Οι άνθρωποι των λυομένων

Ειδοποιητήρια να εκκενώσουν τα λυόμενα μέσα σε έναν μήνα πήραν πριν από
πέντε ημέρες οι κάτοικοι του καταυλισμού σεισμοπλήκτων «Άξιον Εστί», στο
Μενίδι. Τέσσερα χρόνια μετά τον σεισμό της Αθήνας, περισσότερες από 4.500
οικογένειες εξακολουθούν να παραμένουν σε λυόμενα, ενώ από τους 104 οικισμούς
που είχαν δημιουργηθεί τότε εξακολουθούν να κατοικούνται οι 87.

«Μας ζητούν να εκκενώσουμε τα λυόμενα. Ποιος μας εγγυάται, όμως, ότι θα μπούμε σε σπίτια ασφαλή, που επιδιορθώθηκαν και δεν «μπαλώθηκαν» απλώς μετά τον σεισμό;», λέει η κ. Μάχη Σιολή, που κατοικεί στον οικισμό λυομένων «Άξιον Εστί», στο Μενίδι

Ωστόσο, παρεμβάσεις σε κτίρια, αλλά και το «πράσινο κουτί»-ταυτότητα κάθε
οικοδομής παρέμειναν εξαγγελίες και στα χαρτιά.

«Αν δεν μας εγγυηθούν ότι τα σπίτια στα οποία θα μείνουμε είναι ασφαλή, δεν
πρόκειται να φύγουμε από τον καταυλισμό. Προτιμούμε να ζούμε κάτω από άθλιες
συνθήκες, παρά να κινδυνεύουμε καθημερινά από ακατάλληλα σπίτια». Οι
σεισμόπληκτοι του Μενιδίου δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τα λυόμενα. Φοβούνται
ότι θα επιστρέψουν σε σπίτια που απλώς… «μπαλώθηκαν», όπως λένε, μετά τον
σεισμό.

«Μένουμε στα κλουβιά»

Τα λυόμενα των Άνω Λιοσίων είναι ακόμα γεμάτα σεισμόπληκτες οικογένειες. Οι
περισσότεροι είναι ιδιοκτήτες που περιμένουν 4 χρόνια τώρα να χτιστούν τα
σπίτια τους, μέσω του προγράμματος ανάπλασης του δήμου. «Μας είχαν πει ότι
γρήγορα θα μπούμε στα σπίτια μας και ακόμα μένουμε στα κλουβιά… »,
διαμαρτύρονται για την καθυστέρηση.

Στο Μενίδι, στόχος του δήμου είναι να καταργηθούν όλοι οι περιφερειακοί
οικισμοί – πλην του στρατοπέδου Καποτά – και ειδικά εκείνοι που βρίσκονται
κοντά στις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, όπως είπε στα «NEA» ο υπεύθυνος του τομέα
καταυλισμών της Δημοτικής Αστυνομίας, κ. Βασίλης Παπαδόπουλος. H προοπτική
αυτή δεν βρίσκει σύμφωνους τους σεισμοπλήκτους. Από τον οικισμό «Άξιον Εστί»
ελάχιστοι έχουν φύγει. «Οι ενοικιαστές θέλουν να επιστρέψουν στα σπίτια, αλλά
διαπιστώνουν ότι τα περισσότερα έχουν “μπαλωθεί”», εξηγεί η εκπρόσωπος των
σεισμοπλήκτων, κ. Μάχη Σιολή. «Δεν είναι εκτιμήσεις, μιλάω με στοιχεία», λέει
και δείχνει φωτογραφίες που έχει τραβήξει από τέτοια επικίνδυνα σπίτια. Όπως
λέει, οι σεισμόπληκτοι ζητούν να υπάρξει ειδική ρύθμιση για εκείνους, όσον
αφορά τα σπίτια του Ολυμπιακού χωριού.

