Άνοιξε παλιές πληγές η απλή αναλογική

Παλιές πληγές της Αριστεράς που, όπως αποδείχθηκε, ουδέποτε επουλώθηκαν
πλήρως κατάφερε να ξύσει – προφανώς ακουσίως – το ΠΑΣΟΚ με τις προτάσεις του
για τον εκλογικό νόμο, αλλά και την πρωτοβουλία του να ανοίξει διάλογο για τις
δρομολογούμενες αλλαγές.

H συζήτηση για το εκλογικό σύστημα ανέσυρε από τα πολιτικά συρτάρια…
αμαρτίες του παρελθόντος και οδήγησε τις ηγεσίες των αριστερών κομμάτων ακόμη
και σε δημόσιες αντιπαραθέσεις με αμοιβαία απαίτηση εξηγήσεων για τη στάση που
τήρησαν στην κρίσιμη πολιτικά περίοδο του ’89.

Έτσι παρά τη δεδηλωμένη και πάγια θέση των δυνάμεων της Αριστεράς υπέρ της
απλής αναλογικής, KKE, Συνασπισμός και ΔΗΚΚΙ βρέθηκαν να αντιδικούν εν μέσω
θέρους για το ποιος πραγματικά αγωνίζεται για την καθιέρωσή της. Δεν είναι
άλλωστε τυχαίο, ότι αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση των κυβερνητικών προτάσεων
για το νέο εκλογικό σύστημα οι ηγεσίες των αριστερών κομμάτων επέλεξαν
διαφορετικές διαδρομές υψώνοντας η καθεμία χωριστά τη σημαία διεκδίκησης της
απλής αναλογικής.

Καυστικά σχόλια. H επιβεβαίωση της ρήξης στις σχέσεις του KKE με το
ΔΗΚΚΙ, την ώρα που όλοι θυμούνται την έκδηλη ικανοποίηση με την οποία
ανακοινώθηκε προ έτους η συμφωνία τους για συνεργασία στις δημοτικές και
νομαρχιακές εκλογές, ήρθε με οξύτατες δηλώσεις του κ. Δημήτρη Τσοβόλα, ο
οποίος εμμέσως πλην σαφώς κατηγόρησε τον Περισσό ότι δεν επιθυμεί την απλή
αναλογική. Με καυστικά σχόλια ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ επέκρινε την επιλογή τού
Κομμουνιστικού Κόμματος να μην καθήσει στο τραπέζι του διαλόγου για το
εκλογικό σύστημα και παρέπεμψε στο 1989. Τότε που, όπως με έμφαση υπενθύμισε,
η ηγεσία της παραδοσιακής Αριστεράς συγκυβερνώντας με τη Νέα Δημοκρατία
αρνήθηκε στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου την καθιέρωση της απλής αναλογικής.
Παράλληλα, ο κ. Τσοβόλας επιτέθηκε με σκληρές εκφράσεις και κατά του Μανώλη
Γλέζου, επειδή ο πρώην βουλευτής της Αριστεράς «τόλμησε» να μιλήσει για την
ασυνεννοησία και την ανταγωνιστική διάθεση των δυνάμεων του ευρύτερου χώρου.

Δεν ασχολήθηκαν. Το KKE δεν θέλησε να ακολουθήσει τους τόνους του κ.
Τσοβόλα. Επέμεινε στη δήλωσή του ότι δεν θα συζητήσει με την κυβέρνηση και
ουσιαστικά… σνόμπαρε το ΔΗΚΚΙ αλλά και τον ΣΥΝ, που κατέβηκε στον διάλογο,
λέγοντας ότι «εμείς δεν παζαρεύουμε την απλή αναλογική ούτε ζητούμε
ανταλλάγματα». H κ. Αλέκα Παπαρήγα ακόμη και όταν προκλήθηκε να σχολιάσει χθες
στον Φλας τις αιτιάσεις του ΔΗΚΚΙ απέφυγε να ρίξει περισσότερο λάδι στη φωτιά
και είπε απλώς πως «μου είναι πάρα πολύ δυσνόητη αυτή η τοποθέτηση».

Δυσφορία. Βεβαίως, την ίδια ώρα ο Περισσός απορρίπτει χωρίς ιδιαίτερες
εξηγήσεις τόσο την πρόσκληση του προέδρου του Συνασπισμού Νίκου
Κωνσταντόπουλου για κοινή δράση υπέρ της απλής αναλογικής όσο και την
πρωτοβουλία του Μανώλη Γλέζου για την ενότητα του ευρύτερου προοδευτικού
χώρου. H προοπτική τού «τρίτου πόλου», που επιθυμεί ο κ. Γλέζος, αποτελεί –
σύμφωνα με το KKE – τη βάση για τη συγκρότηση μιας κεντροαριστερής κυβέρνησης.
Επίσης, το KKE δεν κρύβει τη δυσφορία του θεωρώντας ότι πίσω από την κίνηση
Γλέζου βρίσκεται η Κουμουνδούρου, με την οποία ο πρώην βουλευτής της Αριστεράς
διατηρεί στενές επαφές. Ο ΣΥΝ μιλάει για «εκ του… περισσού» επίθεση στον
Μανώλη Γλέζο σημειώνοντας ότι πριν ακόμη γίνει αποδέκτης της πρότασης το KKE
την απέρριψε, ενώ για το ΔΗΚΚΙ σχολιάζει ότι έχει ξεχάσει τη μονομερή
συνεργασία του με τον Περισσό και επιδίδεται σε επιθέσεις κατά του ΣΥΝ «επειδή
προτίμησε να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ».

Πώς χάθηκε η ευκαιρία το 1989

Ένα από τα μελανά σημεία στον αγώνα των δυνάμεων της Αριστεράς για καθιέρωση
της απλής αναλογικής από τη μεταπολίτευση και μετά αποτελεί η στάση που τήρησε
το 1989 η ηγεσία του ενιαίου τότε Συνασπισμού υπό τους κ.κ. Φλωράκη και Κύρκο
απέναντι στην πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την ψήφισή της. Μετέχοντας στην κυβέρνηση
Τζαννετάκη και συνεργαζόμενος με τη N.Δ., ο Συνασπισμός είχε απορρίψει τον
Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου για καθιέρωση της
απλής αναλογικής φοβούμενος ότι επιδιώκεται η ρηγματοποίηση της Αριστεράς.
«Είχε εμφανιστεί στη Βουλή ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Αν.
Πεπονής και μας είπε: “Με μια αράδα λύνεται το ζήτημα”», αναφέρει σήμερα
βουλευτής της Αριστεράς τονίζοντας ότι η μεταβατικότητα των πραγμάτων δεν
άφηνε περιθώρια αποδοχής.