Bάστα, Aρκαδία!

Όσοι απόμειναν στο αρκαδικό χωριό της Δόριζας οργανώνουν τώρα έκθεση με ό,τι
απόμεινε. Το παλιό σχολείο πίσω από την εκκλησία έγινε Πνευματικό Κέντρο. Οι
κάτοικοι έφεραν από τα σπίτια τους αλέτρια και αργαλειούς, πινακωτές και
σαμάρια, υφαντά και κεντήματα, και μ’ αυτά οργανώνουν βραχύβια έκθεση έως τις
17 Αυγούστου.

Το καλοκαίρι το χωριό ζωντανεύει με τους μετανάστες που επιστρέφουν – συνήθως
από τις Ηνωμένες Πολιτείες – και τους μετοικήσαντες στην Αθήνα. H αντίστροφη
μέτρηση για ό,τι απόμεινε στην Αρκαδία, αλλά και στη λοιπή Ελλάδα, έχει
αρχίσει από την αποκατάσταση των υπέροχων λιθόκτιστων σπιτιών. Ο θεός Πάνας σε
μπρούντζινο άγαλμα – έργο του Δημήτρη Ταλαγάνη που κατάγεται από τη Δόριζα –
έκανε ξανά την εμφάνισή του. Και τα πελοποννησιακά υφαντά με τα ζωηρά χρώματα,
ύστερα από πολύχρονο πόλεμο με τον σκώρο, διεκδικούν την προσοχή της
μινιμαλιστικής αισθητικής μας. Βάστα, καημένη Δόριζα, λίγο ακόμα και θα ‘ρθει
ο καιρός να επανεκτιμήσουμε και κάτι άλλες αρκαδικές αξίες: την οικονομία και
την ολιγάρκεια, την καρτερία, την επιμονή στις αρχές και το θάρρος – αντίδοτα
στην καταναλωτική ασθένεια και στην ξενομανία. Σύντομα θα τις χρειαστούμε.