στoν Aναστασιάδη…

Τι κοινό έχουν ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον με τον Άγγελο Αναστασιάδη; Από
τίτλους, ελάχιστα πράγματα και μάλλον ο Έλληνας κόουτς ζηλεύει τις επιδόσεις
του βετεράνου τεχνικού από τη Σκωτία. Το Σαββατοκύριακο, πάντως, αντίκρυσαν
την κόκκινη κάρτα, άρα και την αποβολή από τους διαιτητές.

Τον Φέργκιουσον τον απέβαλε ο Ρένι. Τον Άγγελο, ο Ευθυμιάδης σε συνεργασία με
τον Ταπαντζά. Και καλά με τον… Αλέξανδρο της Μάντσεστερ, στο φινάλε έφυγε με
τους βαθμούς της νίκης και πρώτος στη βαθμολογία. Ο Άγγελος όμως τι να
περιμένει; Σκαρφάλωσε στα κάγκελα της άδειας Τούμπας, γυρόφερε το χέρι του με
τη χαρακτηριστική κίνηση της αποστροφής για αποφάσεις του διαιτητή, έτσι λες
και γύρευε άλλοθι για τη χθεσινή συμπεριφορά ή για τις πρόσφατες δηλώσεις του:
Θα ενθυμείσθε ασφαλώς την μεσοβδομαδιάτικη έκρηξή του, τις σπόντες κατά
Προτάσοφ, τα όνειρα για συντριβή του Ολυμπιακού…

ΧΩΡΙΣ ΠΑΘΟΣ

Ο Αναστασιάδης δεν κατάφερε ούτε αυτό που θα περίμενε όταν με το δικό του στυλ
τήρησε τη συνήθειά του να… βγαίνει από ρούχα και να πολεμά αδικίες ή
κατεστημένα. Οι παίκτες του, οι νυν ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ, αυτό μπορούσαν,
αυτό έπαιξαν. Δεν ξεσπάθωσαν αγωνιστικά, δεν τους παρέσυρε σε παραλήρημα
πάθους.

Ο Ολυμπιακός με την άνεση του ανώτερου, πέτυχε το 2-0 και οι Γεωργιάδης –
Καφές μόνο που δεν έκλεισαν το μάτι στον τέως προπονητή τους. Δύσκολοι καιροί
για τον Αναστασιάδη και η ατάκα «ο ΠΑΟΚ κάνει πάντα πρωταθλητισμό» μπορεί να
συνοδεύει τις αναμνήσεις του ως ποδοσφαιριστή της ομάδας, όχι όμως και την
παρούσα, ολότελα ζοφερή κατάσταση.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΓΕΛΑΕΙ

Ο Άγγελος Αναστασιάδης έχει ιστορία στην Τούμπα και ώρες – ώρες, δείχνει να
την εξαργυρώνει με τις ακραίες αντιδράσεις του. Όσο για το «γελάει όλη η
Ελλάδα μαζί σου» που απηύθυνε στον ρέφερι, τι το’ θελε; Νόμιζε ότι τάχα θα
βρει το δίκιο του; Θα ακουστεί; Από ποιον όμως… Καμιά 50αριά ήταν όσοι
μπήκαν στο γήπεδο και αυτιά είχε μόνο ο μαύρος Δικέφαλος, το πουλί που ήταν
στα… καθίσματα, απέναντι ακριβώς από τον πάγκο του Άγγελου.

Τίποτα, ωστόσο, δεν μπορούσε να κάνει ο Δικέφαλος, άψυχος όπως ήταν, έμοιαζε
με την δίχως ψυχή ομάδα που κατέβασε ο προπονητής. Εδώ, ας είμαστε δίκαιοι.

Απέναντι σε Τζόρτζεβιτς, Καρεμπέ, Γεωργιάδη, είχε να βάλει και να
αντιπαρατάξει Καπαγιαννίδη, Βαγγελή και Φουτσίνι. E, ο Άγγελος μπορεί να
πηγαίνει συχνά στο Άγιον Όρος, αλλά θαύματα στο ποδόσφαιρο δεν μπορεί να
περιμένει όσες προσευχές ή τάματα κι αν κάνει. Αυτό που σίγουρα πρέπει να
ελπίζει είναι να μένει στη θέση του ώς το τέλος. Γιατί ο Ευθυμιάδης τον
προειδοποίησε. Ο κόουτς δεν άκουσε.

Τουλάχιστον, έστω και με διαμαρτυρίες, βγήκε. Γιατί φαντάζεστε ο Αναστασιάδης
να το έπαιζε… Ντράμοντ, να ξάπλωνε φαρδύς – πλατύς στο ταρτάν της Τούμπας
και να φώναζε σαν κακομαθημένο παιδάκι «δεν βγαίνω – δεν βγαίνω»; Ακόμη εκεί
θα ήταν οι προβολείς της πρεμιέρας!

ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Πού ακριβώς βρισκόταν ο Θεός;

«Ο Θεός ήθελε να μας στερήσει κάτι».

Δήλωση με στάμπα Άγγελου Αναστασιάδη. Στα νεώτερα χρόνια… Δεν λέμε, καλή
η πίστη, καταντά όμως κοινότοπο τα πάντα, ο συμπαθής κατά τα άλλα τεχνικός, να
τα χρεώνει στις βουλές του Κυρίου και να αγνοεί τον ανθρώπινο παράγοντα. Την
υπεροχή των παικτών του Ολυμπιακού, την εκτίναξη του Κατεργιαννάκη και την
αδυναμία του Γιασεμάκη να βάλει γκολ από το σημείο του πέναλτι.

Στον Κύπριο φορ, το πιθανότερο είναι ο Άγγελος να μην πει τίποτα.

Άλλωστε, πέναλτι χάνουν όλοι και ο τεχνικός, αν γυρίσει το ρολόι του χρόνου
πολύ πίσω, παραπάνω από 20 χρόνια, μπορεί και να θυμηθεί τον εαυτό του ένα
κρύο μεσημέρι του Ιανουαρίου (1983) να χτυπά πέναλτι στη Λεωφόρο και να
αποκρούει ο Σαργκάνης.

Τότε, ο διοπτροφόρος χθες Αναστασιάδης, αγωνιζόταν στον Παναθηναϊκό και το
3-2 εις βάρος του Ολυμπιακού ήρθε μετά κόπων και τριών συνολικά πέναλτι.
Προφανώς ο… Θεός θα ήθελε να περάσει στο Κύπελλο ο Παναθηναϊκός και έτσι θα
το τοποθετούσε (αν μιλούσε…) ο ικανός προπονητής.