Mια φάρσα, όχι και τόσο φάρσα…

Ο Τάσος Πεζιρκιανίδης, ο Γεράσιμος Γεννατάς και ο Θοδωρής Προκοπίου στον «Ζορζ Νταντέν» της Βέροιας

Τον «Ζορζ Νταντέν» του Μολιέρου, παρουσιάζει το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας σε σκηνοθεσία
Έρσης Βασιλικιώτη, με τον Τάσο Πεζιρκιανίδη στον επώνυμο ρόλο, τον Γεράσιμο
Γεννατά στο ρόλο του Κλείτανδρου και την Ηρώ Κωστή ως Αγγελική.

Ο Ζορζ Νταντέν, πλούσιος γαιοκτήμονας, χωρίς τίτλους ευγενείας, έχει
παντρευτεί με την Αγγελική, μια πολύ νεώτερή του αριστοκράτισσα της
οικογένειας ντε Σοτανβίλ για λόγους αμοιβαίου συμφέροντος: θα καλύψει τα χρέη
των εξασθενημένων οικονομικά πεθερικών του με αντάλλαγμα ένα τίτλο ευγενείας.
Ο αταίριαστος γάμος έχει ως αποτέλεσμα η Αγγελική να απατάει τον Νταντέν με το
νεαρό Κλείτανδρο και επιπλέον ο τρελαμένος από τη ζήλεια σύζυγος, ενώ της
στήνει διαρκώς παγίδες για να την πιάσει επ’ αυτοφώρω, να πέφτει ο ίδιος μέσα
και από κατήγορος να μετατρέπεται σε κατηγορούμενο.

«Σε τι διαφέρει ο Νταντέν από όλους τους κλασικούς ζηλιάρηδες και απατημένους
συζύγους της φάρσας;», αναρωτιέται σε σημείωμά της η σκηνοθέτρια του έργου.
«Στο ότι τη φράση που οι άλλοι ήρωες αφήνουν να είναι το κοινό που θα την
ψιθυρίσει στο τέλος του έργου, τη λέει μόνος του: “Τα ‘θελες και τα ‘παθες,
Νταντέν, τα ‘θελες και τα ‘παθες…”. Αλλά και σαν γραφή ο λόγος του, πιο
ανθρώπινος, με λογικά επιχειρήματα, σκοντάφτει στην υπερβολή και την
τυποποίηση των ηρώων γύρω του. Άλλωστε, αν σκεφτεί κανείς ότι το έργο στην
ουσία είναι ένα επεισόδιο επαναλαμβανόμενο σε παραλλαγές, βλέπει ότι το
δραματουργικό ενδιαφέρον έγκειται περισσότερο στην απαρχή μιας ρεαλιστικής
απεικόνισης ενός ήρωα η οποία καταγράφει και ευρύτερα κοινωνικά φαινόμενα της
εποχής του: τον μαρασμό της αριστοκρατίας και την άνοδο της αστικής τάξης.
Έχουμε λοιπόν μια φάρσα που δεν είναι ακριβώς φάρσα, έναν ήρωα που μας
προβληματίζει γιατί ξεφεύγει από τα γνωστά πρότυπα και τη δράση όλου του έργου
να εκτυλίσσεται σε ένα και μοναδικό σημείο: “μπροστά στο σπίτι του Νταντέν”,
στην επαρχία. Συστατικά που στην παράσταση προσπαθήσαμε να τονίσουμε».

Το έργο, που έκανε την πρώτη του παράσταση το 1668, παρουσιάζεται σε μετάφραση
Γιάννη Βαρβέρη – Αννίτας Δεκαβάλλα, με σκηνικά και κοστούμια Λαλούλας
Χρυσικοπούλου, μουσική Πλάτωνα Ανδριτσάκη, επιμέλεια κίνησης Κώστα Γεράρδου
και φωτισμούς Στράτου Κουτράκη. Στη διανομή μετέχουν επίσης οι Λευτέρης
Λουκαδής, Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Τζένη Σκαρλάτου, Βιβή Νικοπούλου, Θοδωρής
Προκοπίου.

INFO

H παράσταση που περιοδεύει θα παιχτεί στην Αθήνα, στο θέατρο Λυκαβηττού στις
25 Αυγούστου και στο Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου στις 3 Σεπτεμβρίου.