Έτρεξε σε χρόνο 200 μέτρων τα 100!

H τρίτη προκριματική σειρά, στα 100 μέτρα γυναικών, είχε σχεδόν ολοκληρωθεί.
Οι επτά από τις οκτώ κοπέλες είχαν τερματίσει, αλλά το χειροκρότημα στο «Σεν
Ντενί» δεν έλεγε να κοπάσει. Όχι, δεν ήταν για την αγέραστη Τζαμαϊκανή Μαρλίν
Οτέι, η οποία ως μέλος της Εθνικής Σλοβενίας πλέον είχε πετύχει μια ακόμα
πρόκριση στην καριέρα της.

Ήταν για τη Λίμα Αζίζι, από το Αφγανιστάν, που ακόμα έτρεχε και πλησίαζε στο
τέρμα.

Ο χρόνος της (18.37) παρέπεμπε ουσιαστικά στο αγώνισμα των 200 μέτρων, αλλά
αυτό ήταν το τελευταίο που μετρούσε. Σημασία είχε η συμμετοχή μιας κοπέλας,
που για πρώτη φορά στη ζωή της έβγαινε από την πατρίδα της για να συμμετάσχει
σε έναν διεθνή αγώνα – και σε τι αγώνα! Σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου.

Στην αφετηρία ξεχώριζε σαν τη μύγα μέσα στο γάλα από τις υπόλοιπες αθλήτριες.
Με σκυμμένο το κεφάλι, με κανονική φόρμα, που δεν επιτρεπόταν από την παράδοση
της χώρας της να αποχωριστεί και να τρέξει με σορτσάκι, και απλά αθλητικά
παπούτσια ήταν έτοιμη να ζήσει το όνειρο.

H συγκεκριμένη προκριματική κούρσα καθυστέρησε περισσότερο απ’ όλες αφού οι
κριτές χρειάστηκαν κάποια λεπτά για να προετοιμάσουν τη νεαρή αθλήτρια και να
της μάθουν τη σωστή θέση στη γραμμή εκκίνησης, προκειμένου να μην ακυρωθεί.

H κούρσα ξεκίνησε κανονικά και το όνειρο έγινε πραγματικότητα για τη Λίμα
Αζίζι, που νωρίτερα είχε πει στη συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσαν προς τιμήν
της οι οικοδεσπότες: «Βρέθηκα σε κατάστημα αθλητικών ειδών για να αγοράσω
παπούτσια. Δυστυχώς είχα ξεχάσει τα δικά μου στο ταξί που με πήγαινε στο
αεροδρόμιο του Αζερμπαϊτζάν και έπρεπε να πάρω άλλα. Ευτυχώς η Ομοσπονδία μού
κάλυψε το έξοδο, αφού τα 60 ευρώ που έδωσα ήταν σημαντικό ποσό για μένα».

Αξίζει να σημειωθεί πως τα παπούτσια που αγόρασε, προφανώς για να μην της
κοστίσουν και πολλά χρήματα, τα πήρε χωρίς τα ειδικά καρφιά και ήταν απλά
αθλητικά για περίπατο (!), με τα οποία τελικά και έτρεξε.

Για πρώτη φορά στη ζωή της μπήκε σε αεροπλάνο, και όπως είπε φοβήθηκε λίγο
στην απογείωση, ενώ στη χώρα της, μετά την πτώση του καθεστώτος των Ταλιμπάν
(το οποίο απαγόρευε ρητά στις γυναίκες μεταξύ άλλων να συμμετέχουν σε
αθλητικούς αγώνες), άρχισε να ασχολείται με τον αθλητισμό και προετοιμαζόταν
στο Πανεπιστήμιο όπου σπούδαζε μαζί με πολλές άλλες κοπέλες.

Είναι μέλος οκταμελούς οικογένειας, με τον πατέρα της να δουλεύει σε
βαμβακοκαλλιέργεια και τη μητέρα της σε τράπεζα.

Ταξίδεψε στο Παρίσι μαζί με τον συναθλητή της Ασάντ Αχμάντι, που συμμετείχε
επίσης στα προκριματικά των 100 μέτρων.