Iσραηλινό μπλόκο ακόμη και στα… πρωτάκια

Με τα χέρια ψηλά πήγαν χθες οι Παλαιστίνιοι μαθητές στο σχολείο

Για τη Νάντια, μια δεκαπεντάχρονη μαθήτρια από την Παλαιστίνη, η
χθεσινή ήταν η πρώτη ημέρα στο σχολείο, όπως για πολλά άλλα παιδιά σε όλο τον
κόσμο. Όμως, αυτήν τη φορά, ο δρόμος της Νάντιας προς τη μόρφωση είχε μια
μεγάλη παράκαμψη: τα μπλόκα που στήνουν οι Ισραηλινοί στη Δυτική Όχθη. «Δεν
είναι καλή αρχή», λέει η Νάντια σε έναν δημοσιογράφο του Ρώυτερ, φροντίζοντας
να κρατήσει μυστικό το επώνυμό της. Την ίδια ώρα που στη Ναμπλούς φοιτητές και
άλλοι Παλαιστίνιοι συγκρούονταν με Ισραηλινούς στρατιώτες που αναζητούσαν
υπόπτους για επιθέσεις αυτοκτονίας, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο μαθητές –
περίπου το ένα τρίτο του παλαιστινιακού πληθυσμού – συνέρρεαν στα σχολεία της
Δυτικής Όχθης, της Λωρίδας της Γάζας και της αραβικής Ανατολικής Ιερουσαλήμ.
Οι εκπαιδευτικές αρχές λένε ότι πολλοί δάσκαλοι και μαθητές αργοπόρησαν να
πάνε στα σχολεία τους εξαιτίας των μπλόκων που έχει εγκαταστήσει ο ισραηλινός
στρατός στα παλαιστινιακά εδάφη.

Συλλογική τιμωρία

Το Ισραήλ λέει ότι τα μπλόκα είναι σημαντικά για την αποτροπή βομβιστικών
επιθέσεων, σαν και εκείνων που έχουν κάνει τα παιδιά των Ισραηλινών να
πηγαίνουν στα δικά τους σχολεία περνώντας ανάμεσα από πάνοπλους φρουρούς.
Παλαιστινιακές οργανώσεις καταδικάζουν τα οδοφράγματα σαν συλλογική τιμωρία.
«Ύστερα από τόση αναμονή, δεν έχω πια όρεξη για να διδάξω», λέει ο Τζαουάντ
Αάσι, καθηγητής Μαθηματικών στο Γυμνάσιο αρρένων της Ραμάλα. «Όσο θα είμαι
μέσα στην τάξη, θα σκέπτομαι πώς θα γυρίσω στο σπίτι μου». H εξάχρονη Φίφι
Σαβάρ περίμενε ώσπου να της ψάξει ένας Ισραηλινός στρατιώτης τη σχολική τσάντα
για να μπει στο σχολείο της. Κοντά στην Καλκιλία της Δυτικής Όχθης, μαθητές
από χωριά που είναι τριγυρισμένα από το τείχος το οποίο κτίζουν οι Ισραηλινοί
για να μη μπαίνουν βομβιστές αυτοκτονίας στις πόλεις τους, περίμεναν στη σειρά
για να περάσουν από τις φρουρούμενες πύλες. Άλλοι μαθητές πετούσαν τις
σχολικές τους τσάντες και έπιαναν πέτρες για να τις πετάξουν σε Ισραηλινούς
στρατιώτες, που απαντούσαν με δακρυγόνα και πραγματικά και ψεύτικα πυρά. H βία
έχει γίνει τόσο οικεία στους Παλαιστίνιους μαθητές, που αψηφούν τους κινδύνους
μολονότι έχουν δει πολλούς συμμαθητές τους να σκοτώνονται σε τέτοιες
συγκρούσεις. Φοβισμένος από το βουητό των ισραηλινών αεροπλάνων που πετούσαν
πάνω από τον προσφυγικό καταυλισμό, ο επτάχρονος Ραούφ Αμπού Ζιάντε έβαλε τον
πατέρα του να τον πάει στο σχολείο. «Με την κατάσταση που υπάρχει δεν μπόρεσα
να του αγοράσω καινούργια ρούχα», λέει ο πατέρας του. «Μα μου είπε πως, έτσι
και αλλιώς, θα του αρέσει το σχολείο». Την ώρα που ετοιμαζόταν να μπει στην
τάξη, το αγόρι τον ρώτησε ανήσυχα: «Θα με περιμένεις όταν τελειώσω; Μου το
υποσχέθηκες». Και εκείνος έγνεψε καταφατικά.