Ζήτημα πεζού… πολιτισμού

Κάμποσο καιρό ήταν που δεν μπορούσε να περάσει κανείς πεζός την οδό
Κολοκοτρώνη (όχι ότι και με το αυτοκίνητο ήταν καλύτερα) εξαιτίας των έργων
της Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων. Όταν τα νέα φαρδιά πεζοδρόμια παραδόθηκαν
οι πεζοί ανακουφίστηκαν, καθώς είχαν περισσότερο χώρο για να περπατήσουν, και
οι οδηγοί συνέχισαν να είναι αγανακτισμένοι διότι μετά την παράδοση του έργου
ο δρόμος είχε στενέψει κατά πολύ και το μποτιλιάρισμα, που ήδη υπήρχε, έγινε
μεγαλύτερο. Μόνον που ο «παράδεισος» δεν κράτησε πολύ για τους πεζούς.
Βιαστικοί, ως συνήθως, οι οδηγοί μηχανών δεν διστάζουν να ανέβουν στο
πεζοδρόμιο για να κερδίσουν χρόνο, αφήνοντας άφωνους τους πεζούς, που
ξαφνιασμένοι πολλές φορές «κολλάνε» στους τοίχους των κτιρίων για να μην
παρασυρθούν. Και δεν φτάνει που ανεβαίνουν στο καινούργιο πεζοδρόμιο,
αναπτύσσουν και ταχύτητα, σαν να οδηγούν σε χώρο που τον δικαιούνται, λες και
οι πεζοί είναι παρείσακτοι. Μήπως να απαγορευθεί τελείως η κυκλοφορία σε όσους
θέλουν να κινούνται με τα πόδια, να μην ενοχλούν κιόλας;