Πλιάτσικο και βιασμοί στους δρόμους της Mονρόβιας

Από το ημερολόγιο που κρατούσε στη Μονρόβιας ο γιατρός Άντριου
Σέχτμαν, μέλος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

H Φατού (δεν είναι αυτό το πραγματικό όνομά της) ήρθε στο «νοσοκομείο»
μας – δηλαδή στο σαλόνι και την τραπεζαρία της κατοικίας μας που τη
μετατρέψαμε σε νοσοκομείο – από το Γουέστ Πόιντ, μια γειτονική συνοικία. Την
προηγούμενη νύχτα την είχε βιάσει ένας ένοπλος. Είχε πυροβολήσει στον αέρα για
να τη φοβίσει. Εκείνη γονάτισε και τον ικέτευσε να μην τη σκοτώσει. Την
τράβηξε σε ένα σκοτεινό δρομάκι και την έριξε χάμω. Εκεί, με την απειλή της
ξιφολόγχης του, τη βίασε. Την εξέτασα και συμπλήρωσα την ιατρική έκθεση για
την περίπτωση που θα μπορούσε κάποτε να ασκήσει δίωξη στον βιαστή της. Μάλλον
απίθανο. Δεν τον γνώριζε και άλλωστε στη Μονροβία δεν υπάρχει δικαστική
εξουσία. Υπάρχουν μόνο αγόρια στους δρόμους που κραδαίνουν στα χέρια τους τα
όπλα που τους έχουν δώσει χωρίς καν να τα εκπαιδεύσουν. Δεν πληρώνονται, αλλά
κάνουν πλιάτσικο στον άμαχο πληθυσμό, στις ανθρωπιστικές οργανώσεις, ακόμη και
μεταξύ τους. Αυτή η αναρχία καταλήγει σε πολυάριθμους βιασμούς.