Aλλοδαποί εργαζόμενοι και «πράσινη κάρτα»

Ο κ. N. I. Νικολόπουλος (Αθήνα) γράφει:

«Εγώ και η γυναίκα μου είμεθα υπερήλικες συνταξιούχοι, άνω των 80 ετών, χωρίς
παιδιά. Διά την θεραπείαν των αναγκών μας έχομεν προσλάβει ως οικιακή βοηθό
Αλβανίδα και χήρα, με κοριτσάκι 8 ετών. Είναι δε στην Ελλάδα από τον μήνα
Οκτώβριο του έτους 1994.

Την έχω δηλώσει στο υποκατάστημα του IKA Αμφιθέας Παλαιού Φαλήρου,
καταβάλλοντας ανελλιπώς τις μηνιαίες εισφορές ασφαλισμένου και εργοδότου από
τον μήνα Οκτώβριον του έτους 2001.

Έχει εις χείρας της την άδεια εργασίας από 2/1/2003 έως 1/1/2004. Έχει δε
ακόμα καταθέσει άπαντα τα δικαιολογητικά διά τη χορήγηση της “πράσινης κάρτας”
– άδειας παραμονής της, από τον μήνα Απρίλιο του έτους 2003.

Επειδή μας προσφέρει μετά προθυμίας τις υπηρεσίες της, σκεπτόμεθα να την
βαπτίσουμε χριστιανή Ορθόδοξη, να την υιοθετήσουμε και να της μεταβιβάσουμε
διά δωρεάς – εν ζωή – την οικίαν μας. Ανησυχούμε όμως σφόδρα, διότι μέχρι
σήμερα δεν έχει εις χείρας της την “πράσινη κάρτα”, με αποτέλεσμα ούτε να την
βαπτίσουμε ούτε να την υιοθετήσουμε μπορούμε».