συσσώρευση χρεών και στην
ψυχολογική μιζέρια». Οι ερευνητές μάλιστα ζητούν από τη βρετανική κυβέρνηση να
λάβει μέτρα για τον περιορισμό του καταναλωτισμού, χαρακτηρίζοντας την
αδράνεια στο θέμα αυτό ως «εκδήλωση πολιτικής δειλίας».

Οι επιστήμονες πηγαίνουν ακόμα παραπέρα, ζητώντας να ενταχθεί στο σχολικό
πρόγραμμα ειδικό μάθημα για τους κινδύνους του υπερκαταναλωτισμού, «έτσι ώστε
τα παιδιά να διαφυλάξουν ως ενήλικες την προσωπική τους ευδαιμονία». Δεν είναι
κακή ιδέα, αν και το μήνυμα μπορεί να έρθει και με πολλούς άλλους τρόπους στα
παιδιά. Και δεν προτείνω, βέβαια, να ξαναγυρίσουμε στη μισητή μπλε γυμνασιακή
«ποδιά» της εποχής μας, αλλά μια επιλογή, για παράδειγμα, ανάμεσα σε μπορντό,
μπλε και γκρι μοντέρνες φόρμες φούτερ, που τα παιδιά βολεύονται και αγαπούν,
δεν θα ήταν άσχημη πρόταση για τους μαθητές μας.

Για να πάψουν τα σχολειά να είναι πασαρέλες καταναλωτικού ανταγωνισμού και να
μπορούμε μέσα στις τάξεις και στο σπίτι να στρέψουμε τη σκέψη των παιδιών σε
κάτι δημιουργικότερο.