[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει, ακόμα, πιο πάτος; Δεν έχετε παρά να κάνετε
μία βραδινή βόλτα στην επαρχιακή αλάνα της πρωτεύουσας – αυτή που κάποτε την
ξέραμε ως Πλατεία Ομονοίας! Δεν φτάνει, λοιπόν, που τους πληρώσαμε κι από πάνω
για να την καταντήσουν όπως την κατάντησαν, την αφήνουν πανβρώμικη και
θεοσκότεινη. Μόλις πέσει η νύχτα, η πλατεία γεμίζει από νεανικά ανθρώπινα ράκη
που τρέχουν ξωπίσω στους εμπόρους για να πάρουν τη δόση τους και την
απολαμβάνουν – είτε πίνοντάς την είτε χτυπώντας ενέσεις – επιτόπου, αφού η
πλατεία είναι βυθισμένη στο σκοτάδι – λες και βρίσκεσαι στον Άδη! Και αυτή η
πλατεία -Άδης τροφοδοτείται με ελεύθερο θάνατο από τη στοά των δικαστηρίων
στις αρχές της Σταδίου και τα κορμιά των παιδιών πέφτουν στις αρχές της 3ης
Σεπτεμβρίου. Μα καλά, κανείς μας δεν ντρέπεται; Τι πρέπει να γίνει επιτέλους
για να υπάρξει περιφρούρηση; Να μαχαιρώνονται μαζικά οι διαβάτες – γιατί τα
μεμονωμένα επεισόδια είναι και τώρα κατάσταση! – να σε φτύνουν κατάμουτρα, να
σε χαστουκίζουν και να σε ληστεύουν για να επέμβει η Αστυνομία; Αλλά ποια
Αστυνομία; Στο 100 που είχα τηλεφωνήσει, γιατί ποτέ, μα ποτέ δεν υπάρχει
αστυνομικός στην πλατεία, μου απάντησε ότι το θέμα των ναρκωτικών είναι
δουλειά της αόρατης Δίωξης Ναρκωτικών! Άσε που και οι περιπολίες αστυνομικών
που είχε βάλει ο Χρυσοχοΐδης το ’99 ήταν μόνο μέχρι τις 11 το βράδυ. Δεν
υπήρχε τρίτη βάρδια για να συμπληρωθεί το 24ωρο! Όσο για τη βρώμα – γλίτσα
πάνω στην πλατεία της ντροπής μας – τι να πεις… Θαρρείς και η πέτσα της έχει
καλύψει με αναισθησία τους εγκεφάλους των υπευθύνων. Και το χειρότερο,
απλώνεται και στους δικούς μας… Να το δείτε που λίγο πριν αρχίσουν οι
Ολυμπιακοί Αγώνες, όλα τα κακόφημα στέκια και η Πλατεία Ομονοίας θα
καθαρίσουν. Αλλά με τη λήξη τους θα χώσουμε πάλι – και πιο βαθιά – τα κεφάλια
στον βούρκο!