Ποιος φοβάται την Kοντολίζα;

Στο Ιράκ, ώρα με την ώρα αυξάνονται για τους Αμερικανούς οι ανθρώπινες και
οι οικονομικές απώλειες, ενώ ο Μπιν Λάντεν και ο Σαντάμ Χουσεΐν κάνουν συχνές
εμφανίσεις στα MME. Στη Μέση Ανατολή, η ελπίδα ειρήνευσης πνίγεται στο αίμα,
και η Βόρειος Κορέα κάθε τόσο βγάζει απειλητικές πυρηνικές… ιαχές. Δεν είναι
λίγο παρατραβηγμένο, για όλα να φταίει μια νέα, ευειδής, ανύπαντρη γυναίκα;

Όχι, εάν είναι η Κοντολίζα Ράις. Στο πρόσωπο της πρώτης μαύρης συμβούλου
Εθνικής Ασφαλείας στην αμερικανική πολιτική ιστορία, νεοσυντηρητικοί και
«παλαιάς κοπής» ρεπουμπλικάνοι, δημοκρατικοί και φιλελεύθεροι, έχουν βρει τον
τέλειο στόχο τους, κατηγορώντας την ότι «αφήνει τελείως ελεύθερο και
ανεξέλεγκτο» τον μετριοπαθή Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ και ότι
δεν είναι σε θέση να επιβάλει στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ «την σωστή ρεπουμπλικανική
πολιτική».

Για τελείως το αντίθετο την κατηγορούν οι «μετριοπαθείς» ρεπουμπλικάνοι που
πιστεύουν στη σημασία των διεθνών θεσμών, καθώς και οι δημοκρατικοί. «H
Κοντολίζα Ράις είναι η πιο αδύναμη σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας που είχε η
Αμερική τα τελευταία σαράντα χρόνια», δηλώνει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο Άιβο
Ντάαλντερ, ερευνητής στο Brookings Institution. “Αφήνει ανεξέλεγκτο το
Πεντάγωνο και τον Ράμσφελντ, κινείται σαν ισορροπίστρια μεταξύ Στέιτ
Ντιπάρτμεντ και Πενταγώνου και δεν κάνει αυτό που υπαγορεύει ο ρόλος της:
δηλαδή, να ελέγχει τη διαμόρφωση της πολιτικής σε στρατηγικό και λειτουργικό
επίπεδο».

Τα γεγονότα. Φθόνος ή απλή πραγματικότητα; Γεγονός είναι ότι ελάχιστες
φορές έχουν υπάρξει σύμβουλοι Εθνικής Ασφαλείας που είχαν τόσο στενή σχέση με
τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ και ασκούσαν πάνω του τόση επιρροή, όσο ασκεί
στον Τζορτζ Μπους η Ράις. Και αυτό είναι κάτι που ζηλεύουν όλοι. Γεγονός είναι
επίσης ότι η ίδια η Ράις αποδεικνύεται… ελαστική στις απόψεις της με το
πέρασμα του χρόνου. Τον Ιανουάριο του 2000, έγραφε στο περιοδικό Foreign
Affairs ένα άρθρο όπου υποστήριζε ότι “η επιδίωξη του εθνικού συμφέροντος από
την Αμερική θα δημιουργήσει συνθήκες που προωθούν την ελευθερία, τις αγορές,
και την ειρήνη». Τριάμισι χρόνια αργότερα, με μια τραγική τρομοκρατική
επίθεση, δύο πολέμους και αρκετές επικρίσεις εναντίον της, διορθώνει: «H
επιθυμία για ελευθερία ξεπερνά τις φυλετικές, θρησκευτικές, και πολιτισμικές
διαφορές… Απ’ αυτήν την επιθυμία δεν εξαιρούνται οι λαοί της Μέσης Ανατολής.
Έχουμε μια ευκαιρία – και μια υποχρέωση – να τους βοηθήσουμε να κάνουν την
επιθυμία τους πραγματικότητα. Αυτή είναι η ηθική αποστολή της εποχής μας».
Αλλά η Κοντολίζα πάει πλέον για υπουργός Εξωτερικών – αν βέβαια επανεκλεγεί ο
Μπους. Και έχει κάθε συμφέρον να επιδείξει ένα όσο το δυνατόν πιο μετριοπαθές προφίλ.

ΓΚΕΡΧΑΡΝΤ ΣΡΕΝΤΕΡ

«Αμερικανοί και Γερμανοί ενωμένοι»

«H τρομοκρατία συνεχίζει να αποτελεί έναν πολύ σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια
και τη σταθερότητα στον κόσμο. Με δεδομένο ότι η μάχη κατά της τρομοκρατίας θα
αργήσει να τελειώσει, οι Γερμανοί και οι Αμερικανοί συμμετέχουν ενωμένοι σε
αυτή τη μάχη. Μαζί, θα νικήσουμε». Αυτό αναφέρει ο Γερμανός καγκελάριος
Γκέρχαρντ Σρέντερ σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε χθες στους «Νιου Γιορκ Τάιμς».

Είναι αλήθεια ότι η Γερμανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες διαφώνησαν για τον
τρόπο που έπρεπε να αντιμετωπιστεί το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, σημειώνει ο
Σρέντερ. «Δεν έχει νόημα να συνεχιστεί αυτή η διαμάχη. Πρέπει τώρα να
κοιτάξουμε το μέλλον. Πρέπει να δουλέψουμε μαζί για να κερδίσουμε την ειρήνη.
Τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να παίξουν έναν κεντρικό ρόλο».

Ο Γερμανός καγκελάριος αναγνωρίζει τον ρόλο που έπαιξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες
στην ανοικοδόμηση και επανένωση της Γερμανίας και δηλώνει ότι η χώρα του είναι
έτοιμη να αναλάβει μεγαλύτερες ευθύνες, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης
στρατιωτικής βίας ως τελευταίου εργαλείου για την επίλυση των συγκρούσεων. «Αν
θέλουμε να κάνουμε τον κόσμο μας πιο ελεύθερο και πιο ασφαλή», καταλήγει,
«πρέπει να καταπολεμήσουμε τις ρίζες της ανασφάλειας, της καταπίεσης, του
φανατισμού και της φτώχειας – και πρέπει να το κάνουμε όλοι μαζί».