Ο άνεργος οικοδόμος κ. Βασίλης Χαραλάμπους είναι από αυτούς που θέλουν να
φύγουν αλλά δεν μπορούν. «Ψάχνω σπίτι να νοικιάσω, αλλά δεν με δέχονται με 4
παιδιά, ενώ κάποια σπίτια είναι πανάκριβα», διαμαρτύρεται.

Στους οικισμούς των Άνω Λιοσίων οι σεισμόπληκτοι ακόμα περιμένουν να χτιστούν
τα σπίτια τους, μέσω του προγράμματος ανάπλασης του δήμου. Διαμαρτύρονται
γιατί τους είχαν υποσχεθεί ότι τα σπίτια θα είχαν τελειώσει πέρυσι. Πολλά όμως
δεν έχουν ακόμα αρχίσει, άλλα έχουν μείνει στη μέση και κάποια είναι στα
τελειώματα εδώ και μήνες. Πράγμα που ανάγκασε κάποιους να εγκαταλείψουν το
πρόγραμμα και με δικά τους έξοδα να χτίσουν το σπίτι τους.

Προς νέα παράταση για αιτήσεις δανείων

Έως το τέλος του 2003 θα μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για δάνειο
επισκευής ή ανέγερσης κατοικίας από τον ΟΕΚ οι πληγέντες από τον σεισμό της
Πάρνηθας. Δικαίωμα έχουν όσοι απ’ τους σεισμοπαθείς, εργαζόμενοι και
ασφαλισμένοι, πληρώνουν εισφορές υπέρ του Οργανισμού. Όσον αφορά τους
σεισμοπαθείς που είχαν υποβάλει αιτήσεις έως 31/12/2002 για επισκευή ή
ανακατασκευή στα κατά τόπους γραφεία αποκατάστασης σεισμοπλήκτων, δικαιούνται
το δάνειο (είτε με την κρατική αρωγή είτε χωρίς). Πάντως, σύμφωνα με
πληροφορίες, το ΥΠΕΧΩΔΕ έχει εισηγηθεί να δοθεί και νέα παράταση για την
υποβολή αιτήσεων για δάνεια με ευνοϊκούς όρους.

«Έπρεπε να γίνει η ρύθμιση για τις πιλοτές»

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν οι επιστήμονες για απαραίτητες
παρεμβάσεις που έπρεπε να γίνουν αμέσως μετά τον σεισμό της Πάρνηθας και ακόμα
δεν έχουν πραγματοποιηθεί. Όπως λέει στα «NEA» ο καθηγητής Αντισεισμικής
Τεχνολογίας του ΕΜΠ κ. Παναγιώτης Καρύδης «έπρεπε να έχει γίνει η απαιτούμενη
πολεοδομική ρύθμιση για τις πιλοτές. Το μεγαλύτερο ποσοστό των κτιρίων που
έπεσαν ήταν κτίρια με πιλοτές, προ του 1984. Σ’ αυτά που δεν έπεσαν μπορούν να
χτιστούν τοιχία στο πλάι των πιλοτών με τη βοήθεια της ρύθμισης».

Πίσω έχει μείνει και η θεσμοθέτηση του λεγόμενου «πράσινου κουτιού, που έπρεπε
να βρίσκεται σε κάθε κτίριο. Θα περιείχε το μητρώο του κτιρίου – με όλα τα
χαρτιά και τα σχέδια – ώστε σε περίπτωση σεισμού να διευκολύνεται το έργο
διάσωσης, να είναι γνωστή η ιστορία του κτιρίου. Φόβους εκφράζουν οι ειδικοί
και για την έλλειψη ελέγχων κατά τις επισκευές και ενισχύσεις. «Πολλές φορές
είδαμε να χρησιμοποιούνται ακατάλληλα υλικά και ακατάλληλα συνεργεία. Δεν
γνωρίζω την έκταση του φαινομένου, όμως ισχύει», τονίζει ο κ. Καρύδης.